ديپلماسي فوتبال از آناتولي تا هندوراس؛

تب فوتبال داغ‌تر از تب سياست

این بار نوبت ترک‌ها بود تا رسم میهمان‌نوازی معروف خود را به نمایش بگذارند اما هنوز چند دقیقه از حضور هیات عالیرتبه ارمنی به ریاست سرکیسیان و دست دوستی دادن 2رئیس‌جمهور در جایگاه ویژه ورزشگاه آتاتورك شهر بورسا نگذشته بود که به محض نواخته شدن سرود رسمی ارمنستان فریادهای تمسخرآمیز و گوشخراش ترک‌ها که انعکاس آنها در زیر سقف خاص ورزشگاه‌هايشان در تمام دنیا شهرت دارد، گوش طرفداران دوستی 2 ملت را آزرد.

کد خبر: ۶۸۷۸۸

تاریخ: ۲۵ مهر ۱۳۸۸ - ۱۵:۳۵

«سرژ سرکیسیان» باور نداشت که پس از تشریفات میزبانی بی‌سابقه مقامات ترک ناگهان با واکنش‌ منفی از سوی هواداران فوتبال این کشور مواجه شود. رئیس‌جمهور ارمنستان در دیدار صددرصد تشریفاتی چهارشنبه‌شب ترکیه – ارمنستان میهمان ویژه عبدالله گل، همتای ترک خود بود.

به نوشته وطن امروز؛ دیداری که تشریفاتی بودنش نه‌تنها به‌خاطر ته کشیدن امید 2‌کشور برای صعود به جام‌جهانی در روزهای پیش از آن بلکه در عوض به خاطر پررنگ شدن نقش دیپلماسی فوتبال در آن بود.

2 سال پیش وقتی همگروه شدن ترکیه و ارمنستان در گروه 5 رقابت‌های مقدماتی جام‌جهانی 2010 در اروپا مسجل شد، 2‌ دولت گل و سرکیسیان در 2 سوی کوهستان پر‌ارتفاع بی‌اعتمادی ملت‌ها به نام آرارات تصمیم گرفتند ‌مسابقه فوتبال ملی 2کشور تحت لوای یوفا را به محملی برای از سرگیری روابط دوستانه 2 ملت بدل کنند؛ روابطی که نزدیک به یک قرن است به خاطر نسل‌کشی ارامنه به دست امپراتوری عثمانی تیره و تار است، اما عبدالله گل و همراهانش در دولت ترکیه اعتقاد دارند نباید این میراث ناخوشایند را که به گرده ترکیه نوین سنگینی می‌کند کماکان حفظ کنند.

استقبال اتحادیه اروپايي و فدراسیون فوتبال اروپا به ریاست میشل پلاتینی هم باعث شد این بار دیپلماسی فوتبال در دو‌سوی رشته کوه‌های آرارات رونق بگیرد.

دیدار رفت 2 تیم سال گذشته در چنین مواقعی با حضور پررنگ مقامات سیاسی 2 کشور و همچنین مقامات اروپایی از جمله شخص پلاتینی در حالی برگزار شد که به‌‌رغم شکست 2 بر صفر ارمنستان میزبان هیچ مشکلی در حاشیه میدان پیش نیامد.

این بازی هم ظرف کمتر از نیم ساعت با 2 گل به سود ترکیه میزبان مغلوبه شد، هرچند که فاتح تریم، سرمربی کاریزماتیک ترک‌ها پس از ناکامی در صعود به جام‌جهانی باید به قول خود مبنی بر خداحافظی با نیمکت تیم ملی ترکیه وفا می‌کرد.

هندوراس و زلایا نخستین صعود به جام جهانی را جشن گرفتند
تب فوتبال در هندوراس تب سیاست را فرونشاند. سانتر دقیقه 64 داوید سوازو، ستاره هندوراسي کالچو در محوطه جریمه السالوادور روی سر کارلوس پاوون نشست تا او با یک گل تاریخی یک شبه به قهرمان ملی کشورش بدل شود و شوکی بی‌سابقه از ورزشگاه کاسکالتان به تمام شهر تگوچیگالپا، پایتخت هندوراس سرایت کند.

پس از این گل چنان جوی بر ورزشگاه حاکم شد که میهمانان السالوادوری کاملا خودشان را باختند و سوت پایان قاضی میدان در حالی نخستین حضور هندوراسي‌ها در جام جهانی را اعلام می‌کرد که سوازو چندین فرصت گل را از دست داده بود.

با این پیروزی هندوراس سومین بلیت پرواز مستقیم به آفریقای جنوبی 2010 را با تکیه زدن بر جایگاه سوم جدول منطقه کنکاکاف به دست آورد، جایگاهی که در 2‌دوره اخیر رقابت‌های مقدماتی از آن کاستاریکا شده بود.

کاستاریکایی‌ها هم مثل هندوراسي 16 امتیازی بودند ولی تفاضل گل بهتر هندوراسي‌ها آنها را ممتاز کرد. اما پس از صعود تاریخی هندوراس و در حالی که سراسر کشور طی روز پنجشنبه با جشن و سرور به حالت تعطیل درآمده بود منابع دیپلماتیک فاش کردند مانوئل زلایا، رئیس‌جمهور تبعید شده هندوراس هم در این شادی سهیم شده است.

یک دیپلمات هندوراسی در گفت‌وگو با خبرگزاری رسمی چین، شین‌هوا، از جشن شادی مانوئل زلایا و همراهانش در سفارت برزیل در تگوچیگالپا، پایتخت هندوراس خبر داد. زلایا پس از اخراج ماه ژوئن گذشته، اخیرا موفق شده بود خود را به‌طور مخفیانه به کشورش برساند و در سفارت برزیل پناهنده شود.

همچنین گفته می‌شود زلایا دلیل شادی زایدالوصف خود را سهیم بودن دولتش در این افتخار ملی می‌داند چرا که صعود هندوراس به جام جهانی را حاصل حمایت‌های 3 ساله دولتش از فوتبال کشور برمی‌شمارد نه به خاطر عملکرد چند ماهه دولت کودتا به ریاست «روبرتو میچلتی».

دیپلمات هندوراسی مزبور که از دوستان اخراجی زلایاست همچنین گفته‌های رئیس‌جمهور تبعیدی را نقل می‌کند: «زلایا گفت شب 21 سپتامبر شبی باشکوه برای مردم هندوراس خواهد بود. او همچنین گفت این پیروزی ثابت می‌کند وقتی مردم با هم متحد ‌شوند عالی‌ترین اهداف ممکن می‌شوند و این همان پیام مثبتی است که ما باید برای جهانیان ارسال کنیم».