عربستان مایه توجیه را فراهم کرد؟!

داریم زنگ تفریح می‌شویم

نگران می‌شویم وقتی علاج درد خود را در همین قیاس‌های بی‌حاصل می‌یابیم. وقتی می‌بینیم هر روز باید برای چنگ زدن به موفقیت، دنبال نتایج ضعیف حریفان بزرگ بود. در انتخابی جام‌جهانی جوانان، از کره‌ای‌ها مثال زدیم که شکست خوردند. برای توجیه کردن خود، دست به دامن فوتبال ملی ازبکستان می‌شویم در حالی که نمی‌بینیم سازمان ورزش و دولت همان کشور چگونه راه را برای سرمایه‌داران خصوصی باز کرده است! اینجا ریشه تیم‌های خصوصی را خود سازمان تربیت بدنی می‌سوزاند،‌ اینجا سرمایه‌گذاری در ورزش مترادف می‌شود با توهین و تهمت و انگ دزدی!

کد خبر: ۶۳۹۳۴

تاریخ: ۲۲ شهريور ۱۳۸۸ - ۰۵:۵۴

شور و شعف چند ساعته‌ای که اهالی فوتبال و جمعیت عامه طرفدار این ورزش را در کشور بر آن داشت تا در ساعت‌های نیمه‌شب چهارشنبه شب، تلفن در دست بگیرند و نتیجه بازی را به دوستان خود اطلاع دهند، در نوع خود هم عجیب بود و هم ناراحت کننده!

به نوشته جوان؛ این که عربستان به دست بحرین حذف می‌شد و به جام‌جهانی نمی‌رسید، آن قدر برای مردم ایران مهم تلقی می‌شد که گویی با این نتیجه، ایران شانس دوباره‌ای برای صعود می‌یابد.

هرچند این تلقی اشتباه، ریشه در کینه‌توزی‌ها و اختلافات تاریخی دو کشور دارد، اما بی‌شک نباید از یاد برد که ما امروز در سیر افولی قرار گرفته‌ایم که فقط برای فراموش کردن آن چشم به نتایج تأسف بار دیگر حریفان می‌بندیم.

نگران‌کننده است... ما شکست خود را با شکست حریفی دیگر لاپوشانی می‌کنیم و از یاد می‌بریم. ما نتیجه ناکامی دیروز خود را امروز در عقب ماندن عربستانی می‌یابیم که دقیقاً در تمامی موفقیت‌ها از ما پیشی گرفته است. آیا برخورداری از امکانات فوق‌العاده برای فوتبال عربستان یک پیروزی سه بر صفر مقابل امکانات مبتدی و آماتور ما نیست؟!

باید هم نگران بود، وقتی به یاد می‌آوریم فوتبال ایران طی 32 سال اخیر حتی یک بار هم نتوانسته قهرمان آسیا شود... همان مقامی که سه بار متوالی به دست آورده بود. باید نگران باشیم که در گروه ما، کره شمالی با یک ورزشگاه که ساخته فیفا بود و یک زمین چمن مصنوعی و 50 فوتبالیست به جام‌جهانی صعود کرد و اما ما در خم کوچه این مسابقات ماندیم. تأسفبار است که از بحرین 4 گل می‌خوریم و بی‌شک با این مدیریت که بر ورزش و بخصوص فوتبال حاکم شده، به زودی زنگ تفریح نه کره و ژاپن، که بحرین و ازبکستان خواهیم شد.

باید نگران بود از آینده‌ای که از پس این تفکرات برمی‌خیزد. تفکری که محصول خودبزرگ‌بینی‌های زاید و توجیه‌کردن‌های همیشگی است. سرمان را از برف بیرون بیاوریم و اتفاقاتی که در فوتبال آسیا می‌افتد را ببینیم. عربستان با یک اتفاق از جام‌جهانی محروم ماند، اما ما برعکس... با یک اتفاق باید به جام‌جهانی می‌رسیدیم.