روايت همسر يكي از قربانيان عمل‌هاي زيبايي

کد خبر: ۶۴۷۸۸۳

تاریخ: ۲۲ آذر ۱۳۹۵ - ۱۲:۰۹

«شوهر مرضیه امیدوار است تا مرضیه سالم به خانه برگردد: «وقتی حال مرضیه بهتر شد، از دکترش شکایت می‌کنم. او الان با خیال راحت هر روز عمل می‎کند و مردم را در تخت بیمارستان می‎اندازد. اما اين آرزو با فوت مرضيه برآورده نشد. مرضيه هفته پيش در كما رفت.»

هفته‌نامه همشهری جوان نوشت: «پیدا کردن کسانی که به عوارض بعد از عمل‏‌های زیبایی مبتلا شده‎اند، کار سختی نیست و بعد از یک گشت کوچک در راهروي بیمارستان‎ها می‎توان آنها را پیدا کرد. کسانی که نصف صورتشان ورم کرده و گاهی حتی با یک چشم بسته نگاه می‎کنند یا کسانی که به صورت دردناکی دولادولا راه می‎روند. «ع.خ» را در یکی از همین راهروها پیدا کردیم. او شوهر مرضیه است. مرضیه بعد از انجام عمل لاغری ابدوپلاستی راهی بخش مراقبت‎های ویژه شد اما متأسفانه هفته پيش جان سپرد.

مشکلات مرضیه درست روز بعد از عمل شروع شدند. «بلافاصله بعد از عمل و بعد از مرخص‎ شدن از بیمارستان علائم شروع شدند. کاهش اشتها، بیقراری، تنگی نفس و درد شدید در ناحیه شکم عوارضی بود که مرضیه به آنها دچار شد.»

شوهر مرضیه تعریف می‎کند که بعد از بروز این عوارض سریع به پزشکی که او را عمل کرده است، مراجعه کرده‌اند: «پزشک اعتقاد داشت که این عوارض طبیعی عمل ابدوپلاستی است و بعد از چند روز هم خوب می‎شود. او اصلا اشتباه خود را قبول نداشت و شش روز تمام ما را با این وعده که حالش بهتر می‎شود، معطل کرد و حتی هیچ کار تشخیصی مثل آزمایش و سونوگرافی هم تجویز نکرد.» بعد از شش روز اما حال مرضیه بدتر مي‌شود. در نهایت او را به بیمارستان دیگری مي‌برند تا زیر نظر پزشک دیگری باشد: «بلافاصله بعد از مراجعه او را به خاطر عفونت شدید روده‎ای بستری کردند.»

بعد از گذشت ۲۰ روز از بستری‎ شدن مرضیه هیچ تغییری نکرده‎، حتی حالش بدتر هم شده ‎است: «الان به کمک دستگاه نفس می‌کشد و سطح هشیاری‎اش پایین است.»

مرضیه سی‎وپنج ساله است و سه بچه کوچک دارد. هم مرضیه و هم شوهرش هر دو تحصیلکرده‌اند و تنها آرزوی شوهرش این‎ است که زنده بماند: «فقط دوست دارم که زنده بماند. ما سه بچه داریم. یکی از بچه‎ها خیلی کوچک است. به مادرش نیاز دارد.»

شوهر مرضیه اما امیدوار است تا مرضیه سالم به خانه برگردد: «وقتی حال مرضیه بهتر شد، از دکترش شکایت می‌کنم. او الان با خیال راحت هر روز عمل می‎کند و مردم را در تخت بیمارستان می‎اندازد.»

اما اين آرزو با فوت مرضيه برآورده نشد. مرضيه، هفته پيش در كما رفت.»