دبير فدراسيون ورزش‌های ناشنوايان به مناسبت روز ناشنوايان از تلخ و شيرين‌ها مي‌گويد؛

ورزش ‌در سكوت

براي انجام فعاليت‌هاي ورزشي اولويت با ناشنوايان است، اما زماني كه ناشنوايي براي تمرين حضور نداشته باشد، افراد عادي هم مي‌توانند از امكانات فدراسيون بهره ببرند. سالن‌هاي تكواندو و ورزش‌هاي رزمي در حال حاضر براي افراد شنوا در اين مجموعه قابل استفاده هستند. همچنين اين افراد مي‌توانند از استخر كودكان و سونا و جكوزي در مجموعه استخرهاي فدراسيون استفاده كنند.

کد خبر: ۶۸۹۱۹

تاریخ: ۲۶ مهر ۱۳۸۸ - ۱۲:۰۴

تهران با همه وسعتي كه دارد و با آنكه دامنش را از چند طرف به شمال و جنوب و شرق و غرب طوري سنجاق كرده است كه روز به روز بر گستردگي‌اش افزوده مي‌شود و برايش حريم تعيين مي‌كنند، فقط يك ورزشگاه براي ناشنوايانش دارد كه آن هم در منطقه ما واقع شده است.

به نوشته همشهری؛ جايي بين همهمه و شلوغي تردد خودروهايي كه در 3 باند خيابان دماوند مدام مي‌آيند و مي‌روند، درست مقابل بيمارستان بوعلي. يك تابلو آبي رنگ بزرگ هم وجودش را در ميان شلوغي ماشين‌ها فرياد مي‌زند؛ «فدراسيون و مجموعه فرهنگي، ورزشي ناشنوايان».

اعضاي اين فدراسيون هم از بالا و پايين پريدن‌ها و دنبال توپ دويدن‌ها، از آبتني‌ها و تلاش براي رسيدن به خط پايان هيجان زده مي‌شوند و لذت مي‌برند، اما در سكوت.فدراسيون ورزش‌هاي ناشنوايان جمهوري اسلامي ايران از سال 1334 قد علم كرده است و پرويز سيروس‌پور هم 30 سال است كه به عنوان دبير كل فدراسيون، سكاندار كشتي ناشنوايان در اين مجموعه فرهنگي ورزشي 14 هزار و 500 متري شده است.

وي در گذشته از قهرمانان كشتي ايران بوده و علاوه بر آنكه مدتي سمت دبيري و رياست فدراسيون كشتي ايران را دارا بوده است، به مدت 15 سال هم سرمربيگري تيم‌هاي ملي كشتي ايران را عهده‌دار شده و در حال حاضر هم داور درجه يك بين‌المللي در اين رشته است.

سيروس‌پور در حالي از سختي كار با ناشنوايان مي‌گويد كه اذعان مي‌كند از بعد عاطفي آلوده كار با ورزشكاران ناشنوا شده و با وجود سنگيني مسئوليت‌هايي كه عهده‌دار بوده است هيچ گاه اين ورزشكاران را تنها نگذاشته است.با او در مورد فعاليت‌هاي فدراسيون ورزش‌هاي ناشنوايان در اتاق كارش واقع در همين فدراسيون به گفت‌وگو نشسته‌ايم. آن را در ادامه مي‌خوانيد:

* مربي‌هاي مجموعه به زبان اشاره آشنا هستند؟

كلاس‌هاي آموزشي براي هر رشته مربي خاص خود را دارد و چون پتانسيل مربي‌هاي شنوا براي آموزش دادن بالاتر است، از مربي‌هاي شنوا در اين زمينه استفاده مي‌كنيم و در كنار هر كدام از اين مربيان، يك يا دو ورزشكار قديمي ناشنوا را كه در كسوت مربيگري فعاليت مي‌كنند، قرار مي‌دهيم تا اين افراد با تعامل با هم به ورزشكاران ناشنوا آموزش دهند.

* براي برگزاري كلاس‌هاي آموزشي براي ناشنوايان ورزشكار هم‌محله‌اي‌مان چه مقدار هزينه دريافت مي‌شود؟

استفاده از كلاس‌ها و امكانات براي همه ورزشكاران ناشنوا رايگان است. فقط براي صدور كارت ورزشي براي اين افراد يك فرم توسط آنها پر مي‌شود و دو قطعه عكس،‌ تصوير شناسنامه و تصوير كارت ملي و سنجش شنوايي از آنها درخواست مي‌شود. مهم‌ترين مسئله براي ما سنجش شنوايي است تا بدانيم ورزشكار مورد نظر از لحاظ شنوايي با قوانين فدراسيون مطابقت دارد يا خير.

چون فعاليت فدراسيون در راستاي قهرمان‌پروري و اولويت كار آن حضور قدرتمند در بازي‌هاي المپيك ورزشي ناشنوايان جهان است، بنابراين ناچار هستيم افرادي را براي آموزش انتخاب كنيم كه طبق مقررات بين‌المللي بتوانند در اين مسابقات شركت كنند.

* تست شنوايي در همين مجموعه از ورزشكاران گرفته مي‌شود؟

تست شنوايي توسط سازمان بهزيستي و دانشگاه شهيد بهشتي كه در كنار فدراسيون داراي مركزي آموزشي است، گرفته مي‌شود. اين مركز در هر بار مراجعه فدراسيون، همكاري لازم را با مجموعه انجام داده است.

* نهادهاي ديگري هستند كه با فدراسيون ورزش‌هاي ناشنوايان همكاري كنند؟

فدراسيون با مدارس ناشنوايان در ارتباط است. نمايندگان ما به مدارس مي‌روند و درباره معرفي و انتخاب ورزشكاران ناشنوا از بين دانش‌آموزان با معلم‌هاي ورزش و مديران مدارس گفت‌وگو مي‌كنند، اما ممكن است از ميان دانش‌آموزان يك مدرسه تعداد كمي براي شركت در كلاس‌هاي آموزشي فدراسيون انتخاب شوند.

چون ناشنوايي به علل گوناگوني بوجود مي‌آيد، مثل ازدواج‌هاي فاميلي. بنابراين ممكن است فرد ناشنوا در كنار ناشنوايي از عقب ماندگي ذهني هم رنج ببرد و يا اصلاً انگيزه‌اي براي ترغيب شدن به سمت ورزش نداشته باشد و يا از استعداد كافي در زمينه فعاليت‌هاي ورزشي برخوردار نباشد.

* علت اين بي‌انگيزه بودن چيست؟

امروزه در دنيا روي ورزش ناشنوايان سرمايه‌گذاري عظيمي مي‌شود و به همين علت سطح ورزش ناشنوايان در دنيا ارتقا يافته است. مثلاً كشور روسيه براي برندگان مدال طلا در رشته‌هاي ورزشي ناشنوايان 100 هزار يورو جايزه در نظر گرفته است. اين در حالي است كه جايزه‌اي كه به قهرمانان المپيك ناشنواي ايراني تعلق مي‌گيرد، قابل مقايسه با اين مقدار جايزه تعيين شده براي ورزشكاران ناشنواي كشورهاي ديگر نيست.

همچنين ميزان جوايز قهرمانان ناشنوا با ورزشكاران معلول تفاوت قابل توجهي دارد، در صورتي كه نبايد تفاوتي ميان اين 2گروه ورزشكاران قائل شد. علاوه بر اينها سالن اختصاصي براي ورزشكاران ناشنوا وجود ندارد و ناشنوايان در استان‌هاي مختلف از وقت‌هاي مرده در سالن‌هاي ورزشكاران شنوا استفاده مي‌كنند.

* سطح كمي و كيفي مسابقات در ورزش‌هاي ناشنوايان از نظرشما چگونه است؟

با توجه به اعتبار مختصري كه فدراسيون در اختيار دارد، برايمان رضايتبخش است كه قادر هستيم كار به اين بزرگي انجام دهيم. اما عقيده دارم كه وضعيت ورزش‌هاي ناشنوايان در بازي‌هاي جهاني مي‌تواند بهتر از اين شود.

* آيا تماشاگرها براي حضور در بازي‌هاي ناشنوايان اظهار تمايل مي‌كنند؟

متأسفانه جامعه ما ورزش ناشنوايان را نشناخته است و بهاي چنداني به آن نمي‌دهد. در حالي كه تفاوتي ميان ورزشكار ناشنوا و شنوا وجود ندارد. چنانچه مدال‌هايي كه ورزشكاران ناشنوا در سال‌هاي پس از پيروزي انقلاب اسلامي كسب كرده‌اند، بسيار بيشتر از مدال‌هايي است كه توسط فدراسيو‌ن‌هاي ديگر به دست آمده،

ولي مردم با اين موضوع آشنا نيستند و براي آن هم تبليغ صورت نمي‌گيرد، چون براي انجام فعاليت‌هاي تبليغي اعتبار كافي در اختيار فدراسيون قرار ندارد و همچنين اسپانسر هم براي اين كار وجود ندارد. معمولاً اسپانسر جايي هزينه مي‌كند كه در آن امكان تبليغ وجود داشته باشد و مبلّغ كارهاي ورزشي هم تماشاگر است كه براي حضور در بازي‌هاي ناشنوايان تمايل چنداني نشان نمي‌دهد.

* تسهيلاتي كه فدراسيون در اختيار ورزشكاران ناشنوا قرار مي‌دهد، چيست؟

با وجود اعتبار كمي كه در اختيار فدراسيون است، تمام هزينه‌هاي برگزاري ليگ در طول سال توسط اين مجموعه پرداخت مي‌شود. مثل تهيه لباس ورزشي و كفش، اياب و ذهاب بين شهرهاي مختلف، هزينه خوراك بين راه، هزينه توقف و تهيه بليت هواپيما، قطار و اتوبوس براي ورزشكاران ناشنوا. بطوري كه شايد نيمي از اعتبارات فدراسيون‌ صرف تأمين هزينه‌هاي ليگ شود.

علاوه بر اين، تعدادي از ورزشكاران ناشنوا كه محل زندگي‌شان از فدراسيون فاصله زيادي دارد، پس از انجام تمرينات در مجموعه ورزشي با هزينه فدراسيون و به وسيله تاكسي سرويس به در منازلشان رسانده مي‌شوند.

* رشته ورزشي جديدي طي امسال يا سال آينده به مجموعه رشته‌هاي ورزشي فدراسيون اضافه مي‌شود؟

امسال با حضور در بازي‌هاي المپيك دريافتيم كه با رشته‌هاي فعلي كه تا به حال مدا‌ل‌آور بوده‌اند، نمي‌توانيم به مقام‌هايي كه سال‌هاي گذشته به آن نائل شديم، دست پيدا كنيم. بنابراين برنامه فدراسيون براي 4 سال آينده اضافه كردن رشته‌هاي ورزشي است كه ناشنوايان، علاقه‌مند به فعاليت در اين رشته‌ها باشند و در مجموعه بازي‌هاي المپيك هم وجود دارند.

* چه رشته‌هايي ممكن است به مجموعه اضافه شوند؟

ورزش‌هاي رزمي و تكواندو.

* مي‌توانيد اين نويد را به ناشنوايان هم‌محله‌اي‌مان كه علاقه‌مند به ورزش‌هاي رزمي هستند بدهيد كه ظرف يك يا 2 سال آينده اين ورزش به مجموعه ورزش‌هاي فدراسيون اضافه شود؟

صد‌در‌صد. در حال حاضر از سوي ورزشكاران علاقه‌مند به ورزش‌هاي رزمي چند درخواست به فدراسيون داده شده و تقاضا شده به علت برگزاري مسابقات در رشته ورزش‌هاي رزمي در بازي‌هاي المپيك، كلاس‌هاي آموزش اين رشته ورزشي هم در فدراسيون داير شود. البته فدراسيون در نظر دارد رشته تيراندازي را هم در ميان اين رشته‌‌ها بگنجاند.

آيا فدراسيون در حال حاضر مشكلي هم دارد؟

يكي از مشكلات فدراسيون اين است كه نيروي كافي در اختيار ندارد و در حال استفاده از نيروهاي مسن است تا روزي كه نيروها جايگزين شوند. بطور مثال به علت كمبود تعداد ورزشكاران ناشنوا، فدراسيون به اجبار در 2 دوره از بازي‌هاي المپيك از يك ورزشكار در يك رشته ورزشي استفاده كرده است. چون تعداد ورزشكاران ناشنواي ايران در كل كشور 5 هزار نفر است.

* اين فدراسيون، افراد عادي را هم براي انجام تمرينات ورزشي مي‌پذيرد؟

* فدراسيون برنامه‌اي براي تجهيز يا بازسازي مجموعه در دست اجرا دارد؟

فدراسيون در حال حاضر عمليات ساخت رختكن، حمام و سرويس بهداشتي را در كنار زمين فوتبال مجموعه انجام مي‌دهد تا ورزشكاران ناشنوا از اين امكانات در كنار زمين استفاده كنند و ديگر نيازي به آمدن داخل مجموعه نداشته باشند.

* فدراسيون براي ورزشكاران ناشنواي هم‌محله‌اي امكانات فرهنگي هم در نظر گرفته است؟

در بخش فرهنگي، فدراسيون داراي سالن تئاتر است كه از آن به نفع درآمدزايي براي مجموعه استفاده مي‌كند. ضمن آنكه هرگاه ناشنوايان ورزشكار در اردو به سر ببرند و يا تمايل داشته باشند از اين سالن استفاده كنند، به صورت رايگان از امكانات آن بهره‌مند مي‌شوند.

رشته‌هايي كه در فدراسيون ارائه مي‌شود

اين فدراسيون در 10 رشته ورزشي به ناشنوايان تا سطح قهرماني آموزش مي‌دهد و اين رشته‌ها شامل فوتبال، فوتسال، كشتي آزاد و فرنگي، واترپلو، دووميداني، واليبال، شطرنج، پينگ‌پنگ و شنا است كه خواهران در 4 رشته واليبال، شطرنج، پينگ‌پنگ و شنا فعاليت مي‌كنند. طبق مقررات بين‌المللي ناشنواياني در اين فدراسيون پذيرفته مي‌شوند كه از هر دو گوش 60 دسي‌بل به بالا شنوايي داشته باشند.اين مجموعه در تمام رده‌هاي سني، نونهالان، نوجوانان، جوانان و بزرگسالان فعال است.

رشته‌هاي مورد علاقه ناشنوايان

چون ورزش فوتبال در دنيا بسيار فراگير است، ناشنوايان هم بشدت جذب اين رشته ورزشي مي‌شوند. اما وقتي در بازي‌هاي المپيك حضور مي‌يابند، در رشته‌هاي كشتي و دو ميداني مدال بيشتري كسب مي‌كنند كه نمونه آن مسابقات اخير در بيست و يكمين دوره بازي‌هاي المپيك ناشنوايان در چين تايپه است كه ورزشكاران ما موفق شدند در رشته كشتي فرنگي به مقام قهرماني المپيك و در كشتي آزاد به مقام سوم برسند و در دووميداني يك مدال نقره و يك مدال برنز كسب كنند.