سال ۲۰۰۸؛ نيمي از مردم جهان تلفن همراه خواهند داشت

اما با اين حساب تقريبا سه ميليارد و ۳۰۰ ميليون نفر در جهان هم اينک داراي دستگاه تلفن موبايل هستند که اين رقم حاکي از يک رشد دوازده درصدي از ده سال پيش تاکنون است.

کد خبر: ۶۵۱۰

تاریخ: ۲۵ بهمن ۱۳۸۶ - ۱۰:۵۳

رواج استفاده از تلفن‌هاي همراه در کشورهاي رو به توسعه موجب شده است تا سال ۲۰۰۸ به عنوان سال تلفن‌هاي موبايل نامگذاري شود.

دستگاه تلفن همراه يا موبايل، تنها تا بيست سال پيش پديده‌اي ناشناخته بود. در حالي که امروز بسياري از ما نمي‌توانيم يک زندگي به دور از اين وسيله را حتي تصور کنيم.

سال ۲۰۰۸ شاهد اتفاق بزرگ ديگري در رابطه با تلفن‌هاي همراه خواهد بود و  پيش بيني مي‌شود که در اين سال، نيمي از مردم جهان صاحب تلفن‌هاي همراه خواهند بود و اين رشد قابل توجه عمدتا در کشورهاي در حال توسعه صورت مي‌گيرد.

تنها فشار يک کليد

تا چند سال پيش زارعين موز در کنيا از قيمت اصلي محصولات خود در بازارهاي گوناگون جهان چندان اطلاعي نداشتند، به همين دليل محصولات خود را عمدتا با قيمت هايي بيش از اندازه پايين به عمده فروشان مي‌فروختند.

اما اخيرا کشاروزان موفق شده‌اند تنها با فشار يک کليد بر روي تلفن همراه خود قيمت فروش محصولات خود را در بازارهاي جهاني مشاهده و ارزيابي کنند. آنها با ارسال يک پيام تلفني يا اصطلاحا SMS به بخش مبادلات کالاي وزارت کشاورزي در نايروبي، پايتخت کنيا، مي‌توانند به اطلاعات مورد نظر خود دسترسي پيدا کنند.

جيمز کوندو، مدير گرداننده بخش مبادلات کالاي وزارت کشاورزي در نايروبي مي‌گويد: «با تکنولوژي تلفن‌هاي همراه يک کشاورز به راحتي مي‌تواند به قيمت روز کالاهاي گوناگون دسترسي پيدا کند و زماني که به بازار مي‌رود قادر خواهد بود قيمت در بازارهاي گوناگون را سنجيده و بر اساس آنها بهاي مناسب براي فروش محصولات خود را انتخاب کند.»

وي مي‌افزايد: «به اين ترتيب عمده فروشان ديگر نمي‌توانند او را فريب دهند زيرا او قيمت فروش کالاي خود را بر روي صفحه تلفن همراه خود مي‌بيند. داشتن تلفن همراه براي يک کشاورز بسيار مفيد است زيرا که با کمک آن مي‌تواند پول بيشتري را در ازاي زحمات خود دريافت کند.»

کوندو مي‌گويد: «دريافت اين گونه اطلاعات همچنين به اين معناست که کشاروز مي‌تواند تصميم بگيرد که براي فروش بهتر کالاهايش به کجا برود و با چه کسي داد و ستد کند.»

اين مثالي بارز براي سودي است که داشتن تلفن‌هاي همراه، در بهبود زندگي مردم در کشورهاي فقير به همراه دارد.

کاهش هزينه‌ها

تلفن همراه مي‌توانند از مخارج توليد کاسته و معاملات را راحت تر کند. به اين ترتيب مردم لازم نيست براي کار خود خطوط تلفن ثابت داشته باشند، که گاه غير قابل دسترس و يا بيش از اندازه پر خرجند.

اينها برخي از منافع ذکر شده در گزارش جديد سازمان تجارت و توسعه وابسته سازمان ملل متحد است. خانم آنقاتران نگوين، از سازمان تجارت و توسعه وابسته به سازمان ملل، فهرستي از مزاياي داشتن تلفن‌هاي همراه براي مردم در کشورهاي رو به توسعه را شرح مي‌دهد.

وي مي‌گويد: «امکان دستيابي به اطلاعات درباره قيمت‌ها و شرايط بازار براي يک ماهيگير در کرالاي هند، حتي اگر اين اطلاعات در زمينه آب و هوا باشد مفيد است و مي‌تواند به بهبود صيد او کمک کند. دستيابي به اطلاعات درباره بازار يا آب و هوا براي همه کشاورزان در هند مفيد است.»

خانم نگوين خاطر نشان مي‌کند: همچنين در اوگاندا جوامع زراعتي وجود دارد که مي‌توانند اطلاعات لازم را از مرکزي موسوم به «گردآوري و تبادل اطلاعات زراعت محلي» از طريق تلفن‌هاي همراه خود بدست آورند. مناطق ديگري نظير آفريقاي جنوبي، سنگال و کنيا نيز وجود دارند که خدمات تلفن‌هاي همراه در اقتصادهاي کوچک آنها تاثيرات ارزنده‌اي داشته است.

اکنون تقريبا ۶۰ درصد مشترکين تلفن‌هاي همراه را افراد ساکن در کشورهاي در حال توسعه تشکيل مي‌دهند.

تقريبا سه ميليارد و ۳۰۰ ميليون نفر در جهان هم اينک داراي دستگاه تلفن موبايل هستند. مقامات سازمان ملل متحد مي‌گويند که طي پنج سال گذشته شاهد يک افزايش سه برابري در اين زمينه بوده اند که اين خود نشانگر رشد چشمگير در استفاده از دستگاه‌هاي تلفن همراه است.

ونسا گري، از اتحاديه بين المللي روابط مخابراتي وابسته به سازمان ملل متحد مي‌گويد: «با توجه به ميزان رشد فعلي، ما پيش بيني مي‌کنيم که احتمالا اکنون شمار مشترکين تلفن‌هاي موبايل در ميان جمعيت جهان از ۵۰ درصد بالاتر رفته است.»

خانم گري اضافه مي‌کند: اين رقم مي‌تواند کمي گمراه کننده باشد زيرا برخي افراد، بويژه در کشورهاي ثروتمند، از بيش از يک تلفن همراه برخوردارند. اما ازسوي ديگر در کشورهاي رو به توسعه نيز يک دستگاه تلفن همراه معمولا در ميان چند نفر يا افراد يک خانواده تقسيم مي‌شود.

اين رشد عمدتا به خاطر توسعه مبادلات اقتصادي با کشورهايي نظير روسيه، هند و چين بوده است، که به نظر مي‌رسد به همين ترتيب ادامه پيدا کند، اگرچه در اين زمينه همچنان يک «اختلاف ديجيتال» ميان کشورهاي فقير و ثروتمند وجود دارد.

نفوذ تلفن‌هاي همراه در اکثر کشورهاي اروپايي بالاي ۱۰۰ درصد است، در حالي که در تقريبا نيمي از کشورهاي جهان زير ۵۰ درصد است و اين اختلاف ديجيتال در زمينه‌هاي ديگر نظير اينترنت، بويژه در کشورهايي که از خطوط اينترنتي سريع برخوردارند نيز به چشم مي‌خورد.

اما خانم تران نگوين از سازمان ملل اميدوار است که شيوع تکنولوژي تلفن‌هاي موبايل بتواند همچنين به ايجاد پلي در بين دو قطب اين اختلاف ديجيتال کمک کند. اين چيزي است که او آن را نخستين گام به سوي «سواد ديجيتال» تلقي مي‌کند.

« مردم يک زماني استفاده از تلفن‌هاي همراه را آغاز کردند و اکنون نيز مي‌دانند که با استفاده از SMS و ارسال پيام‌هاي تلفني به تکنولوژي جديد ICT يا همان اطلاعات و ارتباطات نيز عادت خواهند کرد و گام بعدي، استفاده از اينترنت و کامپيوتر خواهد بود.»

اين بايد خبر خوبي، نه فقط براي کشاورزان موز در آفريقا، بلکه براي همه مردم باشد.