ورزش کارگری برگزاری چند مسابقه در طول سال نیست؛

در انتظار احیای دوباره ورزش کارگران

دوره چهار ساله‌اي كه در چهار سال گذشته با ركود، سكون و بي‌حركتي همراه بوده و عجيب اينكه سكوت خود مسئولين تربيت‌بدني كارگران بيش از سكون ورزش كارگري در اين سال‌ها قابل لمس و مشاهده بود.

کد خبر: ۶۹۰۴۴

تاریخ: ۲۷ مهر ۱۳۸۸ - ۰۰:۰۳

ورزش كارگران چند سالي است كه دوران نزول و افت خود را سپري مي‌كند و اميدواريم در دوره جديد مديريت وزارت كار اين پديده سازنده اجتماعي بار ديگر در جامعه کارگری احيا شود.

به گزارش ايلنا، بعد از اينكه مرادعلي شيراني از اداره كل تربيت‌بدني وزارت كار بركنار شد هيچ‌گاه ثبات در اين اداره كل ديده نشده و بر همين مبنا ورزش كارگران نيز دوران نزولي خود را طي كرده است.

اوج شكوفايي ورزش كارگران در همان دوراني بود كه ماده 154 قانون كار در سال 72 به تصويب مجمع تشخيص مصلحت نظام رسيد و با تكيه بر اين ماده قانوني بيش از 150 ورزشگاه كارگري در سراسر كشور احداث شد و مجموعه‌هاي تفريحي و زيارتي زيادي در شمال و شهرهاي زيارتي براي كارگران و خانواده‌هاي آنها مورد بهره‌برداري قرار گرفت.

اين روند تا سال‌هاي 82-83 نيز ادامه داشت تا اينكه مرادعلي شيراني پس از 14 سال تلاش در ورزش كارگران از اداره كل ورزش كارگران رفتند و بعد از اينكه در دوره كوتاهي محمد محمد جواهري مديريت اين اداره كل را بر عهده گرفت نوبت به محمدجواد گل‌پرور رسيد تا دوره چهار ساله خود را در ورزش كارگران آغاز كند.

در چهار سال گذشته تنها مسابقاتي در سطح قهرماني كشور و آن هم براي پر كردن تقويم سالیانه تحت عنوان مسابقات قهرماني كارگران برگزار مي‌شد و احيانا سالي يك يا دو تيم رزمي و كشتي هم تحت عنوان تيم‌هاي كارگري به مسابقات خارج از كشور اعزام مي‌شد تا كليه فعاليت‌هاي ورزش كارگران در همين يكي دو حركت خلاصه شود. اما رسالت اصلي ورزش كارگران كه شادابي و نشاط بين همه كارگران و كارخانجات به منظور صيانت از نيروي كار و بالا بردن بهره‌وري كار بين كارگران و كارفرمايان بود، از ياد رفت و به فراموشي سپرده شد.

اكنون در ورزش كارگران نه خبري از ورزش كارگري و همگاني است و نه خبري از ورزش قهرماني. با اين وجود نوعی بی تفاوتی به جمع خانواده كارگران نفوذ كرده و اين روند و شرايط بدون شك در فرآيند اقتصاد و كار ايران تاثير منفي بر جاي خواهد گذاشت. در هر حال اصل اول در ورزش كارگري حفظ شور و نشاط بين كارگران و ايجاد سلامتي بين همه آنها به منظور سلامت و صیانت از کار و کارگری و افزايش بهره‌وري مورد نظر است و در قانون كار نيز ورزش همگاني و ورزشي كه به سلامت جامعه كارگري كمك كند تاكيد زيادي شده است.

البته ورزش قهرماني نيز در محيط‌هاي كارگري لازم است چرا كه ورزش قهرماني و همگاني لازم و ملزوم يكديگرند و اگر ورزش قهرماني در كارخانجات مانند دهه 70 رونق داشته باشد به رونق ورزش همگاني خواهد انجاميد.

اكنون كه دوره جديدي از مديريت در وزارت كار آغاز شده و به احتمال زياد شاهد تغيير و تحول در اداره كل تربيت‌بدني كارگران نيز خواهيم بود اميدواريم مديركل تربيت‌بدني كارگران يك فرد آشنا با اين محيط و با ورزش كارگران در اين اداره كل انتخاب شود و يا اگر فرد ديگري قرار است خارج از سيستم به اين فضا وارد شود اميدواريم كه دوران سستي ورزش كارگران هم به پايان برسد و بار ديگر شاهد پويايي و رشد ورزش كارگران در همه ابعاد به خصوص ورزش همگاني باشيم.