وای به روزی که بگندد نمک؛

وقتی مراکز درمانی، مرگ آفرین می شود!

کد خبر: ۶۵۸۸۱۱

تاریخ: ۰۲ بهمن ۱۳۹۵ - ۲۲:۱۴

عفونتهای بیمارستانی به دلیل جدا نبودن ساختار بخش مراقبت های ویژه با سایر بخش های بیمارستان و نیز عدم رعایت استانداردهای خاص بهداشتی در مراقبت از بیماران و نیز ساخت مراکز درمانی، تشدید شده است تا جایی که آمارهای رسمی خبر از فوت یک چهارم بیماران بخش های مراقبت های ویژه در اثر عفونت های بیمارستانی می دهد.

به گزارش تیتر شهر، حفظ سلامت بیمارانی که در مراکز درمانی و بیمارستان بستری می شوند، بر عهده همین مراکز است و همراه بیمار یا خود بیمار وظیفه ای در قبال حفظ سلامت خود ندارد چراکه در قانون بیمارستان ها مکلف به ارتقا وضعیت سلامتی بستری شدگان و جلوگیری از روند رشد بیماری ها در صورت امکان هستند.

حال شرایطی را تصور کنیم که بیمارستان ها که باید بستری برای بهتر شدن حال بیماران باشند به معضلی برای سلامت بیماران تبدیل می شوند. این معضل در سال های اخیر و در اثر کاهش کیفیت ساختار بیمارستانها در قالب عفونت های بیمارستانی خود را نشان داده است.

بیماران چنانچه بیش از سه تا پنج روز در بیمارستان بستری باشند تا حد بسیار بالایی در معرض ابتلا به عفونت‌های بیمارستانی هستند. این نوع عفونت در بیماران با علائم مختلفی بروز می‌کند که بارزترین و معمول‌ترین علامت آن تب و لرز است و به نوعی علامتی دال بر عفونت خونی به شمار می‌رود.

احتمال ابتلا به این میکروب‌ها در بخش مراقبت ‌های ویژه بیش از هر بخش دیگری مشاهده می‌شود به‌ طوری ‌که احتمال ابتلای بیمارانی که در این بخش‌ ها بستری می‌شوند بین 70 تا 80 درصد است و همین خطر مرگ و میر را بالا می‌برد. همچنین خطر مرگ و میر ناشی از عفونت‌های بیمارستانی در بیشتر کشورها بین 10 تا 15 درصد است.

علی امیر سوادکوهی؛ رییس انجمن علمی مراقبت‌های ویژه ایران در خصوص عفونت‌های بیمارستانی در بخش مراقبت‌های ویژه گفت: بیمارانی که وارد بخش‌های مراقبت‌های ویژه می‌شوند از نظر ایمنی بدن در سطح پایین‌تری قرار دارند و احتمال اینکه عفونت‌ها به بیماران سرایت کند؛ بسیار بالا است.

وی با تاکید بر ضرورت اقدامات پیشگیرانه برای جلوگیری از انتقال عفونت‌های بیمارستانی در بخش‌های مراقبت‌های ویژه ادامه داد: یکی از مشکلاتی که ما در بخش‌های مراقبت‌های ویژه شاهد آن هستیم؛ انتقال عفونت‌ها است.

رییس انجمن علمی مراقبت‌های ویژه خاطرنشان کرد: عدم جداسازی جریان هوای بیمارستان با بخش مراقبت‌های ویژه یکی از دلایل افزایش عفونت‌ها محسوب می‌شود. ما در این بخش‌ها ضعف‌های ساختاری داریم که باعث سرایت عفونت می‌شود.

وی افزود: مدیریت بخش‌های مراقبت ویژه آنقدر سخت است که ما مجبوریم با این وضعیت کنار بیاییم. اگر می‌خواهیم به وضعیتی مانند بیمارستان‌های درجه یک جهان برسیم باید در ساختار بیمارستان‌ها تغییراتی را ایجاد کنیم.

وی افزود: اگر ما بتوانیم عفونت‌ها را کنترل کنیم؛ میزان مرگ و میر بیماران کاهش نیز می‌یابد. متاسفانه به صورت تقریبی می‌توان گفت که بیش از 25 درصد مرگ و میرهای بیماران ما در بخش مراقبت‌های ویژه مربوط به عفونت‌ها است.

اما پژوهش ها در این حوزه نشان داده است که هرچند به صفر رساندن میزان عفونت های بیمارستانی بعید است اما راه هایی برای کاهش تبعات منفی این وضعیت در مراکز درمانی وجود دارد که آسان ترین و بهترین راه همان روش همیشگی؛ یعنی پیشگیری است.

پرستارانی که در بخش مراقبت های ویژه فعالیت می کنند باید تکنیک های لازم برای جلوگیری از سرایت میکروب از بیماران دارای عفونت به سایر بیماران بخش را به کار گیرند هرچند تجویز آنتی بیوتیک ها دراین زمینه هم تاثیر بالایی در پیشگیری و تشدید عفونت ها در محیط دارد.

اما با توجه به کاهش مراقبت های پزشکی و به ویژه پرستاری در مراکز درمانی ایران، در سال های اخیر که آن هم ناشی از عدم نظارت بر حسن اجرای وظایف کادر درمانی است، عملیاتی کردن این موارد نیاز به نظارت و دقت بیشتر وزارت بهداشت دارد چراکه در صورت بی توجهی مجموعه درمانی کشور به این وضع، وزارت بهداشت مسئول مستقیم یک چهارم مرگ های ناشی از عفونت در بیمارستان هاست.