در گفتگو با محبیان مطرح شد:

شرط پيروزي قاليباف مقابل روحاني

محبيان مي گويد: اصولگرايان در بلاتكليفي به سر نمي برند بلكه هر كدام براي خود داراي تكليفي مجزأ هستند كه هماهنگ كردن همه آنها دشوار است. مشكل فعلي اصولگرايان يكي كردن تكليف است.

کد خبر: ۶۶۰۰۱۰

تاریخ: ۰۶ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۲:۴۹

به گزارش آریا، کمتر از 6 ماه تا انتخابات رياست‌جمهوري 96 زمان باقي مانده و در اين ميان، استراتژي جريان هاي سياسي کشور براي رقابت در اين عرصه از اهميت بالايي برخوردار است. اينکه اصولگرايان و اصلاح طلبان قرار است از چه گزينه‌اي حمايت کنند؟ آيا بايستي اين بار هم شاهد گزينه‌هاي تکراري باشيم يا اينکه راهبرد اصولگرايان چيز ديگري خواهد بود؟

تا به ‌حال رييس‌جمهور كنوني يعني دكتر روحاني نامزد بي‌چون‌ و چراست و از سوي جناح اصلاح‌طلب و گروه‌هايي همانند حزب كارگزاران و گروه‌هاي همفكرش هم موردحمايت قرارگرفته است. اگرچه همگي اين پشتيباني‌ها بي‌چون‌وچرا نيست و برخي مشروط به پذيرش افراد دلخواه و برخي مشروط به انجام برنامه‌ها يا راه و روش‌هاي دلخواه آنهاست. اما در جريان اصولگرا كسي كه مي‌توانست گزندي براي جايگاه روحاني انگاشته شود و با به‌كارگيري نقاط ناتواني دولت و برنامه‌هاي وي، موجي در برابر او برانگيزد؛ دكتر احمدي‌نژاد بود؛ او هم با بازداري روبه‌رو شد و فراتر از آن با ناروا دانستن برپايي فضاي دو قطبي كه بر پايه واكاوي درست رهبري از فضاي دروني و بيروني است؛ عملا دست شخصيت‌هايي كه مي‌خواستند از الگوي دوقطبي‌سازي احمدي‌نژاد بهره گرفته و نقش احمدي‌نژاد ٢ را بازي كنند، بسته ‌شده است. اينك سخن محوري در ميان اصولگرايان بازسازي سازوكار گردانندگي جناح و زنده ساختن جايگاه دو نهاد روحاني يعني جامعه روحانيت و جامعه مدرسين و رسيدن به وحدت و نامزد واحد براي انتخابات رياست جمهوري سال 96 است.

براي بررسي آرايش سياسي جريان هاي اصولگرا و اصلاح طلب در آستانه انتخابات رياست جمهوري، مجله سياسي اجتماعي آرمان ايرانيان به سراغ دکتر «امير محبيان» تئورسين و روزنامه‌نگار جريان اصولگرايي رفته است. اين استاد دانشگاه، تحليلگر اصولگرايي است كه در ميان اصلاح‌طلبان نيز به انصاف شهرت دارد. او مشكلات جريان اصولگرايي را منصفانه تحليل مي‌كند و برايش راه‌حل دارد. مشروح اين گفت و گو در ادامه مي آيد:

اگر واقع بينانه به داشته هاي اصولگرايان نگاه کنيم، آيا آنها پتانسيل شکست آقاي روحاني در انتخابات سال 96 را دارند؟ با چه فرمولي؟

اگر چون گذشته عمل كنند ، خير البته اميد به آنست كه تحولي رخ دهد هر چند تاكنون چشم انداز روشني ديده نشده است.

- اصلاح طلبان معتقدند که اصولگرايان براي انتخابات رياست جمهوري سال 96 در بلاتکليفي به سر مي برنند، آيا شما اين تحليل را قبول داريد؟ اگر اين ادعا درست نيست، تحليل شما از تحرکات انتخاباتي اصولگرايان چيست؟

اصولگرايان در بلاتكليفي به سر نمي برند بلكه هر كدام براي خود داراي تكليفي مجزأ هستند كه هماهنگ كردن همه آنها دشوار است. مشكل فعلي اصولگرايان يكي كردن تكليف است.

آيا اصولگرايان براي انتخابات 1400 برنامه ريزي مي کنند و يا اينکه در انتخابات 96 نيز به صورت جدي حضور خواهند داشت؟

مسلماً براي انتخابات ٩٦برنامه داشته و حضور خواهند داشت ولي در انتخابات ١٤٠٠براي پيروزي قطعي و به اميد آن مي آيند كه رياست جمهوري را حتماً از آن خود كنند. ان شاالله

چرا برخي از چهره هاي اصولگران بر حضور چهره هاي جديد در انتخابات اصرار دارند؟ آيا در نهايت اين تصميم جمع اصولگرايان خواهد شد يا اينکه شاهد حضور همزمان چهره هاي شناخته شده و جديد از اصولگرايان در انتخابات خواهيم بوديم؟

امكان تعيين تكليف براي ديگران نيست و مشكل الان اساسا فقدان چنين اتوريته اي است.

بنابراين به گمانم شاهد چهره هاي نام آشنا و چهره هاو مدعيان تازه در انتخابات باشيم.

براساس نظر سنجي هاي صورت گرفته چندي پيش توسط  Iranpoll.сom، ٣٨ درصد از ايراني ها حامي رئيس جمهور کنوني مي باشند و آقاي روحاني سومين فرد محبوب در تبليغات رياست جمهوري مي باشد، سردار قاسم سليماني در رتبه اول قرار دارد که قصد کانديداتوري ندارد، آقاي خاتمي در رتبه دوم است و آقاي احمدي نژاد در رتبه چهارم قرار دارد. در واقع رقباي آقاي روحاني در صحنه حضور ندارند! آيا آقاي روحاني کار آساني در انتخابات سال 96 پيش رو دارد؟

واقعيت آنست كه اگر آقاي روحاني پيروز شود اين به معناي قدرت جلب آراي ايشان نيست بلكه حكايت از ناتواني رقبا در جلب آرا و نظر مردم خواهد داشت.

برخي معتقدند ترميم کابينه ، بازي رئيس جمهور با مهره هاي کابينه براي تقويت آراي خود در انتخابات پيش روست، نظر شما در اين خصوص چيست؟

شواهد حاكي از صحت اين گزاره است. آقاي روحاني خواست برخي از اعتراض ها را كاهش دهد ولي واقعيت آنست كه اگر روحاني مي خواست پاسخي به مطالبات مردم دهد بجاي جابجايي و تغيير افراد بايد بعضي از رويكردها را تغيير داده و به بهبود زندگي مردم و اقتصاد ركود زده توجه بيشتري كند.

دولت آقاي روحاني تا امروز با کدام برگه ها ، براي نمايش عملکرد خود بازي کرده است؟ آيا برجام تنها ورق دولت بوده است؟

آقاي روحاني از دو تصوير براي تثبيت خود بهره برد.

نخست اين كه اگر رقبا بر سر كار بيايند احتمال افزايش بحران با جهان و حتي جنگ وجود دارد.

دوم اين كه او فرصتي براي تنفس اصلاح طلبان است.

برجام نماد اين رويكرد بود

امير محبيان

به نظر مي رسد دلخوري آقاي عارف از آقاي روحاني اين روزها بيشتر نمايان شده است در جلسه راي اعتماد مجلس نيز شاهد اين دلخوري بوديم. آقاي عارف اخير از عملکرد دولت نيز انتقاداتي داشته است، آيا اين دلخوري در حدي است که اصلاح طلبان به سراغ گزينه اي غير از آقاي روحاني بروند؟

آقاي عارف در تصميم سازي اصلاح طلبان نقش مهمي ندارد. لذا ناراحتي ايشان باعث تغيير ديدگاه اصلاح طلبان نخواهد شد . اصلاح طلبان از روحاني حمايت خواهند كرد و فعلا چاره اي هم جز حمايت از او ندارند.

به نظر شما آقاي روحاني با اصلاح طلبان و اصولگرايان در انتخابات پيش رو چگونه تعامل و ائتلاف خواهد کرد؟

روحاني تلاشي براي معامله با اين دو جريان نخواهد كرد زيرا اگر باب معامله را بگشايد چيزي براي خودش نخواهد ماند بلكه مي كوشد از شكاف ميان اين دوجناح حداكثر بهره برداري را داشته باشد.

در صورت تفاهم اصولگرايان بر روي قاليباف، شرط پيروزي قاليباف مقابل روحاني چيست و از چه ابزارهايي براي تحقق اين امر بايد استفاده کند. و در مقابل حريف وي چه راهبردي براي عدم تحقق پيروزي اصولگرايان در انتخابات خواهد داشت؟

قاليباف براي ورود به رقابت با روحاني بايد اول بر اعتماد به نفس خود بيافزايد زيرا شكست پيشينش را بايد مقدمه پيروزي بشمار آورد نه سابقه اي منفي !

دوم اين كه از فضاي سياست داخلي و خارجي خارج شده و فضاي انتخاباتي را از دعواي سياسي به دعواي مديريتي تبديل كند.

روحاني هم براي شكست دادن قاليباف كافي است كاري كند كه او ژست جليلي را براي خود انتخاب كند.

آيت الله يزدي در انتقادي منشور حقوق شهروندي مورد نظر رييس جمهور را خلاف قانون و انتخاباتي عنوان کرده است ، به نظر شما رويکرد روحاني و هدف وي در اين زمينه چيست؟

حقوق شهروندي مطرح شده توسط آقاي روحاني هيچ حرف جديدي فراتر از قانون اساسي نداشت؛ هدف تبليغاتي روحاني از اين مسئله روشن است. زيرا چه كسي است نداند كه حقوق شهروندي نياز به اعلام و شعار ندارد بلكه نياز به عمل دارد.