"برای مبتلایان به ایدز شغل ايجاد مي‌كنيم"

مشاور سرپرست وزارت رفاه و تأمین اجتماعی اعلام کرده «تمام مبتلایان به ایدز و خانواده‌های درجه یک آنها بیمه طرح ایرانیان می‌شوند به طوری که همه خدمات برای آنها رایگان است.»

کد خبر: ۶۷۶۴۹

تاریخ: ۱۶ مهر ۱۳۸۸ - ۱۲:۵۰

خبر آنلاين ـ «طاعون قرن»؛ این، نام این سال‌های بیماری ایدز است. بیماری‌ای که حتی بعد از بیست سالی که از شناخته‌شدنش می‌گذرد، هنوز در برخی جوامع به رسمیت شناخته نمی‌شود. ایران یکی از این کشورها است که با وجود اظهارنظرهای گوناگونی که از سوی مسئولان وزارت بهداشت در مورد «اچ‌آی‌وی مثبت» می‌کنند، هنوز نه آمار درستی از تعداد مبتلایان به این بیماری وجود دارد و نه آگاهی مطلوب مردم ازراه‌ها و شرایط مبتلا شدنش.

ایدز که تا سال ۱۹۸۱ میلادی در جهان شناخته نبود تا چند سال پس از این تاریخ یعنی تا سال ۱۳۶۶ نیز «رسماً» در ایران وجود نداشت. پس از این تاریخ بود که شناسایی نخستین مبتلای به ایدز در ایران تأیید شد. هر روز، قریب به 6000جوان 15تا 24سال در جهان به عفونت HIV آلوده می‌شوند و این در حالی است که تنها تعداد اندکی از آنها از آلوده‌بودن خود به این ویروس آگاه هستند. در 25سال گذشته، 25میلیون نفر بر اثر ابتلا به این طاعون بزرگ قرن، جان خود را از دست دادند و بیش از 40میلیون نفر به این ویروس مرگبار مبتلا و در انتظار مرگ و رسیدن به آخر خط قرار دارند.

بر اساس آخرین آماری که از تعداد مبتلایان به این بیماری در مرداد ماه امسال منتشر شده است، تعداد 19774 نفر افراد مبتلا به HIV/AIDS در کشور شناسایی شده‌اند که 1/93 درصد آنها را مردان و 9/6 درصد را زنان تشکیل می‌دهند.

آخرین آمار مبتلایان به ایدز نشان می‌دهد علت 7/69 درصد ابتلا به ایدز در کشورمان استفاده از وسایل تزریقی مشترک در معتادان موادمخدر است. بنا به این گزارش تاکنون 1975 نفر مبتلا به ایدز شناسایی شده و 3315 نفر از افراد مبتلا فوت کرده‌اند.

بر اساس آمار جمع‌آوری شده 7/37 درصد از مبتلایان به HIV در گروه سنی 34-25 سال قرار دارند که بالاترین نسبت در بین گروه‌های سنی را به خود اختصاص داده‌اند.

ناآگاهی یا اختلال در آمار؟
علت‌های ابتلا به HIV در بین کل مواردی که از سال 1365 تاکنون در کشور به ثبت رسیده‌اند به ترتیب تزریق با وسایل مشترک در مصرف‌کنندگان موادمخدر 7/69 درصد، رابطه جنسی 4/8 درصد، دریافت خون و فرآورده‌های خونی 2/1 درصد و انتقال از مادر به کودک 6/0 درصد بوده است. همچنین راه انتقال در 1/20 درصد از این گروه شناسایی نشده است.

از مقایسه این آمار با مواردی که ابتلا آنها در سال 1387 گزارش شده است می‌توان نتیجه گرفت اعتیاد تزریقی 8/76 درصد، ‌برقراری روابط جنسی 6/13 درصد و انتقال از مادر مبتلا به کودک 8/0 درصد را تشکیل داده است و در 8/8 درصد از موارد شناسایی شده در سال جاری راه انتقال نامشخص بوده است و نکته قابل توجه در موارد ابتلا در سال گذشته این است که هیچ مورد جدید ابتلا از راه خون و فرآورده‌های خونی گزارش نشده است.

اما در این میان، بیشتر از اینکه ناآگاهی مردم کشور را به عنوان مشکل اساسی موجود در مورد این بیماری بدانیم، آمارهای نادرست و غیرموثقی که هراز چندگاه از سوی مسئولان بهداشتی کشور اعلام می‌شود، بیشترین سردرگمی را در این مورد به وجود آورده است.

گرچه آمار رسمی تعداد مبتلایان بیش از 19 هزار نفر است، اما فقدان یک برنامه جامع پیشگیرانه ملی، تغییر الگوی ابتلا از اعتیاد تزریقی به روابط ناایمن جنسی و نیز زمینه‌های اجتماعی- فرهنگی که این بیماری را یک ننگ و تابوی اجتماعی معرفی کند همگی دست به دست هم داده و موجبات رشد پنهان این بیماری را فراهم آورده است؛ به طوری که در جدیدترین اظهار نظر، معاون سلامت وزارت بهداشت اعلام کرده است هم اکنون ۴۰ هزار نفر از معتادان تزریقی کشور مبتلا به ویروس ایدز هستند و تا آخر سال آینده تعداد مبتلایان به ویروس ایدز به ۱۰۰ هزار نفر خواهد رسید.

این نکته‌ای است که بسیاری از کارشناسان و حتی مسئولان به آن معترف‌اند. چندی پیش «محمدمهدی گویا»، کارشناس مسائل ایدز نیز گفته بود: «این آمار مربوط به زندان‌هاست و آمار واقعی باید چیزی بین سی تا چهل هزار نفر باشد.»

از سوی دیگرمؤسسه‌های تحقیقی معتبری از جمله مرکز تحقیقات دانشگاه هاروارد بر این نظرند که تعداد واقعی مبتلایان را باید ۱۰ برابر موارد شناخته شده حساب کرد که بر این اساس تعداد بیماران مبتلا به ویروس ایدز در ایران را باید بیش از صدهزار نفر دانست. عموم کارشناسان معتقدند در کشور ما بر خلاف آمار ارائه شده، در حال حاضر بیشترین راه شیوع بیماری ایدز از طریق تماس جنسی رخ می‌دهد. آْنها می‌گویند دسترسی به معتادان تزریقی امکانپذیر است اما چون داخل اجتماع نشده و نمی‌توانیم به مشکلاتی که از طریق ارتباط جنسی به وجود می‌آید پی ببریم، در نتیجه آمار رسمی مربوط به تزریق و سرنگ مشترک بیشتر است.

آمار نداریم ولی شغل داریم
هرچند از زمان روی کار آمدن دولت نهم در روند آماردهی ناقص اختلال‌های زیادی به وجود آمده است و حتی در سال 84 اعلام شد که تعداد مبتلایان به این بیماری 1500 نفر است، اما حالا و در دومین کابینه‌ای که به ریاست محمود احمدی‌نژاد تشکیل شده است، این وزارت در آستانه انحلال دولت دهم است که با دادن شعارهای پرطمطراق، سعی در «خوش کردن دل» بیماران مبتلا به بیماری ایدز دارد.

«پرویز افشار»، مشاور سرپرست وزارت رفاه و تأمین اجتماعی دو روز پیش با بیان اینکه در طول 5 سال گذشته خدمات بهداشتی برای بیماران ایدزی افزایش داشته است، اعلام کرد: «تمام مبتلایان به HIV/ ایدز و خانواده‌های درجه یک آنها بیمه طرح ایرانیان می‌شوند به طوری که همه خدمات برای آنها رایگان است.»
به گفته افشار هزینه بیمه شدن 100هزار مبتلا به HIV/ ایدز که از کانال کمیته امداد تأیید می‌شوند، رقمی بالاتر از 20 تا 30 میلیارد تومان است که بر این اساس فرایند کار نیز آسان بوده به گونه‌ای که همه افرادی که مبتلا به HIV/ ایدز شده‌اند باید به دانشگاه‌های علوم پزشکی مراجعه کنند و مشخصات کامل خود را ارائه دهند. دانشگاه‌ها هم مشخصات کامل را به مدیر کل کمیته امداد استان ارسال می‌کنند، کمیته امداد نیز بدون تحقیق و بررسی باید آن را بپذیرد.

افشار درمورد وضعیت اشتغال مبتلایان به این ویروس نیز از ضروریات است ادامه داد: «در زمینه اشتغال فراگیر برای مبتلایان HIV/ایدز و خانواده‌های آنها، با همکاری وزارت کار یک تعاونی فراگیر ملی راه‌اندازی شده است که همه بیماران و افراد درجه یک سهام‌دار این تعاونی به حساب می‌آیند.»

به گفته مشاور سرپرست وزارت رفاه و تأمین افرادی که در این تعاونی کار می‌کنند، حقوق دریافت می‌کنند و افرادی که کار نمی‌کنند، در پایان سال سود سهام را دریافت می‌کنند.

به این ترتیب وزارت رفاه دولت نهم که هنوز هم بدون وزیر مانده، در حالی از دادن شغل به این بیماران دم می‌زند که نه تنها هنوز آمار درستی از تعداد مبتلایان به این بیماری وجود ندارد، بلکه به خاطر تابوهایی که در مورد این بیماری وجود دارد، باید آن را یک بیماری پنهان دانست و معلوم نیست چطور مسئولان وزارت رفاه با چنین قطعیتی از دادن شغل به تمامی این بیماران خبر می‌دهند.

کاش نترسیم و دلسوز باشیم
دکتر «حمید عمادی»، متخصص بیماری‌های عفونی و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران در این مورد به «خبر» می‌گوید: «کاش همان‌طور که قضاوتمان در مورد بیماران تالاسمی یا دیابتی دلسوزانه بود، در مورد یک فرد مبتلا به ایدز نیز اجرا می‌شد. کاش ما از وجود همکار مبتلا به ایدز در اتاق کارمان وحشت نداشتیم و او را یک فرد گناهکار نمی‌دیدیم که می‌خواهد از جامعه انتقام بگیرد.»

او مهمترین چالش در زمینه گسترش بیماری ایدز را دسترسی نداشتن به گروه‌های دارای رفتار پرخطر به خصوص زنان خیابانی می‌داند و ادامه می‌دهد: «به همین علت اگر به‌موقع نجنبیم و نسبت به این مسئله، حساس نباشیم عفونت از گروه‌های پرخطر به کل جامعه و مردم عادی گسترش می‌یابد.»

اما دکتر «صداقت»، رئیس اداره ایدز وزارت بهداشت، نظر دیگری دارد، او با اشاره به مواجهه افراد مبتلا به اچ‌‌آی‌وی مثبت با انگ و تبعیض در همه جوامع می‌گوید: «این افراد برای به‌دست آوردن جایگاه اجتماعی خود و حقوق شهروندی در همه جوامع با مشکلات زیادی مواجه هستند اما در ایران اقداماتی در جهت رفع تبعیض علیه آنها انجام شده که از جمله آن می‌توان به بخشنامه سال 82 از سوی دولت به همه کارفرماها که بر اساس آن هیچ کارفرمایی حق اخراج کارمند یا کارگر خود را صرفاً به دلیل اچ‌آی‌وی مثبت ندارد یا ابلاغیه رئیس قوه‌قضائیه به همه زندان‌ها مبنی بر ممانعت از جداسازی افراد اچ‌آی‌وی مثبت از سایر زندانیان مگر در موارد حاد و قابل توجیه اشاره کرد. این اقدامات کارهای مؤثری در جهت رفع تبعیض علیه افراد مبتلا به این بیماری است که مشابه آن در کشورهای دیگر نیست و انعکاس خوبی نیز در سازمان‌های جهانی متولی بهداشت داشت.»

در همین حال سازمان جهانی کار اعلام کرده است ایدز نیروی کار سالم را با مشکل مواجه کرده و 36میلیون نفر در سن اشتغال مبتلا به ایدز شده‌اند و بر اساس یک گزارش تحقیقی مستند تا سال 2020 (13سال دیگر) 90میلیون کارگر فعال به دلیل ابتلا به ایدز از چرخه اشتغال مولد خارج خواهند شد.