بزرگان پرسپولیس در٣٠مین سالگردبمباران زمین فوتبال چوار

پیشکسوتان پرسپولیس امروز بمناسبت ٣٠مین سالگرد بمباران زمین فوتبال چوار در ایلام، حین برگزاری یک مسابقه و شهادت جوانان بی گناه وطن، به میدان رفتند. استاد جاسمیان، فرشاد پیوس، ناصرمحمدخانی، ضیاعربشاهی، بهروزسلطانی، مجتبی محرمی ، محمدرضا مهدوی، بهروز رهبری فرد، نیما نکیسا، مهرداد میناوند، اسماعیل حلالی، مرتضی کرمانی مقام، عباس کارگر، محسن عاشوری، روح الله عبادزاده و ... در این دیدار یادبود بازی کردند.

کد خبر: ۶۶۵۰۳۴

تاریخ: ۲۰ بهمن ۱۳۹۵ - ۰۹:۱۳

بار دیگر ۲۳ بهمن، سالروز وقوع تلخ ترین حادثه برای ورزش ایران و حتی یکی از فجایع در تاریخ فوتبال دنیا فرا رسید. روزی که به مناسبت هفتمین سال فجر انقلاب اسلامی و برای ایجاد فضای نشاط و شادابی در بین مردم استان ایلام، تیم های فوتبال منتخب چوار و منتخب جوانان استان ایلام در ساعت ۱۶ آغازگر یک مسابقه بود که هواپیماهای دشمن بعثی با بمباران این بازی را نیمه تمام می گذارند و عده ای از جوانان این مرز و بوم را در خون خود غرق می کنند.

هنوز سئوالات بسیاری در ذهن ها نقش بسته است که چرا تاکنون یک مسابقه مهم برای این شهدای والامقام برگزار نشده؟ چرا مصدومیت یک بازیکن معمولی، این همه مورد توجه رسانه ها قرار می گیرد، ولی تکه تکه شدن دهها فوتبالیست و تماشاگر فوتبال در سال ۶۵ به راحتی فراموش می شود؟

شهدای فوتبالیست روستای چوار حکایت غریبی دارند که یادآور ظلم و تجاوز متجاوزان بعثی به میهن اسلامی مان است.حکایت روزهایی که جوانان دهه ۵۰ و ۶۰ این مملکت در زیر بمباران دشمن بعثی هم دست از تلاش و تکاپو و ورزش بر نمی داشتند و با همان مقاومت ها و مردانگی ها بود که دشمن تا بن دندان مسلح از پای در آمد و امروز آرامش و امنیتی که بر این آب و خاک حاکم است بدون شک ماحصل آن روزهای حماسه و دفاع است.

در این رخداد ۱۵ ورزشکار و تماشاچی به شهادت رسیدند اما این رویداد در تاریخ ورزش کشور فراموش شد به نحوی که بسیاری به تازگی از وقوع چنین حادثه ای در آن زمان آگاه شدند. کسانی که در ۲۳ بهمن سال ۶۵، در زمین فوتبال چوار و در حال بازی فوتبال به شهادت رسیدند، همگی از انسانهای مومن و فداکار منطقه بودند و علیرغم بمباران های متعدد رژیم بعث عراق، مردانه ایستادگی کردند و در کنار دفاع از وطن، ورزش و به ویژه فوتبال را برای ایجاد روحیه در بین مردم جنگ زده استان انتخاب کردند.

این واقعه فقط در حد یک یادواره کوچک آن هم در سکوت کامل خبری به خصوص در رسانه ملی برگزار می شود که جای سئوال دارد که چرا این واقعه مهم جایی در مناسبت های کشور ندارد. مسئولان کشوری به خصوص مسئولان ارشد ورزش وقت برای بهره برداری از پروژه های ورزشی استانهای دیگر دارند اما برای چنین واقعه مهمی وقت ندارد.این روز تلخ که در نقطه محرومی و گمنامی مثل ایلام رقم زده شد، هنوز در کشور جایی پیدا نکرده است و هر سال برای پاسداشت این عزیزان مراسم ساده ای برگزار می شود.

ثبت واقعه تأسف بار زمین فوتبال چوار در تقویم ملی به عنوان روز ورزش و شهادت حداقل ادای دین به شهدای گرانقدر و مردم استان و کشور است.