رئیس اماراتی مرکز تحقیقات خلیج فارس در دوبی:

حاضرم بیکار شوم، اما بقیه عمرم را در کنار ایران هسته‌ای سر نکنم

اسرائیل می‌تواند حمله به ایران را آغاز کند، ولی توانایی ادامه آن را ندارد، اما آمریکا، هم می‌تواند حمله به ایران را آغاز و هم آن را ادامه دهد. رئیس مرکز تحقیقات خلیج فارس همچنین افزوده است: کشورهای منطقه می‌توانند در صورت حمله به ایران، حملات تلافی‌جویانه محدود ایران را کنترل کنند، اما هرگز نمی‌توانند زندگی در کنار یک ایران هسته‌ای را بپذیرند.

کد خبر: ۶۶۷۰۱

تاریخ: ۱۰ مهر ۱۳۸۸ - ۱۱:۲۴

سرویس بین‌الملل «تابناک» ـ در حالی که اروپا و آمریکا و همچنین ایران به دنبال تعامل سازنده برای حل بخشی از مشکلات موجود در منطقه خاورمیانه هستند، اعراب خواهان حمله آمریکا و اسرائیل به ایران شدند.

به گزارش «جی.تی.ای»، «عبدالعزیز سقر»، رئیس مرکز تحقیقات خلیج فارس در دوبی، در اظهار نظری گفته است که غرب باید برای ممانعت از ایران در دستیابی به سلاح هسته‌ای با این کشور برخورد نظامی کند.
روزنامه آمریکایی «نیویورک تایمز» هم گزارش داد، عبدالعزیز گفته است: من دوست دارم هم‌اکنون کارم را از دست بدهم، اما نمی‌پذیرم که مابقی عمر خود را در کنار یک قدرت هژمون همچون ایران که دارای سلاح هسته‌ای است، به سر کنم.

بر پایه این گزارش، «سقر» همچنین گفته است: اسرائیل می‌تواند حمله به ایران را آغاز کند، ولی توانایی ادامه آن را ندارد، اما آمریکا هم می‌تواند حمله به ایران را آغاز و هم آن را ادامه دهد.
رئیس مرکز تحقیقات خلیج فارس همچنین افزوده است: کشور‌های منطقه می‌توانند در صورت حمله به ایران، حملات تلافی جویانه محدود ایران را کنترل کند، اما هرگز نمی‌توانند زندگی در کنار یک ایران هسته‌ای را بپذیرد.

به نظر می‌رسد، پس از سال‌ها بی‌برنامگی در سیاست خارجی ایران، اکنون که این کشور منبعث از چشم انداز بیست ساله توسعه اقتصادی، سیاسی و اجتماعی کشور، نظریه تعامل سازنده را در رأس برنامه‌های خود در حوزه سیاست خارجی کشور قرار داده، طبیعی است  که کشور‌ها و شخصیت‌های تندرو جهان عرب، این رویکرد را بر نتافته و به نوعی، در صدد جلوگیری از پیشبرد این استراتژی برآیند، اما روند تحولات بین‌المللی به خوبی نشان می‌دهد که پس از سال‌ها یکه‌تازی ایالات متحده آمریکا، به ویژه در دوران حکومت جورج بوش، اکنون عقلای کشور‌ها به این نتیجه رسیده‌اند که بدون تعامل سازنده با بازیگران مؤثر بین‌المللی و منطقه‌ای همچون ایران، نمی‌توان دورنمای روشنی از استقرار صلح و ثبات در جهان به دست آورد.