پاسخ نویسنده همکار مقاله دانشجو به نیچر

کد خبر: ۶۵۵۸۶

تاریخ: ۰۲ مهر ۱۳۸۸ - ۱۵:۱۷

مجيد شهروی، دکتری مهندسی مکانيک و نویسنده همکار مقاله مورد بحث کامران دانشجو، به مطلب نیچر مبنی بر سرقت علمی انجام شده در این مقاله پاسخ داده است. در ایمیل ارسالی شهروی به تابناک آمده است:

با توجه به خبر اعلام شده اينجانب مجيد شهروی بايد به عرض برسانم که تفاوتهای بسيار زيادی از نظر علمی بين مقاله اينجانب و مقاله شخص کره ای وجود دارد که در زير مطرح ميگردد و ضمنا مطالبی را به عنوان روشن شدن اين بحث بيان ميدارم:

اولا اينجانب نميدانم وبلاگ نيچر چگونه وبلاگی است و آيا صلاحيت علمی دارد يا خير.

ثانيا اين مقاله که نتيجه بخشی از تحقيقات پروژه دکتری اينجانب است توسط اساتيد و هيئت داوران مجله علمی Engineering with Computers که از مجله های ISI و دارای قابليت علمی بالايی در جهان است به مدت يک سال مورد بررسی و اصلاح قرار گرفته و نهايتا با تاييد هيئت داوران اين ژورنال چاپ شده است. بنده فکر ميکنم در حالی که هيئت داوران قاعدتاً صاحب نظران در راستای مقاله اينجانب بوده اند و اينکه ايشان نيز مقاله شخص کره ای و مقالات ديگر در اين زمينه را ميشناسند، و با توجه به اينکه يک مقاله قبل از چاپ توسط حداقل چهار نفر از آنها مطالعه و بررسی و تاييد ميگردد، لذا ديگر مطرح شدن اين موضوع که يک مقاله چاپ شده در ژورنالی بين المللی اعتبار علمی ندارد حرفی گزاف است.

ثالثا نام مقاله کره ای نيز در مراجع مقاله اينجانب آورده شده است که نشان دهنده بيهوده بودن گفته های اين وبلاگ و صداقت اينجانب در استفاده از منابع تحقيقاتی است.

در نهايت برای روشن تر شدن افکار مردم فهيم ايران به تفاوتهای فاحش مطالب علمی مقاله اينجانب در مقايسه با مقاله شخص کره ای ميپردازم، شايد وبلاگ نويسان وبلاگ نيچر نيز اين تفاوتهای علمی را مطالعه نموده و با متخصصين بررسی کنند تا کمی از علم مکانيک سر در بياورند:

اولا در مقاله کره ای پديده کمانه کردن تنها با روش لاگرانژ مورد شبيه سازی قرار گرفته و با نتايج مدلهای تحليلی مقايسه گشته و شخص کره ای نتيجه گرفته است که روش شبيه سازی لاگرانژ نسبت به روشهای تحليلی نتيجه نزديکتری به تست ارائه ميدهد. در حالی که در مقاله اينجانب دو روش شبيه سازی مورد بررسی و تحليل قرار گرفته است. يکی روش لاگرانژ و ديگری روش هيدروديناميک مولکولی(smooth particle hydrodynamics) يا SPH و نهايتا نتيجه گيری شده است که روش هيدروديناميک مولکولی يا SPH نتايج بهتری در محاسبه زاويه بحرانی کمانه کردن در گلوله های ساخته شده از مواد ترد ارائه ميدهد. لذا دو مقاله کاملا نتيجه گيری های متفاوت و روند محاسبات متفاوت دارند.

مطلب ديگر اينکه در مقاله کره ای از نرم افزار Dytran به منظور تحليل استفاده شده است، حال آنکه اينجانب در مقاله خود از نرم افزار Lsdyna استفاده کرده ام.

مطلب ديگر اينکه کافيست به نتايج و نمودارهايی که در مقاله اينجانب حاصل از روش SPH آورده شده است در مقايسه با مقاله کره ای که حتی يک کلمه هم از روش SPH صحبتی در آن نشده است، بياندازيد.

تنها شباهت مقاله اينجانب با شخص کره ای در اينست که با توجه به اينکه دستگاه تست Gasgun برای انجام تستهای نفوذ در سرعتهای برخورد بالا در ايران وجود نداشته است لذا محققين از نتايج تستهای ديگر دانشمندان و با ذکر مرجع آنها به منظور صحه گذاری(Validation) نتايج تحليلی يا شبيه سازی خود استفاده مينمايند. هرچند وجود فايلهای اجرايی و شبيه سازی های اين مقاله نيز بر عدم صحت گفتارهای گزاف اين سايت ميافزايد.

از جمله ديگر نتايجی که فقط در مقاله اينجانب صورت گرفته است، محاسبه و بررسی طول باقی مانده گلوله و شکل نهايی هدف است که در مقاله کره ای اثری از اين پارامترها نميباشد.

در نهايت نيز اظهار تعجب ميکنم که سايت نيچر ، ژورنال Engineering with Computers و تخصص تمامی هيئت ژوری و دانشمندان مشغول در آن را که از ژورنالهای معروف انتشارات قديمی Springer ميباشد است را زير سوال ميبرد؟

شاید برخی سایتها که از نيچر نقل قول نموده اند به اشتباه تصور می کنند، که از این به بعد و برای رفع شبه ، باید کلیه مقالات علمی ابتدا برای ً نیچر ً ارسال شود و بعد از تائید ، آن را برای ژورنالهای علمی بین المللی ارسال نمائیم که دیگر سئوالی برای این سایتها پیش نیاید که البته این بسیار غیر علمی به نظر می رسد.

با عنایت به موارد مذکور و اشارات دیگری که این وبلاگ داشته است، به نظر می رسد که مطالب ارائه شده در وبلاگ نيچر شاید با اغراض سیاسی نوشته شده باشد که با روشهای دیگر به نتیجه نرسیده است چراکه تنها چیزی که مدنظر وبلاگ نویسان مذکور نبود، پیشرفت علم و اصالت علمی مقاله اینجانب می باشد.