چرایی و چگونگی قهرمانی علیرضا سرلک

دلاور بی بدیل دهه هفتاد لرستان تفکر جنگندگی و پیروزی را به سرلک تزریق کرد. سرلک هم به خوبی از تمام ظرفیت های مربیانش استفاده نمود و یک عنوان قهرمانی دیگر به ویترین افتخارات خود اضافه کرد.

کد خبر: ۶۹۲۱۴۸

تاریخ: ۱۸ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۹:۳۰

در مسابقات انتخابی تیم ملی در فروردین ماه سال 1396 شاهد هنر نمایی دلاور الیگودرز، علیرضا سرلک بودیم. او با غلیه برکشتی گیر عنوان دار مازندرانی، اتفاق مبارکی را در قاب خاطرات کشتی لرستان برجای گذاشت.

به گزارش تابناک ورزشی، این موفقیت مهم را می توان از دو منظر بررسی کرد. از یک طرف این موفقیت در سبک وزن رخ داده که  کسب عنوان در این اوزان سخت و نفسگیر تلقی می گردد و ورزشکار می بایست تمامی معیارهای فنی را با سطح کیفی مطلوب برخوردار باشد . از طرف دیگر پس از دلاوری های نصرت گودرزی، مرتضی زمانی، عظیم لک و برادران آرین ورزش دوستان الیگودرز سالها به انتظار نشستند تا این دلاور دوباره یاد آور بزرگنمایی پیشکسوتان خود در عرصه قهرمانی باشد.

برای اینکه بتوان چرایی و چگونگی قهرمانی علیرضا سرلک را بررسی کرد می بایست این قهرمانی را در نیمه دوم دهه هشتاد ریشه یابی کرد. ورود این قهرمان به عرصه کشتی با بازگشت مرتضی زمانی به شهرستان الیگودرز، پس از سالها دوری از دیار پدری خود مصادف گردید. مرتضی زمانی فردی نام آشنا و عنوان دار در کشتی لرستان و کشور بود و سابقه مربیگری در نیروی زمینی ارتش را در سابقه کاری خود یدک می کشید. بازگشت زمانی به مذاق اهالی کشتی خوش آمد و استقبال خوبی هم از ایشان به عمل آمد.

این بازگشت آنچنان مورد اقبال عموم کشتی دوستان قرار گرفت که خیلی زود ایشان به عنوان سرمربی بزرگسالان کشتی الیگودرز منصوب گردید. ایشان با پیام همدلی سکان دار فنی کشتی الیگودرز شد. پس از چندین ماه  ایشان از طرف حمید توکلی رئیس وقت تربیت بدنی شهرستان الیگودرز به عنوان رئیس هیات کشتی الیگودرز منصوب شدند. اما اینبار نه به مذاق خیلی ها خوش آمد و نه آن استقبال صورت گرفت. مرتضی زمانی کار خود را با سرو سامان دادن به تیم های پایه شروع کرد، به گونه ای که تشکیلاتی ساختارمند در رده های پایه پی ریزی کرد. در ابتدا ایشان منصور ذلقی و فرهاد عبدالوند را در کادر مربیگری تیم های پایه اضافه کرد که از لحاظ عاطفی و روانی تاثیر زیادی روی علیرضا سرلک داشتند و اتفاقا نقش برجسته ای در شکوفا سازی استعداد این کشتی گیر داشتند. اما شاهکار مرتضی زمانی  را می توان در انتصاب علی آرین به عنوان سرمربی کشتی الیگودرز دانست.

علی آرینی که با هر کسی کار نمی کرد و به هر طریقی حاضر نبود به کشتی برگردد. آرین پس از دوری بلند مدت خود از کشتی بالاخره دعوت مرتضی زمانی را لبیک گفت و همانند دوران قهرمانیش بازگشت پرفروغی را به عرصه مربیگری داشت. آرین اگرچه در سالیانی که کشتی می گرفت با بدشانسی دستش از دوبند تیم ملی دور ماند، اما راهی را که در دوران قهرمانیش نتوانست به سرانجام برساند در تربیت کشتی گیرانش می دید.

دلاور بی بدیل دهه هفتاد لرستان تفکر جنگندگی و پیروزی را به سرلک تزریق کرد. سرلک هم به خوبی از تمام ظرفیت های مربیانش استفاده نمود و یک عنوان قهرمانی دیگر به ویترین افتخارات خود اضافه کرد. گرچه سرلک نتوانست رویای مربی خود را به واقعیت تبدیل کند اما قهرمانیش نوید بخش روزهای پر فروغی ست که او رقم خواهد زد. حالا باید نشست و دید که آیا سرلک شانس پوشیدن دوبند تیم ملی در مسابقات آسیایی و جهانی را خواهد داشت؟ فرصتی که همه امید دارند در آینده برای سرلک تبدیل به افسوس نشود. اگر چه سرلک شانس دوم برای پوشیدن تیم ملی است ولی آنچنان امید، در دل کشتی گیران جوانه زده که کارش ارزش بیش از یک طلا دارد.

از شاهکارهای دیگر مرتضی زمانی می توان به برگزاری دوره آموزش داوری در الیگودرز اشاره کرد. با این کار زمانی فقر داوری را در الیگودرز برای سالیانی سال از بین برد. نتیجه این دوره آموزشی حضور مهدی سمیعی فرد در همین مسابقات انتخابی جوانان در لباس داوری بود.

زمانی با تمام کارهای بنیادی که در الیگودرز بنا نهاد یک ساخنار منظم را برای کشتی گیران فراهم نمود که حاصل آن بلوغ کشتی گیرانی همچون علیرضا سرلک بود. اما براستی اگر زمانی نبود علی آرین حاضر بود به کشتی برگردد؟ و آیا سرنوشت علیرضا سرلک هم مانند دیگر استعدادهای الیگودرز می شد؟ آیا ساختار قوی تیم های پایه به این نظم شکل می گرفت؟ و صد ها سوال دیگر که میتوان از خود پرسید که آیا اگر زمانی نبود این کار و آن کار انجام می شد؟ اما براستی می توان قهرمانی سرلک را در مرتضی زمانی ریشه یابی کرد. زمانی تمامی شرایط را برای قهرمانان کشتی مهیا نمود و نام خود را برای همیشه در الیگودرز ماندگار کرد.

محمدجوادصالحی