حافظ شيرازی، اصفهانی بوده

اصفهان با تربيت شعرا و اديبان بزرگي همچون كمال اسماعيل، خاقاني و عرفاي به نام توانست در تكوين ادبيات و شعر فارسي نقش بسزايي را ايفا كند.

کد خبر: ۶۵۰۱۵

تاریخ: ۳۰ شهريور ۱۳۸۸ - ۱۰:۳۹

فارس: مدير گروه زبان و ادبيات فارسي دانشگاه اصفهان گفت: برخي مورخان اصل و زادگاه حافظ شيرازي و رشد و پويايي وي در دوران جواني را در منطقه كوهپايه اصفهان دانسته‌اند.

اسحاق طغياني امروز در اصفهان اظهار داشت: براساس نظر اين مورخان حافظ در اوايل جواني به شيراز سفر كرده و به حافظ شيرازي معروف شده است.

وي با بيان اينكه اصفهان در ادبيات فارسي نقش پر رنگ و چشمگيري داشته است، اظهار داشت: اصفهان با تربيت شعرا و اديبان بزرگي همچون كمال اسماعيل، خاقاني و عرفاي به نام توانست در تكوين ادبيات و شعر فارسي نقش بسزايي را ايفا كند.

وي با اشاره به سبك‌هاي موجود در زبان فارسي و اينكه مبتكر بسياري از اين سبك‌ها، شعراي اصفهاني‌ بوده‌اند، افزود: كمال‌الدين اسماعيل در قرن هفتم از سبك عراقي در شعرهاي خود بهره برده كه بعدها شعرايي همچون مجيرالدين بيلقاني، رشيد الدين اخسيكتي، امامي هروي، همام تبريزي، سعدي شيرازي، مجدالدين‌بن‌همگر‌شيرازي، اوحدي مراغه‌اي، حافظ شيرازي، سلمان ساوجي، مكتبي شيرازي از اين سبك در شعرهاي خود استفاده كرده‌اند.

مدير گروه زبان و ادبيات فارسي دانشگاه اصفهان با بيان اينكه سبك هندي و اصفهاني مورد توجه بسياري از شعرا قرار گرفت و شعراي هندي با تاثير گرفتن از اين سبك زبان فارسي را در كشور خود ترويج دادند، تصريح كرد: در ابداع اين سبك‌ها نقش شعراي اصفهاني ستودني است.

طغياني نقش تعيين كننده شعراي اصفهاني را در بيان هويت شعر و زبان فارسي موثر دانست و بيان داشت: با توجه به اينكه اصفهان از لحاظ جغرافيايي در مركزيت ايران قرار گرفته در تكميل فرهنگ اين مرز و بوم نقش عمده‌اي را ايفا كرده است.

وي افزود: اصفهان در همه اعصار شعراي به نامي را به جهان معرفي كرده كه از ميان آنها مي‌توان به صائب تبريزي، حكيم شفاهي،سروش اصفهاني، وحيد دستگردي، عاشق اصفهاني، استاد همايوني و فريد اصفهاني اشاره كرد.

مدير گروه زبان و ادبيات فارسي دانشگاه اصفهان اظهار داشت: شهرت زبان فارسي در ميان كشورها را بايد مديون شعر و ادبيات اصفهان دانست كه در اين زمينه شاعران و اديبان با مهاجرت به شبه قاره هند زبان فارسي را در آنجا ترويج دادند.

طغياني بيان داشت: شعر حافظ نيز به لحاظ مانوس بودن او با خدا و قرآن از پختگي و زيبايي كلام برخوردار است.

وي شناخت زواياي ديني، مانوس بودن با قرآن و آشنايي با مفاهيم قرآني را در ادبيات شعر و شاعري موثر دانست و بيان داشت: اگر قرآن و مفاهيم اسلامي با تار و پود آدمي آميخته شود، تاثير آن دوچندان خواهد شد، به طوري كه بزرگاني همچون حافظ، سعدي و فردوسي توانستند با شناخت كامل از آيات قرآن و احاديث ائمه اطهار(ع) به نوعي ترجمه آيات را در قالب شعر بيان كنند.

مدير گروه زبان و ادبيات فارسي دانشگاه اصفهان افزود: اگر شاعر به ترجمه احاديث و آيات قرآن احاطه نداشته باشد، حرفي براي گفتن نخواهد داشت.