تسویه حساب ارتش پاکستان با القاعده به قیمت جان شیعیان

کد خبر: ۶۶۸۳

تاریخ: ۲۸ بهمن ۱۳۸۶ - ۱۹:۵۶

چند هفته‌اي است که آخرين جنگ در پاراچنار پايان يافته، ولي ابعاد گوناگون آن هر روز بيشتر روشن مي‌شود و تأسف همگان را بر مي‌انگيزد.

پنج روز پيش، «جرگه» يا مجلسي که براي صلح تشکيل شده بود از طرفين درگير، يعني شيعيان و گروه‌هاي ناصبي، خواست گروگان‌هايي را که از يکديگر در اختيار دارند، تحويل اين مجلس دهند. در نتيجه، شيعيان هشت تن از يزيدياني را که در مقابل شش نفر خدمه سه دستگاه تانکر سوخت و شش نفر سرباز سپاه مرزي ربوده شده، توسط يزيديان در روستاي «چپري»، واقع در ورودي شهرستان «کرم ايجنسي»، گروگان گرفته بودند و مانند مهمان از آنان پذيرايي کرده بودند، تحويل اين مجلس دادند، اما در مقابل، يزيديان شش جسد و شش نفر مجروح را تحويل اين مجلس داده‌اند.

بنا بر گزارش خبرنگار ابنا از پاراچنار، اجساد شهدا، نشان از آن دارد که آنان پيش از شهادت به شدت هدف خشونت مخصوص يزيديان ناصبي قرار گرفته و حال شش نفر ديگر نيز به شدت وخيم است.

اين حادثه بار ديگر خشم و انزجار شيعيان را برانگيخت و آنان از دولت و مقامات محلي خواسته‌اند که هر چه زودتر، عاملان اين كار غيرانساني و غير اسلامي و حتي مغاير با فرهنگ قبايلي را دستگير و مجازات كنند.

بر پايه اين گزارش، پس از مرحله نخست جنگ دوم ـ که از اواسط نوامبر سال گذشته آغاز شده بود و در اوايل ژانويه سال جاري ميلادي پايان يافت ـ بيش از صد نفر از اعضاي اصلي القاعده با يونيفورم ارتش با شعار ايجاد امنيت در شهر وارد پاراچنار و در مسجد ناصبيان مستقر شدند، اما پس از يکي دو روز آنها نيز شيطنت‌هايي را در شهر آغاز کردند که اين امر باعث آغاز مرحله دوم جنگي شد که بيش از پنجاه روز ادامه يافت.

در اين جنگ، مبارزان شيعه، هرگز وارد مسجد اصلي ناصبيان نشدند، ولي پس از پايان جنگ ارتش وارد اين مسجد شد و ده‌ها جنازه را با بالگرد از منطقه دور کرد که گفته مي‌شود متعلق به اعضاي معروف گروه تروريستي القاعده بوده‌اند. 85 جسد از اين جنازه‌ها ـ که در ميانشان يازده نفر از شهروندان فرانسه، سودان و برخي کشورهاي عربي ديگر ديده مي‌شدند ـ در يک گور جمعي به خاک سپرده شدند. اين در حالي است که در اين درگيري‌ها، سيزده تن از افسران و سربازان ارتش نيز کشته شده بودند.

کساني که به درون مسجد رفته بودند، به خبرنگار ابنا گفتند: در حالي که شيعيان هرگز به مسجد متعرض نشده‌اند، آثار تيراندازي‌هاي شديد بر ديوارهاي مسجد پيداست. براي همين، چنين به نظر مي‌رسد که ارتشيان به بهانه كمك‌رساني و تحويل مواد غذايي و دارويي وارد مسجد شده‌اند و بر اثر درگيري بين همه افراد القاعده کشته شده و بيش از ده افسر و سرباز ارتش نيز در همين درگيري جان باخته‌اند، زيرا شيعيان در هيچ موردي به نيروهاي دولتي حمله نکرده‌اند.

اين گزارش به نقل از منابع آگاه مي‌افزايد: اعضاي القاعده در تماسي با ارتش، خواستار مواد غذايي و دارويي شده و خواسته بودند که مواد درخواستي توسط نيروهاي سپاه مرزي ـ که عمدتا از مناطق گوناگون وزيرستان شمالي و جنوبي هستند ـ به مسجد محل استقرار القاعده انتقال داده شود. ارتش عده‌اي از کماندوهاي خود را با يونيفورم مخصوص شبه نظاميان سپاه مرزي وارد مسجد کرد که به دنبال آن، درگيري مورد اشاره رخ داده است.

جنگ‌هاي اخير در پاراچنار با سه هدف شعله‌ور شد:

1ـ تضعيف شيعه و متوقف کردن روند پيشرفت اين منطقه شيعه‌نشين و سرسبز و زيبا، که هم از لحاظ طبيعي زيباترين و آبادترين است و هم از نظر سطح سواد و حضور در عرصه‌هاي گوناگون کشور در بين اين مناطق بي‌نظير است.

2ـ جمع‌آوري تروريست‌هاي خطرناک در يک نقطه. دولت و ارتش که در مناطق گوناگون قبايلي از جمله در «وزيرستان»، «خيبر»، «مهمند»، «باجور»، «سوات» و «اورکزيي» با مشکلات عديده‌اي از جمله مقاومت شديد تروريست‌ها روبه‌روست و از قرار معلوم با ايجاد جنگ در پاراچنار و اعلام جهاد از سوي تروريست‌ها عليه شيعيان در ديگر مناطق قبايلي، تعداد بسياري از آنها در پاراچنار حضور يافته بودند. دليل اين امر، اجساد بي‌شماري بوده که به مناطق گوناگون انتقال يافته است. تبليغات براي جمع‌آوري تروريستها جهت مبارزه با شيعيان به اندازه‌اي گسترده بوده که از همه مناطق قبايلي پاکستان، هزاران نفر در مناطق جنوب غرب پاراچنار تجمع کرده بودند. ضمن آن که آنها از ناحيه طالبان افغانستان نيز پشتيباني مي‌شده‌اند.

البته يکي از فرماندهان معروف طالبان افعانستان، «ملافضل شاه» در جنگ ربيع‌الاول در اين منطقه به هلاکت رسيده بود. گفته مي‌شود در برخي موارد، ارتش نيز با کاروان‌هاي تروريست‌هاي عازم پاراچنار در مناطق ورودي کرم ايجنسي ـ با مرکزيت پاراچنار ـ درگير شده و دور از چشم شيعيان با استفاده از بالگردهاي توپدار، ده‌ها تن از آنها را به هلاکت رسانده است و چنين به نظر مي‌رسد که ارتش و دولت، خواهان رويارويي تروريستها با شيعيان در پاراچنار و گردآوري آنان در اين منطقه بوده تا به آساني بتوان آنها را  ـ در خارج از مناطق محل سکونتشان ـ نابود کرد.

3ـ ايجاد اختلاف در بين شيعيان پاراچنار و قبايل ديگر. در نتيجه اين اقدامات که هم‌اينک گذر شيعيان از مناطق قبايلي غير شيعه غير ممکن است و در صورتي که بخواهند از اين مناطق گذر کنند و شناسايي شوند، احتمال زنده ماندنشان به شدت ضعيف خواهد بود، ضمن اين که راه‌هاي پاراچنار به ديگر مناطق پاکستان، هنوز ناامن است و مسافراني هم که با اسکورت نيروهاي دولتي حرکت مي‌کنند ـ در مناطق غير شيعه ـ با توهين و فحاشي روبه‌رو مي‌شوند.
با توجه به واقعيت‌هاي موجود، مي‌توان گفت که هدف اول و سوم تا حدود زيادي به دست آمده و فاصله بين شيعيان و غيرشيعيان به شدت افزايش يافته است و حمله اول يزيديان به شيعيان در روز هفدهم ربيع‌الاول سال گذشته هجري قمري؛ زماني که کنفرانس وحدت اسلامي در حسينيه شيعيان با حضور علماي شيعه و سني در حال برگزاري بود، خود گوياي اين بود که چه اهداف ديگري از اين اقدامات دنبال مي‌شود.

البته ناگفته پيداست که تلاش پاکستان براي تغيير وضعيت حقوقي خط ديورند به مرز بين‌المللي و ناآرام کردن مناطق پشتون نشين براي رسيدن به اين هدف را نيز نبايد از نظر دور داشت، به ويژه که منطقه پاراچنار با سه استان «پکتيا»، «خوست» و «ننگرهار» افغانستان، مرز مشترک دارد و براي افغانستان از اين ناحيه هيچ تهديدي نيست، در حالي که ديگر مناطق قبايلي ناآرامند.
آنچه مسلم است، تحويل جنازه‌هاي شيعيان و افراد مجروح در ازاي افرادي که سالم از سوي شيعيان به جرگه تحويل داده شده‌اند و شهادت بيش از چهل تن از شيعيان در اقدام تروريستي روز شنبه در شهر پاراچنار، اوضاع را يک بار ديگر در منطقه جنگ‌زده اين شهر با ابهامات متعددي روبه‌رو ساخته است.