هدررفت یک پنجم موادغذایی جهان

کد خبر: ۶۷۰۲۸۹

تاریخ: ۰۴ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۳:۰۰

نتایج یک مطالعه نشان می دهد که تقریبا 20 درصد از مواد غذایی در دسترس بر اثر پرخوری و یا دور ریختن آنها به واقع از بین می رود.

به گزارش ایرنا، از پایگاه اینترنتی ساینس دیلی، محققان دانشگاه ادینبورگ تصریح کردند که مصرف مواد غذایی در جهان حدود 10 درصد بیشتر از نیاز است و تقریبا 9 درصد مواد غذایی نیز به هر دلیل راهی سطل زباله می شود.

به گفته محققان، تلاش برای کاهش میلیاردها تن پسماند مواد غذایی می تواند امنیت جهانی غذا را در پی داشته باشد، اطمینان از دسترسی همگان را به رژیم غذایی ایمن، مقرون به صرفه و مغذی ایجاد کند و مانع از آسیب به محیط زیست شود.

محققان دانشگاه ادینبورگ در این مطالعه 10 مرحله اصلی را در سیستم جهانی غذا را بررسی کردند که از جمله شامل مصرف غذا و پرورش محصولات و درو آنها است.

محققان با استفاده از داده های جمع آوری شده توسط سازمان خواروبار و کشاورزی ملل متحد متوجه شدند که میزان هدررفت مواد غذایی حتی بیش از چیزی است که گمان می رود.

به گفته این محققان، تقریبا نیمی از محصولات برداشت شده -- معادل 2.1 میلیارد تن -- به واسطه مصرف بیش از حد، دور ریخته شدن در زباله و معایب روند تولید از بین می روند.

محققان همچنین متوجه شدند که تولیدات دامی مصداق بیشترین میزان ناکارامدی و هدررفت هستند، به طوری که 78 درصد یا 840 میلیون تن از این تولیدات از بین می رود.

از سوی دیگر، حدود 1.08 میلیارد تن از محصولات کشاورزی برداشت شده صرف تولید 240 میلیون تن محصولات حیوانی خوراکی از قبیل گوشت، شیر و تخم مرغ استفاده می شود که به گفته محققان، این مرحله به تنهایی موجب 40 درصد کل میزان هدر رفت محصولات برداشت شده است.

محققان می گویند: افزایش تقاضا برای برخی خوراکی ها به ویژه محصولات گوشتی و لبنی، کارآمدی سیستم غذایی را کاهش می دهد و تغذیه پایدار جمعیت در حال گسترش جهان را دشوار می سازد.

به گفته این محققان، تامین این حجم تقاضا می تواند موجب افزایش انتشار گازهای گلخانه ای، از دست دادن منابع آب و کاهش تنوع زیستی و در نتیجه آسیب به محیط زیست شود.

تشویق مردم به مصرف کمتر محصولات حیوانی، کاهش تولید زباله و فراتر نرفتن از نیازهای تغذیه ای، راهکارهایی است که به گفته کارشناسان دانشگاه ادینبورگ، می تواند به معکوس کردن روند هدررفتن مواد غذایی کمک کند.

این مطالعه در مجله Agricultural Systems منتشر شده است.