ويژه داربي : تاريخ‌نگاري لنگ و كيسه

اگر فكر ميكنيد بوقچي يا ليدر شدن مثل گذشته است، سخت اشتباه ميكنيد. آنها به سمت يك مكانيسم پيشرفته حركت ميكنند. ليدرهاي باتجربه تر در بازيهاي پرسپوليس و استقلال افرادي را كه صداي مناسب و قدرت رهبري جمعي را دارند، شناسايي ميكنند.

کد خبر: ۶۶۵۶۴

تاریخ: ۰۹ مهر ۱۳۸۸ - ۰۹:۳۳

لنگي‌ها! اين عبارتي است كه طرفداران استقلال براي تضعيف روحيه طرفداران پرسپوليس از سال‌هاي گذشته به‌كار مي‌برند، اما اشتباه نكنيد. ريشه تاريخي اين موضوع به رنگ قرمز ارتباطي ندارد.

به گزارش گل؛ زماني كه تيم شاهين به پرسپوليس تبديل شد و پرسپوليس به پيكان و دوباره پيكان به پرسپوليس، يكي از سردسته‌هاي مشهور طرفداران استقلال در اوايل دهه 50 اين تعبير را به‌كار برد. يدالله آماده معروف به يدالله بوقي روزي در قهوه‌خانه قاسم قهوه‌چي به اطرافيانش گفت: «اين پرسپوليسي‌ها مثل لنگ حمام مي‌مانند كه هر روز دور كمر يكي بسته مي‌شود.» از آن زمان، عبارتي كه «يدالله آماده» آن را به‌عنوان مثال عنوان كرد، به ورزشگاه‌ها راه يافت.

پرسپوليسي‌ها نيز در واكنش به توهين طرفداران استقلال به عباس كارگر، عبدالعلي چنگيز را متاسفانه با عبارت دلاك! خطاب كردند كه به مرور زمان تبديل به تعبير امروزي در تضعيف روحيه تماشاگران حريف شد.

شعارهاي فولكلوريك
از نظر مرتضي احمدي، هنرپيشه معروف سينما و تلويزيون ايران، تنوع بيشتر شعارهايي كه طرفداران پرسپوليس در ورزشگاه‌ها سر مي‌دهند، دليلي كاملا تاريخي دارد. او معتقد است پرسپوليس در مقطعي شكل گرفت كه توده دنبال راهي براي اعلام انزجار از رژيم سلطنتي مي‌گشتند و تيم تاج بهانه خوبي براي اجراي چيزي بود كه در ذهنشان وجود داشت.

براي همين طبقاتي از جامعه كه معمولا به پايين هرم و مردم كوچه و بازار تعلق داشت، به جرگه طرفداران پرسپوليس پيوستند.

با اين‌حال اغلب شعارهاي هر دو تيم ريشه‌اي فولكلوريك و بعضا متصل به گونه‌اي از موسيقي روحوضي يا خالتور دارد كه البته با گذشت زمان اين شيوه نيز دچار تغييرات گسترده‌اي شد. به‌نحوي كه اكنون ردپاي انواع تيم‌هاي شورآفرين موسيقي را مي‌توان در شيوه تشويق طرفداران هر دو تيم ديد. تنها شيوه دست زدن جمعي مشهور به 8 دست است كه در اوايل دهه 50 و به تاسي از تماشاگران انگليسي وارد ايران شد.

ولش كن... ولش كن... ولش كن
مرتضي احمدي در اوايل دهه 20 خورشيدي نخستين شعارهاي جمعي تماشاگران يك مسابقه ورزشي را خوب به خاطر دارد. روزي كه اسماعيل حاج‌قرباني و عباس حريري بر سر بازوبند پهلواني كشور كشتي مي‌گرفتند و تماشاچيان داد مي‌زدند: «عباس ولش كن» جالب آنكه همين عبارت بعدها با تغييراتي وارد ورزشگاه‌هاي فوتبال شد.

سال 1355، زماني كه ماموران حاضر در ورزشگاه آزادي سعي كردند يكي از طرفداران پرسپوليس را به بيرون ببرند احمدي ياد مبارزه حاج قرباني وحريري افتاد؛ «ولش كن»، بقيه هم با او دم گرفتند و اين عكس‌العمل جمعي تا امروز نيز ديده مي‌شود.

مراحل ترفيع يك ليدر

البته اين شناسايي در داربي ها انجام نخواهد گرفت، چراكه مهمترين هدف، تمركز روي تهييج هواداران خواهد بود و بس. پس از شناسايي افراد مستعد چند جلسه كلاس توجيهي و آموزش برايشان گذاشته خواهد شد و در صورت قبولي در اين كنكور! ميتوانند به عنوان ليدري با درجه پايين فعاليت كنند.

هرچه زمان بگذرد و آنها نيز در كارشان استمرار داشته باشند، به سكوهاي بالاتري خواهند رفت. از طبقه دوم به طبقه اول ورزشگاه مي آيند و اگر هم طبع شعري داشته باشند، آنگاه سريع تر مدرك نامرئي خود را از دانشگاه ورزشگاه! دريافت ميكنند. كيف كرديد؟

حالا با دقت بيشتري اتفاقات روي سكوها را دنبال كنيد. شايد شاهين طلايي ليدر شدن روي شانه شما هم بنشيند. حالا هي برويد براي دكتر، مهندس شدن تقلا كنيد.