سیاست خارجی، افکار عمومی و اهمیت منبع انتشار اخبار؛

چرا باید اخبارمان را از رسانه های بیگانه بگیریم؟

روشن است که در عصر رسانه و ارتباطات، مؤسسات خبری و حکومت‌هایی که جریان تبادل اطلاعات را در اختیار دارند، به راحتی می‌توانند اذهان مردم را از آن خود کرده و در راستای اهداف خود آن را سازماندهی کنند. این در حالی است که با محرم دانستن مردم در اطلاع از اخباری که مستقیم زندگی آنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، می‌توان مبانی مشروعیت ساز تصمیات گرفته شده در تصمیم‌گیری‌های سیاست خارجی را تقویت کرد.

کد خبر: ۶۶۸۳۳

تاریخ: ۱۱ مهر ۱۳۸۸ - ۱۵:۰۵

در روزهای اخیر، اغلب خبرگزاری‌ها از دیدار سعید جلیلی و ویلیام برنز آمریکایی در ژنو خبر داده و اظهار داشته‌اند که در نشست دبیر شورای عالی امنیت ملی با کشورهای 1+5، طرفین به توافقاتی دست یافته‌اند که هنوز در درون کشور، هیچ مقامی از محتوای این توافقات پرده بر نداشته است.

به گزارش «تابناک»، این در حالی است که خبرگزاری‌های خارجی، با اشاره به مفاد این توافق نامه اظهار داشته‌اند که بنا بر این توافق‌نامه، ایران بیشترین بخش تولید‌ سه هزار پوندی اورانیوم خود را که اکنون با غلظت 4 است، به روسیه می‌فرستد و روسیه پس از خالص کردن این اورانیوم، آن را به میزان 19.5 درصد خلوص رسانده و سپس آن را تحویل کارشناسان فرانسوی می‌دهد و در ادامه نیز کارشناسان فرانسوی، این مقدار سوخت را به شکل میله درآورده و آن را برای رآکتور تحقیقاتی ایران در مرکز انرژی اتمی در امیرآباد تهران آماده کرده که بتوان از آن برای ساخت رادیو ایزوتوپ‌های پزشکی بهره ببرد.

بر پایه این گزارش، مفاد این توافق در حالی منتشر شده است که پس از گذشت دو روز، هنوز هیچ یک از مقامات رسمی و مسئول ایران در این پرونده، هیچ گونه اظهار نظری نکرده و افکار عمومی داخلی نیز همچون همیشه خود را در اختیار رسانه‌های خارجی قرار داده‌ و تحلیل‌ و پیش‌بینی‌های خود را از آینده این تحولات بر پایه اطلاعات این رسانه‌ها بنا نهاده‌اند.

روشن است که در عصر رسانه و ارتباطات، مؤسسات خبری و حکومت‌هایی که جریان تبادل اطلاعات را در اختیار دارند، به راحتی می‌توانند اذهان مردم را از آن خود کرده و در راستای اهداف خود آن را سازماندهی کنند. این در حالی است که با محرم دانستن مردم در آگاهی از اخباری که مستقیم زندگی آنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، می‌توان مبانی مشروعیت ساز تصمیات گرفته شده در تصمیم گیری‌های سیاست خارجی را تقویت کرد.

حال چگونه است که در تریبون‌های رسمی، به صورت شعارگونه با تهییج مردم و دعوت آنان به دفاع از حق هسته‌ای، آنان را صاحب اصلی کشور و انرژی هسته‌ای کشور می‌دانیم، اما از در اختیار گذاشتن اطلاعات مذاکرات، جلسات و توافقات صورت گرفته ـ که در اختیار رسانه‌های بیگانه قرار گرفته ـ در این مورد خودداری کرده و ذهن مردم را روانه رسانه‌های بیگانه می‌کنیم؟

و دیگر پرسش این که، این چه رویه‌ای است که در کشور ما حاکم شده و محتوای اغلب اخبار عمومی و به ویژه سیاست خارجی درباره مسائلی که زندگی و آینده مردم را تحت تأثیر قرار می‌دهد، توسط خبرگزاری‌های خارجی فاش می‌شود؟ برای نمونه، در همین یک ماه اخیر، مفاد بسته پیشنهادی ایران به غرب و نیز توافقات دبیر شورای عالی امنیت کشورمان با کشورهای 1+5، توسط خبرگزاری‌های خارجی منتشر شده است. چرا مردم کشورمان برای شنیدن اخبار خود نامحرم هستند و خبرگزاری‌های خارجی محرم تلقی می‌شوند؟