مروری بر روزنامه های سه شنبه دوازدهم بهمن ماه؛

افشاگری بي‌سابقه علیه یک وزیر دولت/ حمله به کولبرها برای دفاع از آنها!

امروز همزمان با آغاز دهه فجر و ورود امام خمینی (ره) به کشور است. با این حال، موضوعاتی همچون تشییع جنازه آتش نشانان قهرمان در حادثه پلاسکو و تحلیل ها بر پدیده ترامپ و فرمان اخیرش، باعث شده است که روزنامه ها از روز دوازدهم بهمن ماه در صفحه اول خود غافل شوند.

کد خبر: ۶۶۱۹۶۹

تاریخ: ۱۲ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۰:۰۰

به گزارش «تابناک»، روزنامه های امروز به نشان قدردانی از مردم که در تشییع آتش نشان های جان فشان سنگ تمام گذاشته اند، بیشتر صفحه اول خود را به این موضوع اختصاص داده اند.

روزنامه ایران در گزارشی با تیتر «بدرقه قهرمانان روی دوش شهر» با اشاره به اینکه پیکر شهدای آتش نشان حادثه پلاسکو تشییع شد نوشت:« مراسم تشییع آتش‌نشانان شهید که پیش از این، روز پنجشنبه ششم بهمن ماه تعیین شده بود، با پیدا شدن، پیکرهای 10 شهید دیگر، به روزهای آینده موکول شد تا همه 16 آتش‌نشان در یک روز واحد و در مراسمی باشکوه تشییع شوند. با این وجود، زمان تشییع در ازدحام شایعات و تکذیب و تأیید‌ها، به یک روز مانده به زمان برگزاری مراسم و در یک صبح کاری شلوغ وسط هفته موکول شد و خیلی ها فرصت حضور را بر اثر ترافیک چند ساعته خیابان‌های منتهی به مصلی از دست دادند. مراسم بدرقه شهدای آتش‌نشان، در ساعت 8 و نیم صبح برنامه‌ریزی شده بود، با این حال، خیل جمعیت عزادار، حتی پیش از آمدن خانواده شهدا و جلوتر از مسئولان، در شبستان اصلی مصلی، حاضر شدند تا جمعیت زیادی در ساعت 8 صبح، پشت درهای اصلی منتظر بمانند. معطلی مردم البته دلیل دیگری هم داشت و آن اینکه تنها چند درمصلی باز بود و سیل جمعیت به ناچار از همان تعداد در انگشت شمار، وارد می‌شدند. درهایی که با داربست‌های فلزی، صف‌بندی شده بود تا هیچ فردی، بدون بازرسی بدنی وارد نشود. بنابراین تعداد محدود گیت‌های بازرسی، هم مزید بر علت شده بود تا ورود جمعیت به کندی پیش برود. پیش از ورود مردم به داخل مصلی، ایستگاه‌های صلواتی هم با تقدیم گلایل‌های سفید به مردم عزادار خیر مقدم می‌گفتند تا تصاویر زیباتری از بدرقه باشکوه شهدا به ثبت برسد. مراسم در حدود ساعت 8 و نیم، با پخش آیاتی از کلام‌الله مجید با صدای استاد قصری‌زاده شروع شد و تا نزدیکی‌های ساعت 9 صبح ادامه یافت. در این زمان، حیاط مصلی مملو از جمعیت شده و جای زیادی برای در راه مانده‌ها نبود. در راه مانده‌هایی که بنا به گفته پلیس راهور در ترافیک سنگین خیابان‌های بهشتی، بزرگراه رسالت، مطهری، سهروردی و شریعتی مانده بودند. حول و حوش ساعت 9 و 30صبح، پیام رهبر معظم انقلاب در تجلیل از فداکاری شهدای آتش‌نشان قرائت شد، بعد از آن آهنگ مداحی به صدای بلند بلندگوهای مصلی، اضافه شد تا پس از سینه زنی و نوحه خوانی، نماز میت بر پیکر مطهر 16 آتش‌نشان شهید، اقامه شود. نماز شهدا در ساعت 10 صبح به امامت آیت‌الله امامی کاشانی و پس از اعلام نام هر شهید و ذکر «الله اکبر» اقامه شد. در این زمان همه جمعیت رو به قبله، ایستاده و جز صدای هق هق آرام خانواده‌ها، هیچ صدای دیگری به گوش نمی‌رسید. پس از اقامه نماز، سیل جمعیت در میان ازدحام و شلوغی‌ها به حیاط مصلی رسید تا از پشت بلندگوها، نوید آمدن پیکر شهدا داده شود. مردم که در این زمان خود را برای زیر دست گرفتن تابوت شهدا، آماده کرده بودند، به یکباره متوجه شدند که باید از درب جنوبی مصلی به سمت خیابان مفتح حرکت کرده و از دور شاهد خودروی حامل پیکر شهدا باشند. سرازیر شدن جمعیت به سمت درهای جنوبی، البته باعث کندی حرکت خودروها شده و خیلی‌ها را برای بیرون آمدن از مصلی گیج کرده بود. تعداد زیاد مأموران انتطامی و پلیس‌های راهور در داخل و خارج مصلی و به ویژه در طول مسیر تا حدودی گره گشای ازدحام غیر قابل وصف مردم بود.»

پدیده ترامپ

روزنامه کیهان در گزارش یک خود با تیتر «دفاع تمام‌قد دونالد ترامپ از برجام» با اشاره به تماس تلفنی رئیس‌جمهور آمریکا و پادشاه عربستان می نویسد: «کاخ سفید در بیانیه‌ای از تماس تلفنی ملک سلمان پادشاه عربستان سعودی با دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا خبر داد. در این بیانیه آمده است: ترامپ و ملک سلمان در این تماس تلفنی درباره اهمیت اجرای دقیق برجام در کنار مقابله با اقدامات بی‌ثبات کننده[!] منطقه‌ای ایران گفت‌و‌گو کردند. در این بیانیه آمده، تماس تلفنی ترامپ و ملک سلمان حدود یک ساعت به طول انجامید.»

روزنامه جوان نیز در گزارشی با عنوان « وزارت خارجه امريکا: حملات تروريستي کار امريکايي‌هاست، نه مهاجران» نوشت: « وزارت خارجه امريكا در يادداشتي حساس اما غيرمحرمانه، با فرمان‌نژاد پرستانه رئيس جمهور امريكا مخالفت كرده و گفته كه بيشتر اقدامات تروريستي داخل خاك امريكا را شهروندان امريكايي انجام داده‌اند نه شهروندان هفت كشوري كه ترامپ ورود آنها به امريكا را ممنوع كرده است.»

طرح از روزنامه قانون

روزنامه اعتماد نیز در گزارشی با عنوان «امريكايي‌ها گرفتار در دام سپهر پديده ترامپ» به تظاهرات سراسري در واشنگتن پرداخته و می نویسد: « برای تیم دونالد ترامپ مهم است که در این مقطع جایگاه دولت خود را از نظر سیاسی، روانی تثبیت کرده و در نتیجه با قاطعیت، سیاست‌های بحث‌انگیز خود را به کرسی بنشاند. در مقابل آن، نهادهای مدنی، بخش عظیم مردم و مخالف گفتمان ترامپی معتقدند که از نظر روانی مهم است که با نمایش قدرت در همان بزنگاه اولیه، هژمونی آقای ترامپ را بشکنند. با پوشش رسانه‌ای کافی، سازمان‌دهندگان این بسیج عمومی موفق شدند که یکی از بزرگ‌ترین تظاهرات را در تاریخ آمریکا به نمایش بگذارند. باید در نظر داشت که احساسات مردمی نیازمند یک ظرف تشکیلاتی ایت که بتواند در نهایت در حوزه سیاسی تأثیرگذار باشد.»

یک ادعا علیه یک وزیر

روزنامه قانون در گزارشی با عنوان «افشاگری بي‌سابقه علیه نعمت زاده» با اشاره به اینکه احمد توکلی طی نامه‌ای به جهانگیری، خواستار عزل وزیر صنعت شد، نوشت: «روز گذشته احمد توکلی در نامه‌ای به اسحاق جهانگیری، معاون اول رییس‌جمهور نسبت به مواضع فسادزای وزیر صنعت هشدار داد و اتهامات بسياري را متوجه وزير صنعت كرد و خواستار عزل وي شد. به طوري كه در بخش پاياني نامه، وزير صنعت را وزیر میلیاردر ویژه‌خوار که نه تنها به آبروی دولت بلکه به آبروی حکومت ضربه زده است، معرفي مي‌كند و مي‌گويد: «بانک جهانی فساد را چنین تعریف می‌کند، "استفاده از قدرت عمومی برای مقاصد خصوصی". با این تعریف روشن، اگر کار آقای نعمت‌زاده فساد نیست، پس چیست؟ اگر بعضی روش‌های او را فسادزا و او را دارای سوابق فسادپرور بخوانیم،گزاف گفته‌ایم؟ شما سیاستمدار کارکشته‌ای هستید و معنای این رفتارها برای‌تان آشکار است. مردم درشگفتند که چرا دولت از چنین عنصری حمایت می‌کند. دیده‌بان شفافیت و عدالت مصرانه از جنابعالی می‌خواهد که ريیس‌جمهور محترم را به عزل وزیر میلیاردر ویژه خوار که نه تنها به آبروی دولت بلکه به آبروی حکومت ضربه زده است، راضی بفرمایید». اتهاماتي كه احمد توكلي به وزير صنعت وارد كرده است، اتهامات بسيار سنگيني است و به طور قطع ايشان براي اثبات آنچه كه گفته است بايد اسناد و مدارك كافي و محكمي ارائه كند.دربخش‌هايي از اين نامه آمده است: «چنانکه مستحضرید گمرک ایران با استفاده از اختیارات و پس از طی مراحل قانونی، اقدام به صدور حکم جریمه حدود سه هزار میلیارد تومانی برای شرکت کره ای «ال‌جی» نموده و در مقابل جناب آقای نعمت زاده طی نامه‌ای به ريیس گمرک ایران، شمول قاعده تخلف بر محموله‌های وارداتی این شرکت را نامرتبط و خواستار لغو فوری جریمه سه هزار میلیاردی شده‌ است.»

دردی به نام کوله بری

شهرام شهيد ي طنزنویس در مطلبی در روزنامه قانون با عنوان «حمله به کولبرها برای دفاع از آنها!» نوشت: «درگذشت غم‌انگیز کولبران در سردشت باعث شد توالی رسیدگی به امور استان‌های ستون گمشده‌ها به هم بخورد. یک قانونی در این کشور داریم به اسم قانون بقای حادثه. یعنی حادثه در کشور از بین نمی‌رود فقط از حالتی و استانی به حالت و استان دیگری تغییر می‌یابد. از حادثه تصادف قطار تبریز تبدیل می‌شود به حادثه پلاسکو در تهران و بعد به سیل در بلوچستان و... برای همین نوبتی هم باشد، نوبت پرداختن ما به گردوغبار و ریزگردها در خوزستان بود که حادثه تلخ درگذشت کولبران سردشت باعث شد بدون نوبت به این موضوع رسیدگی کنیم. خب، فکر می‌کنید مسئولان در مواجهه با این حادثه چند نوع برخورد دارند؟

روش نخست؛ اقدام توییتری: یکی از جدیدترین و باکلاس‌ترین روش‌های ابراز تاسف است. حُسنش این است که چون محدودیت کلمه دارید، زیاد سوتی هم نمی‌دهید. یعنی سخت است مثل ترامپ در دو خط نوشته هفت قلم اشتباه داشته باشید. حُسن دیگر این روش این است که بعد از ابراز تاسف رایانه‌تان را خاموش می‌کنید و می‌روید برف‌بازی. حالا این‌که مسئول محترم چطور به توییتر دسترسی دارد، از آن رازهایی است که هرگز کسی از آن سر درنمی‌آورد.

روش دوم؛ تکذیب‌درمانی: درگذشت کولبر‌ها؟ تکذیب می‌شود. درگذشتشان که هیچ، وجود پدیده کولبری تکذیب می‌شود. اصلا چنین پدیده‌ای در کشور نداریم. اگر داشتیم الان ١٠٠ نفر با آنها سلفی گرفته بودند. وقتی کسی عکس سلفی با کولبرها ندارد، یعنی اصلا چنین پدیده‌ای وجود ندارد. »

طرح از روزنامه شهروند

بایزید مردوخی- اقتصاددان روزنامه شرق نیز در یادداشتی در این باره با عنوان «کولبری؛ راه پرمشقت مواجهه با فقر » نوشت: «کولبری یک راه پرمشقت مواجهه با فقر و بدبختی است؛ وگرنه هیچ انسانی نه در این قرن و نه در تاریخ، هرگز چنین راه پرسختی و مشقتی را برای تأمین معیشت خود انتخاب نمی‌کرد، به‌ ويژه اگر راه‌های دیگری پیش‌‌روی او وجود می‌داشت. جمعیت کشور به طور طبیعی در همه استان‌ها رشد کرده؛ در پاره‌ای از استان‌ها برای این جمعیت از همان ابتدای طفولیت، چندان برنامه و اندیشه‌ای در جهت تأمین نیازهای مادی، معنوی و فرهنگی در نظر گرفته نشده است. گروهی در مدرسه و گروهی در سطوح بالاتر آموزشی با خلأ پاسخی مناسب برای نیازهای خود مواجه‌اند و اگر الگویی مناسب نداشته باشند، راهی سخت را انتخاب می‌کنند. بعضی‌ها در کوهستان‌ها می‌میرند، بعضی‌ها در مدیترانه غرق می‌شوند و آنهایی که می‌مانند، به این خوشبختی می‌رسند که «کولبری» کنند.»