دادستان تهران:پخش تلویزیونی محاکمه افرادی که اتهامشان ثابت نشده غیرقانونی است

کد خبر: ۶۶۹۴۱

تاریخ: ۱۱ مهر ۱۳۸۸ - ۲۳:۳۰

دادستان تهران گفت: در اسلام حیثیت و اهمیت آبروی افراد مثل اهمیت خون افراد است و کسی حق ندارد بدون دلیل آبروی افراد را ببرد.

عباس جعفری دولت آبادی در گفت‌وگو با ایسنا گفت: دستگاه قضایی نمی‌تواند شاهد هتک حیثیت افراد آن هم بدون اثبات باشد. بنابراین اشاره مقام معظم رهبری مبنی بر این‌که نباید فضا به تهمت و افترا آلوده باشد، مبتنی بر آموزه‌های دقیق اسلامی است.

وی با بیان که همه در برابر قانون مساوی‌اند، تصریح کرد: اظهارات اخیر مقام معظم رهبری سیاست‌های روشنی برای قوه قضاییه و مطبوعات تبیین کرده است که مطبوعات مسیر آینده خودشان را بدانند و فضا را تیره و تار نشان ندهند و فکر نکنند با دامن زدن به فضای تهمت‌، افترا و توهین به افراد مشکلات حل می‌شود.

وی در پاسخ به این سوال که چرا این فکر ایجاد شد که روند دادگاه‌ها تغییر کند؟ گفت: اولین نطق آیت‌الله لاریجانی پس از انتصاب‌شان مبنی بر حاکمیت قانون در دستگاه قضایی، باعث استقبال خوبی در درون و بیرون دستگاه قضایی شد. اجرای این سیاست نجات‌دهنده نظام ما، دستگاه قضایی و تضمین‌کننده حقوق مردم است. مردم وقتی به گفته‌های ما توجه می‌کنند که تغییرات را در عمل ببینند؛ با گفته‌ها و حرف‌ها کسی تغییر در سیاست را قبول نمی‌کند که یکی از جلوه‌های آن نحوه تشکیل دادگاه‌ اخیر بود.

جعفری دولت‌آبادی با انتقاد از کسانی که برای دستگاه قضایی تعیین تکلیف می‌کنند، گفت: این اظهار نظرها و این نوع ادبیات که «باید اظهارات متهمان از تلویزیون پخش شود»، «عدم پخش نشانه نفوذ است»، شایسته دستگاه قضایی نیست. نقد منصفانه و منطقی دستگاه قضایی در چارچوب قانون و مقررات، آزاد و بلامانع است. انتظار ما از رسانه‌های جمعی، مطبوعات و مقامات این است که در چارچوب قانون نقد کنند.

دادستان تهران، اطلاع‌رسانی شفاف، روشن و واقعی را بلامانع دانست و گفت: انتشار اخبار دادگاه‌ها در مسیر سیاست‌های قضایی بلامانع است، پخش تلویزیونی اظهارات افرادی که اتهامات‌شان ثابت نشده است، به موجب تبصره‌ی ذیل ماده‌ی 188 قانون آیین دادرسی کیفری منع قانونی دارد.

دادستان تهران به تشریح حقوق مطبوعات پرداخت و گفت: مطبوعات حق دارند نظرات، پیشنهادات، انتقادات سازنده خود را با رعایت موازین اسلامی و مصالح جامعه درج و به اطلاع برسانند. مطبوعات باید در این چارچوب حرکت کنند.مطمئنا نشریه‌ای که اهانت می‌کند، چگونه می‌توان توقع داشت که مدعی‌العموم ما در برابر اهانت، افترا و نشر اکاذیب سکوت کند.اگر مدعی‌العموم ببینند که مطبوعات به جای انتقاد، انتقام می‌گیرند، برخورد می‌کند.