حضور کاشاني در رختکن و نسخه ايرانيزه زلاتکو؛

کرانچار را هم به ما قالب کرده‏اند!

حالا و با تکرار اين وقايع، مي توانيم مطمئن شويم واقعاً در جريان حواشي پيش از داربي، تماسي از سوي سازمان تربيت بدني برقرار شده و طي آن، از کرانچار خواسته اند بادامکي را از فهرست 18 نفره کنار بگذارد و صد البته سرمربي دست و پا بسته اي که سرپرست موقت باشگاه را در حريم شخصي اش تحمل مي کند، در مقابل تماس تلفني مالکان باشگاه نيز کرنش نشان داده و مطيع محض خواهد بود. هيهات...!

کد خبر: ۶۸۸۹۰

تاریخ: ۲۶ مهر ۱۳۸۸ - ۰۹:۴۱

1 - بسياري از اتفاقاتي که در فوتبال ايران رخ مي دهد و دست بر قضا خيلي هم عادي و معمولي به نظر مي رسند، بشدت غيرطبيعي و توجيه ناپذيرند.

به نوشته قدس؛ از اردوي پرسپوليس در بازي با ملوان خبر رسيده است، حبيب کاشاني پس از نمايش نااميدکننده سرخپوشان در وقت نخست، بين دو نيمه به رختکن رفته و براي بازيکنان تيمش سخنراني کرده است! سر سوزني اغراق نيست، اگر ادعا کنيم همين رخداد ظاهراً ساده، يک فاجعه تمام عيار براي اين فوتبال مشرف به موت است.

چگونه مي توان باور کرد سرپرست يک باشگاه - و نه حتي مدير عاملش- در فني ترين لحظاتي که در اختيار سرمربي و ديگر اعضاي کادر فني است تا آموزه هايشان را به ستاره هاي تيم انتقال دهند، به رختکن رود و نکات فني را گوشزد کند تا احتمالاً براي فوتباليستها، از راهي بهشت شدن، به واسطه گل زدن حرف بزند؟!

2- يک لحظه، فقط يک لحظه چشمتان را ببنديد و تصور کنيد بين دو نيمه حساس ترين بازي باشگاهي جهان- ال داربي کلاسيکوي اسپانيا- خوان لاپورتا به رختکن بارسا برود يا فلورنتينو پرز سرشناس، تنها براي 30 ثانيه در رختکن رئال مادريد حاضر شود؛ گمان مي کنيد چه اتفاقي خواهد افتاد؟

غلو نيست اگر مدعي شويم در پي وقوع چنين اتفاقاتي، انقلابي از حاشيه ها انتظار بزرگترين باشگاه هاي جهان را خواهد کشيد و تمام دنيا بايد منتظر سيل تغيير و تحولات در بالاترين و کليدي ترين پستهاي اجرايي و فني اين تيمها باشند. فراموش نکنيم، آري هان نامدار، درست در همان مقطعي که روزهاي خوبي را با کامروني ها مي گذراند، به واسطه حضور رئيس فدراسيون اين کشور در رختکن، از شغلش استعفا داد و قاره سياه را براي هميشه ترک کرد.

اکنون، ما را چه شده است که رختکن تيمي همچون پرسپوليس، پس از تحمل يک شکست خفيف يک نيمه اي برابر ملوان، جولانگاه مديران مي شود تا براي بازيکنان نطاقي کنند؟! از همه بدتر اينکه، رخ دادن اين اتفاق و صد البته تکرار مکرر آن، با بي تفاوتي رسانه ها و حتي تصميم سازان روبه رو مي شود تا همه اصول بديهي فوتبال، فداي لحظه اي تحريک و تهييج بازيکنان شود!

3 - از همه اسفبارتر، شرايط زلاتکو کرانچار است. در باورمان نمي گنجد چگونه سرمربي تراز اول اروپايي که همين جام جهاني قبلي سابقه هدايت تيم ملي کرواسي را هم داشته است، به سادگي هر چه تمام تر بپذيرد که يک مقام اداري باشگاه، در حريمي که مي گويند «ناموس» سرمربي است، وارد شود و مجال نقد مؤثر فني را از او بگيرد. آيا اين زلاتکو، همان مرد مقتدر اروپايي است، يا نسخه «ايرانيزه» شده او را تحويل ما کرده اند؟

4 - عقب، عقب، عقب تر... اين، حال و روز فوتبال بي حساب و کتاب ماست. ريشه اين درخت تنومند ناکامي را که حالا شاخ و برگش سينه افلاک را هم دريده، در همين رختکن پرسپوليس و لوکيشن هاي مشابه آن بايد جستجو کرد؛ جايي که شرح وظايف از ميان مي رود و همه چيز زير و زبر مي شود.

شب هفت و چله بگيريم، براي فوتبالي که سرمربي چند صد هزار دلاري وارداتي اش دست به سينه گوشه رختکن مي ايستد تا آقاي سرپرست شوراي شهري، مجلس را دست بگيرد!