تمامی دعواهای قلعه‏نویی و واعظ

سرانجام امیر قلعه‌نویی پس از یازده ماه همکاری با استقلال و کسب دو جام، 16 اردیبهشت در کنفرانس مطبوعاتی استقلال برابر الاتحاد به طور رسمی کناره‌گیری‌اش از استقلال را اعلام کند: «با واعظ آشتیانی دوست هستم اما نمی‌توانستم به همکاری با او ادامه بدهم».

کد خبر: ۶۹۳۲۰

تاریخ: ۲۸ مهر ۱۳۸۸ - ۲۳:۴۶

دومین روز مهر سال گذشته بود که واعظ آشتیانی و امیر قلعه‌نویی، پس از مراسم معارفه مدیرعامل جدید استقلال دست در دست هم رو به دوربین به عکاسانی که به سعدآباد آمده بودند لبخند زدند تا نشان بدهند که برای آغاز یک همکاری دوستانه آماده‌اند و هیچ چیز نمی‌تواند مانع شود.

به نوشته جوان؛ از آن شب نزدیک به یک سال و اندی می‌گذرد و صورت‌های خندان امیر و واعظ در مراسم معارفه، امروز جایش را به چهره‌هایی خشمگین داده و دست‌هایی که آن شب قلاب به یکدیگر رو به عکاسان بود امروز جدا از یکدیگر است و قلعه‌نویی و آشتیانی حالا شمشیرها را از رو بر یکدیگر بسته‌اند.

واعظ با شعار نظم آمد
هفته‌های ابتدایی لیگ هشتم بود و استقلال با امیر قلعه‌نویی ناامیدکننده ظاهر شده بود و در رده هفدهم جدول بود، این موضوع کاسه صبر علی‌آبادی را لبریز کرد تا حکم به برکناری علی‌فتح‌الله‌زاده بدهد. چند روز پس از رفتن فتح‌الله‌زاده از استقلال، در 29 شهریور 87 پس از رایزنی سازمان تربیت‌بدنی با گزینه‌های مختلف‌، واعظ آشتیانی رئیس آن روزهای فدراسیون دوچرخه‌سواری مدیرعامل استقلال شد تا به وضعیت آبی‌ها سر و سامانی بدهد.

نظم و انضباط و دور کردن حاشیه‌ها از جمله برنامه‌هایی بود که واعظ در ابتدای حضورش در ساختمان آبی‌رنگ سعادت‌آباد عنوان کرد و در واکنش به سخت گیری‌هایش در باشگاه گفت: «من مدیر منظم هستم و نه دیکتاتور».

شروع خوب واعظ و امیر
هفته‌های ابتدایی همه چیز به خوبی پیش می‌رفت، پس از آمدن واعظ روند صعودی‌ شاگردان قلعه‌نویی شروع شد و با برد 6 بر صفر همنام اهوازی، بحران از اردوی آبی‌پوشان رخت بربست تا استقلال هفته به هفته بهتر شود و حتی در ادامه تبدیل به مدعی درجه یک قهرمانی شود.

امیر قلعه‌نویی و واعظ همچنان لبخندزنان پس از بردهای استقلال پشت دوربین‌ها قرار می‌گرفتند و همدیگر را عامل موفقیت تیم عنوان می‌کردند و خبری از اختلاف و دعوا نبود.

تکذیب اختلاف
دو ماه از ورود واعظ به استقلال نگذشته بود که زمزمه‌هایی مبنی بر اختلاف واعظ و قلعه‌نویی شنیده شد و حتی برخی از رسانه‌ها در روزهای پایانی آذر 87 از استعفای قلعه‌نویی خبر دادند ولی این شایعه با تکذیب قلعه‌نویی روبه‌رو شد و سرمربی استقلال از ارتباط خوبش با واعظ خبر داد: «من ارتباط خوبی با آشتیانی دارم و هر هفته جلسات دو نفره‌ای با هم داریم.

ما بر سر اصول و کلیات همفکر و هم‌عقیده هستیم.» امیر آن روز صداقت را یکی از مهم‌ترین فاکتورهای مدیریت واعظ عنوان کرد و گفت: «به صداقت آشتیانی ایمان دارم».

اختلاف بر سر جذب عنایتی
اگر چه واعظ و امیر اختلافاتشان را انکار می‌کردند ولی شنیده‌ها از ساختمان باشگاه استقلال حکایت از چیز دیگری داشت.

بحث بر سر جذب رضا عنایتی در نیم‌فصل لیگ هشتم از دیگر مسائلی بود که باعث شد اختلافات مدیرعامل و سرمربی بیشتر از گذشته شود.

قلعه‌نویی با اعلام نیاز به عنایتی از باشگاه خواسته بود تا به هر قیمت ممکن، مهاجم آن روزهای النصر امارات را جذب کند ولی واعظ با توجه به درخواست مالی بالای اماراتی‌ها برای صدور رضایتنامه، قید انتقال عنایتی به استقلال را زد تا فاصله قلعه‌نویی و واعظ بیشتر از گذشته شود، هر چند باز هم دو طرف هرگونه اختلاف با یکدیگر را انکار و از رابطه خوبشان صحبت می‌کردند.

آشکار شدن اختلافات پس از قهرمانی
هفته پایانی لیگ بود و آبی‌ها در ورزشگاه ثامن مشهد با برد پیام و باخت ذوب در اهواز به طرز دراماتیکی قهرمانی را جشن گرفتند. قلعه‌نویی در پایان بازی، خودش را سرباز استقلال دانست و عنوان کرد که دوست دارد در استقلال بماند. قلعه‌نویی شایعات مذاکراتش با سپاهان را هم تکذیب کرد تا همه چیز را عادی نشان بدهد.

واعظ هم با اشاره به وضعیت سرمربی آبی‌ها گفت: «بهتر از قلعه‌نویی سراغ ندارم.» 12 اردیبهشت بود که سرانجام واعظ در مصاحبه با ایسنا به طور غیر مستقیم اطرافیان قلعه‌نویی را «لمپن» نامید تا اختلافات مدیرعامل و سرمربی بالاخره آشکار شود: «با قاطعیت می‌گویم دوران لمپن‌ها به پایان رسیده و آنها جایی در باشگاه ندارند.» واعظ همچنین در این مصاحبه از قلعه‌نویی می‌خواهد تا او که دم از پیشنهاد یک میلیون دلاری پاختاکور می‌زند آن را به خاطر ارزآوری‌اش بپذیرد!

جدایی امیر
ممنوع‌الورود کردن لیدرها و تماشاگران به تمرین استقلال که حامی سرسخت قلعه‌نویی بودند آتش اختلافات امیر و واعظ را شعله‌ورتر کرد، قلعه‌نویی هم با وتوی تصمیم مدیرعامل از این تصمیم واعظ به شدت انتقاد کرد. دیگر جنگ واعظ و قلعه‌نویی علنی شده بود و دو طرف مانند گذشته اختلافاتشان را تکذیب نمی‌کردند. مذاکرات دو طرف برای تمدید قرارداد که از اسفند گذشته شروع شده بود به بن‌بست رسیده بود تا همه چیز برای جدایی امیر از استقلال آماده باشد.

شرط‌های واعظ برای ادامه کار با قلعه‌نویی باعث شده بود تا سرمربی استقلال هم کوتاه نیاید، کنار گذاشتن نظری جویباری، امید طیری و چند بازیکن استقلال در کنار دادن تعهد اخلاقی شروطی بود که قلعه‌‌نویی نمی‌توانست آنها را بپذیرد و واعظ هم که نظم و انضباط و دوری از حاشیه اصول مدیریتی‌‌اش را تشکیل می‌داد حاضر به کوتاه‌آمدن نبود تا سرانجام امیر قلعه‌نویی پس از یازده ماه همکاری با استقلال و کسب دو جام، 16 اردیبهشت در کنفرانس مطبوعاتی استقلال برابر الاتحاد به طور رسمی کناره‌گیری‌اش از استقلال را اعلام کند: «با واعظ آشتیانی دوست هستم اما نمی‌توانستم به همکاری با او ادامه بدهم».

پس از استعفای امیر در جمع خبرنگاران، واعظ با دادن مهلت چهار روزه به قلعه‌نویی از او خواست تا در مورد آینده کاری‌اش به باشگاه بیاید و پای میز مذاکره بنشیند.»

ولی چهار روز هم گذشت و خبری از حضور قلعه‌نویی در باشگاه نشد تا همکاری امیر و واعظ که با خنده‌های مشترکشان در ساعات اولیه شب دوم مهر 87 کلید خورده بود در نوزدهمین روز از اردیبهشت 88 به پایان برسد.