گذشت از قصاص پدر به شرط فراموشی فرزندان

کد خبر: ۶۷۶۲۹۸

تاریخ: ۲۲ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۰:۱۶

فرزندان مردی که ١٢ سال پیش همسرش را به‌خاطر اختلافات خانوادگی به قتل رساند، از قصاص پدرشان گذشتند به شرط آنکه پدرشان بعد از آزادی سراغی از آنها نگیرد.

به گزارش شرق، دوم خرداد سال ٨٣ مردی ٥٠ساله به نام مهران با ظاهری آشفته به یکی از اداره‌های پلیس در کرج مراجعه کرد و گفت ساعتی پیش در خانه همسرم را به قتل رسانده‌ام و آمده‌ام خودم را تسلیم قانون کنم. مأموران پس از شنیدن حرف‌های مهران به محل وقوع حادثه‌ رفتند و جسد را که در حمام خانه به زمین افتاده بود، به پزشکی‌قانونی انتقال دادند.

مهران در بازجویی به مأموران گفت: سال‌ها بود با همسرم، نرگس، اختلافات شدیدی داشتیم به‌همین‌دلیل نرگس با من قهر کرده‌ و به خانه دختر بزرگمان رفته بود. پس از مدتی که دامادم پادرمیانی کرد و گفت به‌خاطر فرزندانتان که زمان امتحانات مدرسه‌شان است با یکدیگر آشتی کنید تا در روحیه آنها تأثیر منفی نگذارد آشتی کردیم و با پادرمیانی دامادم، نرگس به خانه برگشت و فردای همان روز با یکدیگر بحثمان شد. درگیری بالا گرفت و نرگس به‌خاطر اینکه صدایمان بالا نرود به حمام رفت، من هم چاقویی از آشپزخانه برداشتم و به سمت او رفتم و چند ضربه چاقو به شکم او زدم و نرگس نقش بر زمین شد.

به‌این‌ترتیب با توجه به اعترافات مهران و سایر مدارک موجود در پرونده و شکایت اولیای‌دم، کیفرخواست علیه او صادر و پرونده برای رسیدگی به دادگاه کیفری استان تهران ارسال شد.

پس از انجام تشریفات قانونی مهران در برابر قضات قرار گرفت و بار دیگر در دادگاه روز حادثه را همان‌طور که قبلا گفته بود تعریف کرد و گفت: نمی‌دانم چه اتفاقی افتاد، نمی‌خواستم نرگس را به قتل برسانم. از فرزندانم می‌خواهم من را ببخشند.

در پایان جلسه، قضات مهران را به قصاص محکوم کردند، اما دیوان‌عالی کشور رأی را تأیید نکرد و بار دیگر پرونده برای رسیدگی به شعبه چهار دادگاه کیفری استان تهران ارسال شد که دادگاه بار دیگر رأی به قصاص متهم را صادر کرد، اما به‌تازگی فرزندان مهران رضایت دادند و از قصاص پدرشان منصرف شدند و از او خواستند اگر از زندان آزاد شد هرگز به سراغ آنها نرود، اما دیگر اولیای‌دم همچنان از دادگاه تقاضای قصاص کردند. به‌این‌ترتیب روز گذشته جلسه رسیدگی به این پرونده برگزار شد.

مهران گفت: خواهش می‌کنم زودتر به پرونده من رسیدگی کنید، من دیگر تحمل این بلاتکلیفی را ندارم. یا من را اعدام کنید یا آزادم کنید.

با پایان جلسه رسیدگی، هیئت قضات برای تصمیم‌گیری درباره این پرونده وارد شور شدند.