آسانسورهاي ليگ برتر

در آن‌سو بودند تيم‌هايي مثل صبا كه به ليگ برتر آمدند و به واسطه داشتن بضاعت مالي مناسب هرگز خطر سقوط را احساس نكردند. نداشتن تجربه حضور در ليگ برتر هم يكي از مشكلات اين تيم‌هاست. شهرهايي مثل كرمانشاه و يزد هرگز تجربه حضور در ليگ برتر را نداشتند و تا حدودي چوب بي‌تجربگي‌شان را خوردند. گفته مي‌شود موفقيت در ليگ برتر بازيكن ليگ برتري مي‌خواهد.

کد خبر: ۶۵۱۹۳

تاریخ: ۳۱ شهريور ۱۳۸۸ - ۱۰:۲۲

شاهين بوشهر تيمي ‌كه براي اولين بار حضور در ليگ برتر را تجربه مي‌كند نتوانست شروع خوبي در ليگ نهم داشته باشد. قرار گرفتن اين تيم در پايين جدول اين تصور را به وجود مي‌آورد كه عمر حضور شاهين در ليگ برتر تنها يك سال خواهد بود و اين تيم تازه به ليگ برتر صعود كرده يكي از نامزدهاي اصلي سقوط به شمار مي‌رود.

به نوشته جام‏جم؛ اين براي اولين مرتبه در ليگ ايران نيست كه يك تيم بلافاصله پس از صعود به ليگ برتر در مكان‌هاي پايين جدول قرار مي‌گيرد و در طول 8 فصل گذشته به دفعات ديده شده تيم‌هايي در همان اولين فصل حضورشان در ليگ برتر راهي ليگ يك شده‌اند. درواقع آنها يك حركت آسانسوري را در ليگ ايران تجربه كردند.

در اولين دوره ليگ برتر تراكتورسازي چنين عملكردي از خود به جا گذاشت. اين تيم در فصل قبل در انتهاي جدول قرار گرفته بود، اما به دليل راه افتادن ليگ حرفه‌اي اين اجازه را پيدا كرد تا در ليگ برتر شركت كند، اما يك سال ديگر هم در انتهاي جدول جولان داد تا به دسته يك سقوط كند. در ليگ دوم صنعت نفت با چنين سرنوشتي آشنا شد و بلافاصله پس از صعود، سقوط كرد.

شموشك هم در سال بعد چنين نتايجي به دست آورد. اين تيم هم در همان اولين فصل حضورش در ليگ برتر در انتهاي جدول قرار گرفت، اما افزايش تيم‌هاي ليگ برتر به داد اين تيم رسيد و اين تيم سقوط نكرد. در ليگ پنجم كه در فصل 85 84 برگزار شد، شهيد قندي يزد ميهمان يك‌ساله ليگ برتر بود و در ليگ هفتم شيرين فراز كرمانشاه و صنعت نفت آبادان حركتي آسانسوري داشتند.

بالاخره به فصل گذشته مي‌رسيم كه پيام خراسان نتوانست عمر حضورش در ليگ برتر را به دو سال برساند و به جايي برگشت كه از آنجا آمده بود. اين آمار و سوابق به شاهين نشان مي‌دهد كه تا چه ميزان خطر سقوط بالا سر اين تيم وجود دارد و سقوط تيم‌هاي تازه وارد اتفاق عجيبي در ليگ برتر ايران نيست.

دلايل سقوط

يكي از دلايل اصلي اين‌كه بعضي تيم‌هاي تازه وارد به ليگ برتر نمي‌توانند جايگاه مناسبي در سطح اول فوتبال ايران براي خود دست و پا كنند، به بضاعت مالي آنها برمي‌گردد. شيرين فراز، پيام، قندي و شموشك تيم‌هاي پولداري نبودند و مديران اين تيم‌ها نتوانستند تيم‌هاي خود را در حد ليگ برتر ببندند، آنها در جذب مربي و بازيكن عملكرد مطلوبي نداشتند.

گهگاه پايين بودن كيفيت بازيكنان كار يك تيم را براي بقا سخت مي‌كند. طبق قوانين ليگ برتر هر تيم تنها مي‌تواند 7 بازيكن ليگ برتري به خدمت بگيرد، در گذشته اين تعداد كمتر بود. البته به نظر مي‌رسد سازمان ليگ بايد اين قانون را اصلاح كند و به تيم‌هاي صعود كرده به ليگ برتر اجازه داده شود كه اسكلت تيمشان را ليگ برتري كنند.

اين محدوديت كار تيم‌هاي تازه صعود كرده را سخت مي‌كند، آنها بايد در يارگيري دقت كنند و بازيكناني جذب كنند كه كارايي داشته باشند، ضمن اين‌كه با جذب بازيكن خارجي هم مي‌توانند برخي كمبودهاي خود را جبران كنند.