ادامه فعاليت شاخص‌ترين دو و ميداني‌كار ايران در پرده ابهام است؛

وقت اضافه براي مسابقه ندادن حدادی

احسان حدادي برخلاف خيلي از نامداران دووميداني در يك مسابقه رسمي ناگهان آسيب نديد. وقتي در مسابقه‌هاي جايزه بزرگ سال 2008 شركت مي‌كرد و ركورد مي‌شكست، همه از آمادگي و سلامت و شادابي و روحيه‌اش مي‌گفتند؛ اما وقتي به المپيك خيلي نزديك شديم،‌ ناگهان اعلام كردند حدادي از ناحيه عضله سينه راست آسيب ديده است. اين مي‌توانست مقدمه‌اي باشد بر توجيه ناكامي حدادي در المپيك.

کد خبر: ۶۷۳۳۷

تاریخ: ۱۴ مهر ۱۳۸۸ - ۱۳:۵۸

احسان حدادي، شاخص‌ترين ورزشكار دووميداني ايران در سال‌هاي اخير به شمار مي‌آيد. او تنها ايراني ركورددار آسيا در ورزش دووميداني و چشم و چراغ اين ورزش در ايران است. اما بيش از يك‌سال است كه نه مسابقه مي‌دهد و نه خبري روشن و درست و حسابي از او منتشر مي‌شود و حرف‌ها ضد و نقيض است. جواني كه خيلي زود خود را در جهان دووميداني مطرح كرد، مي‌توانست زود هم به جايگاه‌هاي رفيع برسد كه نشد و هزار افسوس بر جا گذاشت.

به نوشته جام جم؛ دووميداني ايران بدون حدادي جذاب و پرهيجان نيست. اي‌كاش فقط يك حدادي نداشتيم و دلمان فقط به يك تك‌ستاره خوش نبود. اگر چندين ورزشكار دووميداني در حد و اندازه‌هاي حدادي سال پيش داشتيم، حالا با آنها در رقابت‌هاي بزرگ بين‌المللي خودي نشان مي‌داديم و مي‌گفتيم دووميداني ما پيشرفت كرده است.

چه كنيم كه از چند سال پيش، وقتي احسان حدادي قهرمان جوانان جهان شد، به موفقيت‌هاي احتمالي او دلخوش شديم و اين را نيز خوب مي‌دانيم كه تا ساليان دراز ديگر ورزشكاري نخواهيم داشت كه قهرمان جوانان جهان شود. بضاعت دووميداني ما براي همه روشن است و با اين شيوه‌هايي كه ما كار مي‌كنيم، چه بسا موفقيت‌هاي نيم‌بند گذشته را هم تكرار نكنيم. شايد رقابت‌هاي قهرماني آسيا كه در پيش است، آينه‌اي خوب براي نشان دادن واقعيت‌هاي امروز دووميداني ايران باشد.

با اين همه حدادي به المپيك پكن رفت و تا وقتي قدم روي دايره پرتاب نگذاشت، مسوولان ورزش از مدال المپيكي او حرف مي‌زدند و حتي برخي مدعي بودند احسان مدال طلا مي‌گيرد. احسان پرتاب‌هايش را نامطمئن انجام داد و خطا هم كرد و استحكام و روحيه گذشته را نداشت. المپيك آب‌‌پاكي را روي دست خيلي‌ها ريخت كه خود را در پس موفقيت‌هاي مقطعي حدادي پنهان كرده بودند و ركوردشكني آسيايي او را مقدمه جهاني شدن دووميداني ايران قلمداد مي‌كردند!

پس از المپيك اعلام شد احسان حدادي به مداوا نياز دارد و چند بار به آلمان رفت. خوشبختانه فصل دووميداني به پايان آمده بود و احسان چند ماه فرصت داشت تا خود را براي فصل جديد دووميداني در بهار 2009 آماده كند.

كسي نمي‌گفت احسان در سال 2009 پرتاب نمي‌كند. صحبت‌ها حكايت از بهبود حدادي داشت. خودش هم در مصاحبه‌هايش مي‌گفت كارش را از جايزه بزرگ‌ها آغاز مي‌كند. حتي مسوولان فدراسيون دووميداني از برگزاري يك دوره رقابت جايزه بزرگ پرتاب ديسك در كيش با حضور حدادي و رقيبان نامدارش داده بودند. نمي‌توان گفت آنها از وضع احسان بي‌خبر بودند، اما چه شد كه نه مسابقه جايزه بزرگي برگزار شد و نه احسان پرتاب كرد.

وقتي احسان در هيچ مسابقه‌اي شركت نكرد به رقابت‌هاي جهاني برلين نيز نرفت. او نرفت و صميمي‌ها نيز نرفتند. گويي دووميداني ما فقط به مسابقه‌‌هايي در سطح آسيا دلخوش است و قيد مسابقه‌هاي جهاني را زده و اگر 2 نفر هم اعزام مي‌شوند، براي خالي نبودن عريضه و راضي كردن اتحاديه جهاني فدراسيون‌هاي دووميداني است. پس از مسابقه‌اي جهاني نيز حدادي در مسابقه‌اي شركت نكرد. ابراهيم نوح‌نژاد، مسوول كميته پرتاب‌هاي فدراسيون دووميداني گفت: حدادي سلامت خود را بازيافته و پرتاب‌هاي بلندش را نيز شروع كرده است. اما او هم نگفت كه حدادي بالاخره كي باز مي‌گردد.

دكتر آشتياني: بي‌خبرم

براي اين كه روشن شود مدت درمان احسان حدادي چقدر است و كي به مسابقه‌ها برمي‌گردد، بهترين راه را گفتگو با دكتر محمدرضا آشتياني، مسوول كميته پزشكي فدراسيون دووميداني دانستيم. او در خصوص طول درمان و نوع آسيب‌ديدگي حدادي گفت: اين نوع آسيب‌ديدگي در عضله سينه حداكثر به 6 ماه زمان براي مداواي كامل نياز دارد؛ بنابراين اگر پايان المپيك پكن را مبدا در نظر بگيريم، احسان مي‌بايست تا آغاز سال 1388 سلامت كامل خود را باز مي‌يافت و در مسابقه‌ها شركت مي‌كرد.
دووميداني ايران بدون حدادي جذاب و پرهيجان نيست. اي‌كاش فقط يك احسان نداشتيم و دلمان فقط به تك‌ستاره‌اي خوش نبود

نكته جالب اين كه دكتر آشتياني تاكيد كرد او را در جريان مداواي احسان و برنامه‌هاي درماني و پزشكي‌اش قرار نداده‌اند، بنابراين نمي‌تواند بگويد ماجراي احسان حدادي به كجا رسيده است.

دكتر آشتياني گفت: برنامه‌هاي درماني احسان به عهده فدراسيون پزشكي ورزشي است و آنها بايد پاسخگو باشند. اين موضوع را راديو ورزش در برنامه جهان ورزش خود پيگيري كرد و با پيشنهاد دكتر آشتياني سعي كرد با رئيس فدراسيون پزشكي ورزشي موضوع را در ميان بگذارد تا اين فدراسيون پاسخگو باشد كه امكان ارتباط با رئيس اين فدراسيون برقرار نشد. احسان حدادي به روسيه رفت تا آنجا تمرين كند. از چند ماه قبل مسوولان فدراسيون دووميداني مي‌گفتند احسان خود را براي شركت در رقابت‌هاي قهرماني آسيا آماده مي‌كند؛ اما آنها در تازه‌ترين اظهارنظرهاي خود از شركت نكردن احتمالي تعدادي در اين مسابقه‌ها خبر داده‌اند. پس احسان براي چه در روسيه تمرين كرده است؟

اگر طول مدت درمان او 6 ماه بوده، چرا پس از بيش از يك سال هنوز مصدوم است؟ آيا واقعا سلامت كامل خود را بازنيافته است؟

آيا از نظر روحي افت كرده و روحيه مبارزه‌جويي بهار پارسال را ندارد؟ پس از المپيك برخي اهالي دووميداني ازجمله تيمور غياثي قهرمان سابق پرش ارتفاع آسيا گفت احسان قرباني برنامه‌ريزي غلط فدراسيون دووميداني شده است. اگر مبنا را برنامه‌ريزي غلط و اوج رسمي او در جايزه‌بزرگ‌ها و نه المپيك بدانيم، اين مسائل به پايان رسيده است. مساله روز اين است كه چرا مسابقه نمي‌دهد و چرا درباره آسيب‌ديدگي او اطلاع‌رساني دقيق انجام نمي‌شود؟

يك مقايسه ساده

احسان حدادي تنها ورزشكار دووميداني نيست كه آسيب ديد. در المپيك پكن، ليوشانگ، دارنده مدال طلاي دوي 110 متر با مانع المپيك 2004 آتن در همان خط استارت دچار ناراحتي شديد در تاندون آشيل شد و او را از پيست، يكراست به بيمارستان بردند. قطعا آسيب‌ديدگي حدادي به شدت آسيب شيانگ نبود.

شيانگ پاييز پارسال مجبور شد تاندون خود را به تيغ جراحي بسپارد. مربي او و پزشكان در اظهارنظري روشن بيان كردند ليو از اواسط بهار 2009 مي‌تواند تمرين‌هايش را از سر بگيرد و از اواخر تابستان كم‌كم در مسابقه‌ها شركت كند. دقيقا همين اتفاق افتاد. از پيش از مسابقه‌هاي جهاني برلين، شيانگ گفت ديگر ناراحتي و درد احساس نمي‌كند و مي‌خواهد بازگشت خود را با مسابقه‌هاي جايزه بزرگ شانگهاي آغاز كند.

او در اين مسابقه‌ها دويد و با حدنصاب خوب 13‌‌ثانيه و 15 صدم ثانيه دوم شد. جالب اين كه پيش از مسابقه شيانگ گفته بود هدفم اين است كه فقط بدوم و كسب عنوان مهم نيست. همين كه بتوانم در مسابقه بدوم، موفق شده‌ام. اين موضوع مي‌تواند براي حدادي نيز صادق باشد. مهم نيست كه او در مسابقه پس از دوران آسيب‌ديدگي اول شود. اگر بيايد و پرتاب كند و براي مثال در مسابقه‌هاي قهرماني آسيا مدال نگيرد و مغلوب برادران صميمي شود، برايش شكست نيست.

حضورش در مسابقه، جدا از نتيجه، بسياري از ابهام‌ها را در بر خواهد داشت. مثال ديگر درباره استيو هوكر، قهرمان ماده پرش با نيزه مردان جهان است. او در مسابقه‌هاي جهاني برلين در وضعي شركت كرد كه از ناحيه عضله چهار سر ران آسيب ديده بود. او با روحيه و غيرت پرش كرد و اول شد. همين روحيه، انگيزه او را براي آينده بالا برده است. به گزارش ياف او در مصاحبه‌اي در اوايل مهر ماه گفت: وقتي با يك پاي آسيب ديده در مسابقه شركت كردم حتي اگر هر دو پايم سالم باشد، پرش‌هاي بهتري انجام خواهم داد.