لمپن های افراطی هر دو جناح از فکر کردن محسن رضایی هم هراس دارند!

لمپن ها در همه جا هستند؛ فرقی نمی کند اصولگرا یا اصلاح طلب! لمپن های هر دو جناح، از فکر و اندیشه هراس دارند؛ لمپن ها وقتی یارای مقابله با فکر و اندیشه را ندارند، به شخصیت افراد حمله می کنند! نمونه اش تحرکات چند ساعت اخیر لمپن های اصلاح طلب و اصولگرا علیه محسن رضایی! باید دعا کنیم روزهای آینده که لمپن ها کنار رفتند، بزرگان این لمپن ها به میدان بیایند و با فکر و اندیشه ـ اگر داشته باشند ـ پاسخ انتقادات محسن رضایی را ـ باز هم اگر داشتند ـ بدهند.

کد خبر: ۶۷۰۶۷۶

تاریخ: ۰۵ اسفند ۱۳۹۵ - ۲۱:۳۲

فضای سیاسی کشور به حدی آلوده شده که حتی اعلام موضع درباره نقش آفرینی سیاسی به شرط وجود مطالبه ای فراگیر برای سیاستمداران ارشد کشور نیز پرهزینه شود و بدین ترتیب، چالش سختی پیرامون آینده سیاست ورزی در ایران به وجود آمده است. این سطح از آلودگی سیاسی پس از موضع گیری اخیر محسن رضایی درباره راهکار موفقیت اصولگرایان در رقابت های سیاسی بیش از هر زمان نمایان شد و در اقدامی دقیقاً برخلاف اصول و مسبوق به سابقه، چهره این سیاستمدار به جای برنامه هایش هدف قرار داده شد.

به گزارش «تابناک»؛ محسن رضایی، دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام در پاسخ به سؤالی مبنی بر اینکه اگر جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی برای کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری به شما تکلیف کند، چه تصمیمی می گیرید، اظهار داشت: تاکنون نظرم تغییری نکرده است؛ البته به تکلیف نیروهای انقلاب احترام می گذارم. رد کردن چنین تقاضایی برای من سخت است. اگر به من تکلیف کردند، درباره آن فکر خواهم کرد. البته امیدوارم فرد دیگری از نیروهای انقلاب این تکلیف را به عهده بگیرد.

رضایی در پاسخ به پرسش دیگری مبنی بر اینکه آیا دغدغه های شما در اداره کشور برطرف شده است، گفت: قبلا که کاندیدا شدم برای دو منظور بود؛ اول تحول اقتصادی، فرهنگی در کشور و دوم، آماده کردن نسل های سوم و چهارم انقلاب برای به دست گرفتن اداره کشور. امیدوارم دولتی انقلابی برسر کار بیاید و بازویی پرتوان برای رهبر معظم انقلاب اسلامی و یاوری کارآمد برای ملت ایران و تکیه گاهی محکم برای مقاومت اسلامی باشد.

گفته های محسن رضایی واضح و غیرقابل تفسیر است و همان گونه که در کلام دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام به وضوح مشخص شده، او قصد کاندیداتوری برای ریاست جمهوری را ندارد؛ اما اگر جریان های سیاسی در فضای کنونی اصرار به حضور محسن رضایی به عنوان گزینه واحد در انتخابات ریاست جمهوری نمایند، این فرصت را از آنها دریغ نمی کند و در واقع اگر محسن رضایی یا هر چهره دیگری حلقه وصل اصول گرایان در انتخابات شود، نباید از صحنه سیاست ورزی دوری بجوید.

دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام، همین موضع را امروز در نخستین مجمع عمومی جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی تکرار کرد و گفت: مشکلات را با وحدت می‌توان حل کرد و امروز برای من وحدت نیروهای انقلاب اسلامی مهمتر از کاندیداتوری است. از همه نیروهای انقلاب می‌خواهم که وحدت کنند و دست به دست هم دهند تا از مشکلات کشور عبور کنیم.

به تعبیر دیگر، اساساً محسن رضایی بحث شخصی را مطرح نکرده و درباره پارادایمی سخن گفته که می تواند به موفقیت اصولگرایان در عرصه سیاسی منجر شود. اصولگرایی تاکنون ضربه های سختی را از این ناحیه خورده که ظاهراً برای پادوهای سیاسی و پیاده نظام برخی سیاسیون به درس عبرتی برای ایشان تبدیل شده است. البته طبیعتاً نمی توان از این سیاه لشکر توقعی جز این داشت، بلکه انتظار اصلی از سران چنین جریان هایی است که با تعقل و درس گرفتن از گذشته، نشان دهند قصد تجدیدنظر در مواضع شان را دارند.

واقعیت آن است که در چند دوره اخیر انتخابات ریاست جمهوری، جریانی که توانست حضور متمرکزتری داشته باشد و بر روی یک گزینه ائتلاف کند، شانس بیشتری برای پیروزی داشته و به نظر می رسد در انتخابات آینده نیز چنین فضایی وجود داشته باشد و گروهی که نخواهد به سمت وحدت گام های موثری بردارد و مجموعه اقداماتش در راستای جدایی و خودمحوری باشد، دقیقاً لگد به اسب قدرت زده تا اسب قدرت بیش از پیش از آن گروه فاصله بگیرد. بنابراین اشاره محسن رضایی بر ائتلاف سازیِ واقعی بوده و او به ساده ترین شکل ممکن تأکید کرده اگر هندسه سیاسی ائتلاف منتهی به انتخاب هر گزینه ای از جمله او شود، باید آن چهره سیاسی در صحنه حضور یابد.

این نگاه نکردن به گذشته و درس نگرفتن از اشتباهات پیشین باعث شده که پس از موضع گیری محسن رضایی، پادوهای سیاسی دست به کار شوند و همراه با تندروترین طیف های اصلاح طلبان به دو روی سکه تخریب محسن رضایی تبدیل شوند و در ساعات گذشته، موجی بلند از حملات از سوی پادوهای تندرو شکل بگیرد و یک بار دیگر رد لگدهای سیاسی شعبان بی مخ ها و لمپن های فعال در این صحنه نمایان شود و به این موضوع بیشتر بتوان فکر کرد که چرا مردم در هیچ انتخاباتی افسار قدرت را به تندروهای دو جناح نمی سپارند.

علاوه بر این، باید به جریان های سیاسی توصیه کرد، در فضای کنونی بیش از آنکه چهره ها را مبنای نقد قرار دهند، برنامه های چهره ها و به ویژه برنامه اقتصادی شان را مورد توجه قرار دهند و اگر بنای تخریب دارند، لااقل از ناحیه درستی وارد شوند، چون تجربه نشان داده مردم در صحنه اصلی انتخابات، رأیشان بیش از آنکه سیاسی باشد، اقتصادی است و به شعارهای بدون پشتوانه سیاسی که به مردم هزینه های بیشتری تحمیل می کند، رأی نخواهند داد.