پاسخ رييس مرکز نشر آثار امام(ره) به لاريجاني

کد خبر: ۶۷۱۲۵

تاریخ: ۱۳ مهر ۱۳۸۸ - ۰۹:۲۷

محمدعلي انصاري ، رييس موسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني(ره)، در نامه‌اي سرگشاده به سخنان اخير محمد جواد لاريجاني درباره بيت ‌حضرت امام و حجت‌الاسلام والمسمين سيدحسن خميني پاسخ داد.

به گزارش ايسنا، در متن اين نامه آمده است:

جناب آقاي دكتر محمدجواد لاريجاني

با سلام

لطفا تامل بيشتري بر اهداف حرمت‌شكنان دودمان حضرت امام خميني (س) بنماييد.

چند گاهي است ملت ايران موجي از تخريب و شايعه و بعضا اهانت را عليه بيت شريف امام خصوصا حضرت حجت‌الاسلام والمسلمين آقاي حاج سيدحسن خميني مشاهده مي‌كند. اينجانب به تاسي به بيت مكرم امام بنا نداشتم به دروغ‌پردازي‌ها و دشنام‌ها و تخريب‌ها پاسخ گويم، اما سابقه آشنايي مرا بر آن داشت كه چند كلامي هرچند كوتاه در اين باره بنگارم، باشد كه اگر لازم بود در آينده شرح و بسط بيشتر در اين حوزه بدهم.

قطعا براي مردم و بسياري از صاحب‌نظران اين سوال مطرح است كه فلسفه اين كار چيست و با بيان آن چه هدفي را دنبال مي‌كنند. بي‌گمان توفيق كامل در پاسخ به اين سوال مستلزم بازخواني و واكاوي امواج گسترده شايعات و تخريب‌ها عليه شخص امام و يادگاران گرانقدر ايشان قبل و بعد از انقلاب است. شايد براي نسل دوم و سوم و حتي نسل اول انقلاب دشوار باشد باور اين واقعيت كه امام با آن همه ابعاد بيكران معنويت، عرفان، فقاهت، سياست و ايثار در راه نجات مردم،‌ آماج تهمت و هتك و برچسب‌هاي گوناگون وابستگي از قبيل وابسته به اجانب، غيرايراني، كمونيست و ... قرار گرفته باشد و يا فرزندان پاك و نجيب و فاضل و باايمان ايشان مرحوم آيت‌الله شهيد حاج آقا مصطفي و خصوصا مرحوم حجت‌الاسلام والمسلمين آقاي حاج‌سيداحمد خميني با شدت بيشتري هدف اين تهاجمات باشند، تا آنجا كه امام را علي‌رغم دعوت به سكوت و صبر و خويشتن‌داري فرزندانشان مجبور به دفاع از آنان بنمايند و تصريح كنند كه «احمد بعد از من از تو انتقام مي‌گيرند» آري؛ اين واقعيتي است كه اتفاق افتاده است، اما نكته مهمي كه كار بررسي و نتيجه‌گيري را از هدف طراحان دشوار مي‌كند اين است كه نمي‌توان همه امواج تخريب و توطئه و شايعات را در يك طيف يا يك گروه و تفكر جستجو كرد؛ هر چند كه نتيجه و محصول هم يكي باشد؛ ولي بايد تصديق كنيم كه تمامي بسترها و پيشينه‌ها همچنان فعالند و چه بسا فعال‌تر نيز شده‌اند؛ زيرا اگر امام از يك دودمان اصيل و پاك و فرزندان شايسته برخوردار نبود، بعد از امام سيل حملات و انتقادات شيب ملايم‌تري پيدا مي‌كرد؛ اما وجود يك كانون گرم و معنوي و همراه و همدل با آرمان‌هاي امام و انقلاب در بيت امام همانند جناب آقاي حاج سيدحسن خميني كه از محبوبيت و مقبوليت خاصي برخوردار است باعث آشفتگي و عصبانيت بيشتر آنان شده است و عليرغم ارتقاء جايگاه علمي و سياسي و اجتماعي و مردمي و اخلاقي روزافزون ايشان به شدت القاء مي‌كنند كه آقاي حاج سيدحسن آقا شان و جايگاهي جز انتساب به امام ندارد.

در ادامه اين نامه خطاب به لاريجاني آمده است: از جنابعالي كه منتسب به بيت شريف مرجعيت هستيد و از ابتداي پيروزي انقلاب اسلامي تا كنون در مناصب و عرصه‌هاي گوناگون از خوان نعمت جمهوري اسلامي ايران و امام بهره وافر نصيب‌تان شده است و به لطف و مدد الهي اين باب همچنان به روي شما و ساير عزيزان بيت شما باز و روزافزون است تعجب است كه چرا برخلاف نظر غالب دوستان اعم از جناح چپ و راست كه شرايط كنوني كشور را بسيار حساس و گذر منطقي و عقلاني از آن را ضرورت حفظ و تداوم نظام و انقلاب و منافع ملي مي‌دانند، شمشير از رو بسته‌ايد و اقدامات خيرخواهانه و دلسوزانه شخصيت‌هاي برجسته و خدمتگزاران صديق انقلاب را به رودررويي با نظام و اقدام عليه امنيت ملي كشور تفسير نموده‌ايد. آيا احتمال نمي‌دهيد كه اعتراض مردم و نخبگان و جناح‌هاي سياسي كشور درباره انتخابات براي كشف حقيقت و رفع ابهام از ذهن‌ها باشد يا در مورد يادگار امام، جناب آقاي حاج سيدحسن خميني،‌ آيا هيچ دليل موجهي از حجت شرعي يا مشكل شخص و امثال آن پيدا نمي‌شود كه به ناچار به دروغ‌پردازي‌هاي هدفمند دهها بولتن و جعليات بعضي از چهره‌هاي پشت صحنه تخريب روي مي‌آورند و در اين روزها مكرر ملاقات ايشان را با مراجع يا سفر به فرانسه و يا شركت در جلسات سران اصلاحات و كانديداتوري رياست‌جمهوري القاء مي‌كنند و دانسته يا ندانسته بر اساس آن‌ها نظريه‌پردازي و قضاوت نموده و جالب اينجاست كه تمام خبرهايي همانند اين، دروغ و بي‌اساس است و بعيد است گويندگان از دروغ بودن بي‌اطلاع باشند. اكنون بهتر كه در اين مجال يك تقسيم‌بندي اوليه و كلي ارائه دهم و قضاوت را در مورد افراد و گروه‌ها به خود مردم واگذارم.

محمدعلي انصاري افزوده است: طيف اول، آنان كه با هدف خيرخواهي و مصلحت‌انديشي نصيحت و نقد و تذكر دارند، ولي از دو نكته غافلند؛ اول اينكه خيرخواهي و نقد هيچگاه با ادبيات بداخلاقي و هتك و اهانت قابل جمع نيست و دوم اينكه نصيحت و نقد و اعتراض چرا قبل از اينكه در فضاي رو در رو و صميمانه انجام شود در فضاي غوغاسالاري و رسانه‌ها طرح و پيگيري مي‌شود. مردم به خوبي بين ادبيات دوستي و خيرخواهي يا ادبيات تحكم و انتقام و تخريب و طلب‌كاري فرق قائلند. قطعا از نگاه آنان يك مقاله يا سخن را كه در آن پيش‌داروي‌ها و قضاوت‌هاي نابجا وجود دارد، نمي‌توان با يك جمله به ظاهر قصد خيرخواهي تطهير نمود. چه كسي امروز مي‌تواند ادعا كند كه در زمان امام و پس از آن باب نقد و اعتراض و نصيحت صحيح به روي مردم و نخبگان بسته بوده است كه آنان مجبور به شيوه‌هاي ناصواب باشند.

گروه دوم، آنان كه تيرگي و سياهي و ارزش‌ستيزي بر باطن آنان سايه انداخته است و نمي‌توانند در برابر پاكان و خوبان و آزادصفتان صف‌آرايي نكنند؛ در حقيقت جنس و فكر و عمل آنان شيطاني است و در همه ادوار تاريخ بشريت بوده‌اند و هيچ كدام از پاكان و صالحان و پيامبران و امامان و دودمان آنان بي‌نصيب از حملات و هتاكي آنان نبوده‌اند و قهرا امام و پيروان راستين امام و دودمان آنان نيز بي‌نصيب نخواهند ماند.

گروه ديگر افراد، خانواده‌ها، حكومت‌ها، احزاب و انجمن‌هايي كه در حوادث قبل و بعد از پيروزي، خواسته يا ناخواسته در برابر امام و انقلاب صف‌آرايي كرده‌اند و متحمل خسارت‌هاي جاني و مالي و اجتماعي شده‌اند. طبيعي است كه نگاه آنان به امام و ياران و دودمان امام دوستانه نيست؛ البته در ميان اين گروه هم بسيار بوده‌اند كساني كه با عقل و انصاف بر كينه و حب و بغض شيطاني و شخصي خود غلبه كرده‌اند و همگام و همراه مردم شده‌اند و تا مرز شهادت هم پيش رفته‌اند.

گروه ديگر، منتقدين و متعرضين كه بداخلاقي و بي‌پروايي بر انديشه سياسي و حتي مكتبي آنان سايه انداخته است و ادبيات آن هتك حرمت و پرخاشگري و ستيزه‌جويي و دشمن‌تراشي و فرافكني و مهم‌تر از همه خود برتربيني در همه حوزه‌هاست و متاسفانه بعضي از اصحاب رسانه‌ها و مطبوعات از اين طايفه‌اند. كان هيچ فردي از گزند آنان مصونيت ندارد و اينجانب با قاطعيت مي‌گويم كه بسياري از تنش‌ها و اختلافات و كينه‌ها از كانون بعض اين رسانه‌ها شكل گرفته و متاسفانه رو به توسعه است و اگر رويه آنان را در راستاي دوستي و خدمت به نظام و امام و ولايت و مردم تفسير كنيم قطعا براي ايجاد شكاف و نهايت آسيب‌پذيري نظام نيازي به دشمن خارجي و داخلي نيست و بايد همه ما به خدا پناه ببريم از اينكه اين افراد بخواهند در دفاع از اسلام و امام و نظام به حربه سب و لعن و تكفير رو بياورند. در اين كشور ان‌شاءالله هيچ گاه كودتاي نظامي و مخملي و نارنجي و امثال آن شكل نخواهد گرفت و اين هم يك اهانت بزرگ تاريخي به نظام و امام و رهبري و مردم است كه درباره آنان چنين قضاوتي باشد، ولي اگر قرار باشد كودتاي مخملي و نرم اتفاق بيفتد، اول كودتاي اخلاقي و هتاكي و شايعه‌پراكني و فرهنگي شكل مي‌گيرد و خواص و نخبگان و پيشگامان نهضت و آزادانديشان و دلسوزان واقعي ملت و اسلام و حتي دودمان امام از گزند حرافان و مدعيان در امان نمي‌مانند و در حيرت از وظيفه صبر و سكوت يا فرياد و اعتراض و دفاع از خود كه سخت‌ترين آزمايش است مستاصل و ناتوان مي‌شوند. آري، اگر اين راه و رسم ادامه يابد و حرمت و اخلاق انسان‌ها فداي برداشت‌هاي متحجرانه و يك سويه بعضي از قلم به دستان گردد همه چيز در راه هست. راستي اين داستان تماميت‌خواهي كي به پايان مي‌رسد و راستي «هر كه با ما نيست، دشمن است» از كدام فرهنگ، از كدام رفتار امام و گفتار امام و ولايت شكل گرفته است كه يك روزنامه‌چي يا نويسنده چنين تصور كند كه در اين كشور بايد همه افراد حتي در جايگاه مرجعيت، استاد حوزه و دانشگاه،‌ مبارزان سياسي و انقلابي و دودمان امام از معبر تفكرات سياسي آنان مشروعيت پيدا كنند و خارج از دايره آنان به نفاق، توطئه براندازي نظام، وابستگي به اجانب، ليبرال و سكولار و ده‌ها برچسب ديگر متهم گردند.

چرا افرادي تصور مي‌كنند كه فقط آنان عصاره اسلام ناب و ولايت و يا معجون كامل ارزش‌هاي انساني و سرآمد معرفت و اخلاق و دين‌شناسي و به تعبير بهتر ميزان‌الاعمال يك ملت بزرگ و انقلابي هستند كه هر كس كه به باب ميلشان بود نمره قبولي بگيرد، والا مردود و يا هم‌كلاس نفوذي‌ها و بيگانه‌پرستان و منافقين و در نهايت كارنامه مهدورالدم بودن او امضا شود و جالب است كه بعض از آنان كه سواد متعارف و معمولي هم ندارند بر كرسي قضاوت تعيين حد علمي و فقاهت و شان رجال سياسي و نخبگان كشور نشسته‌اند و اخيرا پاي بعضي از عليا مخدرات نيز به اين معركه باز شده است و عليرغم داشتن نظرات افراطي بر ناصواب بودن حضور زنان در عرصه‌هاي مديريت كشور، تعيين شان و منزلت آسماني و زميني، حسيني و يزيدي، اعتبار و عدم اعتبار افراد و جريانات باسابقه انقلاب را برعهده گرفته‌اند. آيا ما انتظار داريم جامعه در وراي يك چنين بي‌انصافي‌هايي به ساحل وحدت و آرامش برسد و ريشه افراطي‌گري و تعصب و تحجر خشكانيده شوند و در لايه‌هاي زيرين آن داستان غم‌انگيز بازداشتگاه كهريزك رقم نخورد. كج‌انديشان بايد بدانند سرانجام مقاله‌هاي امثال رشيدي مطلق درباره امام در سال 56 و بعضي از سردبيران مجهول‌الهويه خبرگزاري‌ها در زمان حاضر به يك چيز ختم مي‌شود و مجددا تاكيد مي‌كنم سخنان و تحليل‌هاي بي‌پايه و قضاوت‌هاي غيرمنصفانه افراد و جناح‌ها را درباره بزرگان يا دودمان امام نمي‌توان با لعاب كم‌رنگ خيرخواهي و دوستي با امام تقويت نمود.

گروه پنجم، آنان‌كه منصب و قدرت برايشان يك موهبت و ذخيره و سرمايه است و عملا مايل نيستند در رقابت جدي گوي قدرت را از دست بدهند. طبيعي است آنان با هر كس كه در مظان كسب قدرت باشد با احتياط و بدبيني و حتي دشمني و تخريب برخورد مي‌كنند، چه آن فرد تمايل به قدرت داشته باشد يا نداشته باشد، داستان مجعول كانديداتوري آقاي حاج حسن آقا خميني براي دوره يازدهم رياست‌جمهوري و داستان اهانت سايت پارتيزان در سال 1386 به ايشان و نقل قول‌هاي محفلي و رسانه‌اي سال 1387 در انتخابات دهم از اين قماش است.

از هم‌اكنون با ارائه كدهاي جعلي و تحليل‌هاي خودساخته اصل حضور ايشان در رقابت انتخابات چهار سال ديگر را مسلم گرفته و توپ‌چي‌ها شروع به شليك كرده‌اند و عذرشان المامورمعذور است و سايت‌هاي نصيحت ـ تهديد ـ اهانت به كار افتاده‌اند. افرادي مي‌گويند شان دودمان امام نيست كه در سياست دخالت كند و اين را مستند به اظهار نظر امام مي‌كنند؛ در حالي كه چنين امري بالكل بي‌پايه و اساس است. بعضي‌ها مي‌گويند شان دودمان امام نيست كه جناحي باشند؛ البته اين نكته مهمي است و تا كنون نيز چنين بوده است، ليكن از نگاه آنان فراجناحي دودمان امام يعني قطع همه نوع علقه اخلاقي و سياسي و عاطفي با جناح مخالف آنان؛ به اين معني كه اگر جناب آقاي حاج سيد حسن آقا خميني حتي از باب اظهار همدردي به عيادت يا بازديد آنان برود، فرياد وا اسلاما و وا اماما بلند مي‌شود كه ايشان به ديدار خانواده زندانيان و يا آقاي بهشتي و امثالهم رفته است و تيترهاي كذايي بعضي از خبرگزاري‌ها و سايت‌ها كه متاسفانه بعضي از آنان دولتي و يا در سايه حمايت دولت‌اند و اينجانب با توجه به اينكه سي سال است فعاليت و سياست خبرگزاري‌هاي رسمي را از نزديك مشاهده مي‌كنم همانند امروز سراغ ندارم يك خبرگزاري رسمي مطلبي را همانند سفر يادگار امام به فرانسه جعل كند و پس از تكذيب موسسه نيز اصرار بر صحت جعل خود داشته باشد.

تمامي اين‌ها ناشي از توهم رقابت است كه به تعبير قرآن كريم «يحسبون كل صيحه عليهم» گمان مي‌كنند كه فريادي عليه آنان است و چه بسا كابوس شخصيت دودمان امام خواب را از آنان گرفته باشد كه با سراسيمگي خبر جعل كرده و موكد به راه مي‌اندازند كه حاج حسن آقا خميني در جلسه سران اصلاحات رسما نامزدي خود را اعلام نموده است، حضرات آقايان هاشمي و موسوي خوئيني‌ها و خاتمي چنين و چنان گفتند يا دختران بزرگوار امام درباره حضور يا عدم حضور يادگار امام در فلان جلسه ابراز رضايت يا نارضايتي كردند و تعجب اينكه بسياري از اين تحليل‌ها و برداشت‌ها در بعضي از بولتن‌هاي نهادها و ارگان‌ها نيز با آب و تاب منعكس مي‌گردد؛ اگر نگوييم كه اصل اخبار نيز ساخته و پرداخته آنان است.

جناب آقاي لاريجاني هر كس در اين وانفساي معرفت و صداقت به گونه‌اي دين خويش را به امام ادا كرده است. حوادث اين روزها يادآور گذشته دور تاريخ ماست، ولي بگذاريد از اين تلخي‌ها بگذرم. در اين مجال تا اندازه‌اي خيال دوستان‌نتان را آسوده كنم و با شناختي كه از بيت شريف امام دارم عرض كنم كه زحمت تحليل و تهديد به خود راه ندهيد و مطمئن باشيد كه رقابت شكل نمي‌گيرد و جمع‌بندي من راجع به بيت شريف امام اين است:

1ـ آنان هرگز مرعوب نمي‌شوند.

2ـ مفتون اسم و نام و رسم نيستند.

3ـ آزادانه و شجاعانه از حق و انصاف و عدالت و اسلام ناب دفاع مي‌كنند.

4ـ همواره در خط اصيل امام و حفظ نظام بوده و خواهند بود.

5ـ ان‌شاءالله سرنوشت و جايگاه آنان با دست لطف الهي رقم خواهد خورد؛ كما اينكه در مورد امام و ياران راستين او چنين بوده است.

والسلام عليكم و رحمه الله

محمدعلي انصاري