بازگشت رونالدينيو پس از 2 سال به سانتياگو برنابئو؛

شب جنون روني

دندان خرگوشی دم‌اسبی افتخاراتی بسیار بیشتر از این را فدای حرص بیش از حد خود به شب‌نشینی‌های افراطی کرد. وقتی او تابستان 2008 وارد میلان شد ده‌ها هزار ایتالیایی هوادار روسونری به سن‌سیرو هجوم بردند تا لحظه‌ای را که او پیراهن سرخ و سیاه میلان را بر تن می‌کند تماشا کنند اما یک تابستان بعد در پایان نخستین فصل حضور رونالدینیو در سری A شرایط کاملا فرق می‌کرد چرا که میلان با او به زور خودش را به سهمیه لیگ قهرمانان رساند در حالی که دیگر کاکا را هم ندارد.

کد خبر: ۶۹۴۲۱

تاریخ: ۲۹ مهر ۱۳۸۸ - ۱۳:۵۳

... حالا رونالدینیو در نیمه زمین رئال مادرید پا به توپ می‌شود... موی دم‌اسبی‌اش را پشت گردنش گره زده... سر بالا، نگاهش چپ و راست را می‌پاید... خب حالا به کناره چپ می‌رود درست لب خط... ولی ناگهان تند و تیز به داخل می‌زند و همین کار کافی است تا یار مقابلش سرخیو راموس گیج شود... با همان تغییر جهت اول سرخیو راموس را پا در هوا نقش زمین می‌کند... قربانی نگونبخت بعدی او ایوان الگراست که او هم جا می‌ماند... حالا دیگر کار به جایی رسیده که روبرتو کارلوس از چپ به عمق می‌آید تا بلکه جلوی توفان رونی را بگیرد... اما دیگر خیلی دیر شده و ضربه پای راست رونالدینیو کاسیاس را هم مقهور می‌کند... این سومین گل بارسا در برنابئو است....رئال مادرید صفر- بارسلونا 3

به نوشته وطن امروز؛ آن بالا در جایگاه ویژه یک مرد کوچک‌اندام با موهای جوگندمی و سبیل کم‌پشت ملبس به ژاکت و شال رئال که از دور گردنش آویزان شده، ناگهان به پا می‌ایستد و بی‌اختیار بدون آنکه بازوهایش تکان بخورند دست می‌زند، در نهایت حزن و اندوه.

بدون آنکه سرش را بچرخاند یواشکی به اطراف نگاه می‌کند تا ببیند کسی به او واکنش نشان می‌دهد یا خیر. لحظاتی بعد اکثر اطرافیانش مثل او از جایشان بلند می‌شوند و به احترام حرکت رونالدینیو دست می‌زنند... اتفاقی بی‌سابقه در تاریخ پرتنش و آمیخته با سیاست ال‌کلاسیکو و صحنه‌ای که یکی از لحظات ماندگار تاریخ سینما در اپیزود پایانی فیلم فرار به سوی پیروزی را در ذهن تداعی می‌کند.

این موج ناگهان به بیشتر سکوهای برنابئو سرایت می‌کند اما هیچ یک بیش از همان نفر نخست که دوربین‌های تلویزیون رویش زوم کردند در خاطر نمی‌ماند؛ یک سنیور طبقه متوسط مادریدی! یک هوادار وفادار مادریدی که همه شاخصه‌های ظاهری لازم برای شناخته شدن به عنوان بخشی از طبقه متوسط پایتخت اسپانیا را دارد ولی طوری تحت تاثیر عملکرد جواهرآسای بازیکن رقیب حیثیتی‌اش قرار می‌گیرد که برای نخستین‌بار در عمرش می‌ایستد و با قلبی فشرده به افتخار بارسلونا دست می‌زند.

آن شب سرد ماه نوامبر دشمن کاتالان از راه رسید و کهکشانی‌های مادرید را نابود کرد و تقریبا تمام این اتفاق به پای رونالدینیو نوشته شد. او طوری اشتهای هواداران رئال را برانگیخت که شاید بدشان نمی‌آمد فوق‌ستاره برزیلی را مال خود کنند اما مشکل اینجا بود که با آن شکست عملاً پروژه کهکشانی‌ ‌های پرس در سراشیبی قرار گرفت و از آن روز تا 2 سال رئال ستاره‌‌ای در این اندازه شکار نکرد.

رونالدینیو هم به شکل موازی به سراشیبی افتاد و گرفتار افتی شد که حتی وقتی او را از نیوکمپ بیرون کردند در مادرید هم دیگر کسی تمایل به خریدش نداشت، البته از آن شب خاطره‌انگیز در برنابئو برای رونی، توپ زرین اروپا به یادگار مانده است و همین‌طور جایزه بهترین بازیکن سال فیفا. از روزهای خوش کاتالونیا هم 2 عنوان قهرمانی لالیگا و یک جام سیمین لیگ قهرمانان در ویترین رونالدینیو به چشم می‌خورد.

البته دندان خرگوشی دم‌اسبی افتخاراتی بسیار بیشتر از این را فدای حرص بیش از حد خود به شب‌نشینی‌های افراطی کرد. وقتی او تابستان 2008 وارد میلان شد ده‌ها هزار ایتالیایی هوادار روسونری به سن‌سیرو هجوم بردند تا لحظه‌ای را که او پیراهن سرخ و سیاه میلان را بر تن می‌کند تماشا کنند اما یک تابستان بعد در پایان نخستین فصل حضور رونالدینیو در سری A شرایط کاملا فرق می‌کرد چرا که میلان با او به زور خودش را به سهمیه لیگ قهرمانان رساند در حالی که دیگر کاکا را هم ندارد.

این فصل قرار بود تمام اتکای روسونری به رونالدینیو باشد و نتیجه این شد که حالا آنها در میانه جدول دست و پا می‌زنند و بزرگ‌ترین حامی نقش محوری رونالدینیو در ترکیب میلان یعنی هموطن برزیلی‌اش لئوناردو هم بعید است تا پایان فصل داغی نیمکت را تاب آورد.

با این وجود هنوز نشانه‌هایی از شاه کاتالونیا در وجود رونی هست. حتی اگر خیلی از منتقدانش بگویند مطمئن نیستند که این برزیلی همانی باشد که در نیوکمپ چشم همه را خیره می‌کرد، اما هنوز می‌توان چشمه‌هایی از آن نبوغ تکنیکی، لحظات ناب هنر فوتبال، پاس‌های طلایی و ضربات آخر مرگ‌آسا را در بازی شماره 81 روسونری مشاهده کرد و او امشب پس از 2 سال دوباره به مادرید بازمی‌گردد؛ جایی که کاکا همبازی سابقش در برزیل و میلان برای یک رویارویی ماندگار انتظارش را می‌کشد.

در یک دهه اخیر ترافیک ستاره‌ها بین میلان و مادرید چشمگیر بوده است و کاکا شاید درخشان‌ترین ستاره‌ای باشد که به دنبال رونالدو، ویری، ردوندو، سیدورف،‌ سولاری، کامبیاسو و... در این مسیر جابه‌جا می‌شود. با این حال امشب بیشتر شب جنون رونالدینیو خواهد بود تا کاکا. رونالدینیو آخرین نفس‌هایش را در فوتبال بسیار رقابتی اروپا می‌کشد و اگر می‌خواهد همچنان در آسمان فوتبال حرفه‌ای بدرخشد باید امشب در برنابئو کاری صورت دهد تا پس از 3 سال «سنیور طبقه متوسط مادریدی» و همپالگی‌هایش دوباره همان رونی دندان‌خرگوشی معجزه‌گر را به یاد آورند، به احترامش بایستند و دست بزنند. آیا این اتفاق در ابتدای بازی چهارشنبه شب رئال ـ میلان خواهد افتاد یا در انتهای آن؟