ایران قدرتی بزرگ در ذهن اعراب

گزارشی از تحولات اخیر هسته ای

کد خبر: ۶۶۹۲۰

تاریخ: ۱۱ مهر ۱۳۸۸ - ۲۰:۱۸

تهیه و تنظیم: نعیم شرافت

اعلام خبر تأسیس دومین سایت هسته‌ای ایران توسط سازمان انرژی اتمی ایران، شوک خبری بزرگی در رسانه‌های عربی و تحلیل‌های آنان بود. چرا که پیش از اعلام این خبر، تحلیل‌های بسیاری مبنی بر احتمال تسلیم ایران در مقابل خواسته‌ها و تهدیدهای 1+5 ارایه می‌شد که پس از اعلام این خبر سکوت شدیدی بر این رسانه‌ها سایه افکنده است.

این ایران است که این‎بار به اقرار خود آنان در موضع اقتدار قرار می‌گیرد. نویسنده و روزنامه‌نگار مشهور و ضدایرانی جهان عرب، «سرکیس نعوم بیروت» در مقاله‌ای با عنوان «ایران، تهدیدی بزرگ برای جهان» که در روزنامه النهار چاپ بیروت بیست‎وهشت سپتامبر 2009 به چاپ رسیده، با نگاهی ترس‎آلود به تحلیل این خبر پرداخته است.

خبر تأسیس کارخانه جدید هسته‌ای در منطقه‌ای نزدیک به تهران که در بیست‎ویکم سپتامبر جاری توسط ایران به آژانس بين‎المللي انرژي اتمي اعلام شد، سؤالات بسیاری را در ذهن ایجاد کرد. آیا اعلام این خبر توسط ایران برای شفاف‎سازی فعالیت‌های خود و ایجاد حسن ظن در نگاه غرب نسبت به صلح‌آمیز بودن فعالیت‌های هسته‌ای خود بود یا این‎که ابزاری است برای مقابله با تحریم‌‎های احتمالی نشست آینده گروه 1+5؟ هرچه باشد دیگر اروپا و آمریکا نباید ایران را دست‌کم بگیرند.

ایران در سال‌های اخیر اولا ثابت کرد که قدرت بزرگی در منطقه به‎حساب می‌آید که این‎گونه محور اخبار بین‌الملل قرار می‎گیرد و ثانیا ثابت کرده است که به‎سادگی از مواضع و پیشرفت‌های هسته‌ای خود عقب‌نشینی نمی‌کند. این رویکرد قاطع ایرانی منجر شد که رؤسای جمهور آمریکا و فرانسه و نخست‌وزیر انگلیس در نشست سران «بیست» تصویر جدیدی از ایران مقتدر به جهان معرفی کنند.

در سخنان آن‎ها تهدیدهای بسیاری از موضع ضعف دیده می‎شد که درصدد بودند نظام اسلامی ایران را وادار به پذیرش مطالبات 1+5 کنند. تأکید شدیدی که بر مذاکره داشتند نشان می‎دهد تحریم از سوی آن‎ها، آن‎چنان جدی نیست. البته آمریکا، فرانسه و انگلیس می‌دانند که تنها بازیگران 1+5 نیستند و باید برای فشار همه‎جانبه علیه ایران دو قدرت سیاسی دیگر جهان یعنی روسیه و چین را نیز با خود همراه کنند.

توقف سپر موشکی آمریکا در اروپای شرقی شاید امتیازی بود که آمریکا می‌خواست به روسیه بدهد، اما کدورت‌های سیاسی این دو فراتر از این مسایل است و رویدادهای گرجستان، آمریکا را در حافظه روس‎ها منفور کرده است. تحلیل‌گران بسیاری نیز توقف سپر موشکی را به‎مثابه یک شکست و نشانه‌ای از مقدمه فروپاشی هژمونی آمریکایی در منطقه دانسته‌اند.

تشدید اختلافات رژیم صهیونیستی - آمریکا بر سر توقف شهرک‌سازی نیز شکست دیگری برای کاخ سفید تلقی شد که این کشور را ناگزیر به خروج همه‎جانبه از منطقه کرد. خروج نظامیان آمریکایی از افغانستان بر همین اساس تفسیر می‎شود. اقناع چین نیز به‎دلیل روابط محکم تهران - پکن بسیار هزینه‌بر خواهد بود. بر پایه این دلایل، غرب چاره‌ای جز تغییر رویه نسبت به ایران ندارد و استفاده از ابزار مذاکره تنها راه باقی مانده برای آن‎هاست تا شاید بدین ترتیب در پای میز مذاکره، ایران را وادار به تسلیم کنند.

امروز ایران، هسته‌ای شده و توقف روند پیشرفت هسته‌ای این کشور محال است. هسته‌ای شدن یک کشور نیز به‎معنای تولد یک قدرت برتر در منطقه و تهدید دیگر قدرت‌هاست. خواه تسلیحات هسته‌ای داشته باشد یا خیر. از سویی رژیم صهیونیستی نیز نمی‌خواهد برتری هسته‌ای خود را از دست دهد و بدین منظور از یک سو بر آمریکا فشار می‌آورد تا برتحریم‌های ایران بیفزاید و از طرفی دیگر با طرح صلح پایدار در منطقه می‌خواهد خود را در اذهان عمومی جهان عرب و اسلام مصلح نشان دهد.

در هر صورت برای کنترل فعالیت‌های هسته‌ای ایران، مخصوصا با تأسیس سایت دوم هسته‌ای باید همه کشورها بدون توجه به فشارهای رژیم صهیونیستی برای حمله نظامی به ایران، از اعضای 1+5 بخواهند تا ایران را به پای میز مذاکره بکشاند. این تنها راه حل مسئله است.

منبع: هفته نامه پنجره