انتقاد یک استقلالی از کسانی که به پورحیدری می‌گویند پدر!

کد خبر: ۶۳۸۷۰۲

تاریخ: ۱۷ آبان ۱۳۹۵ - ۱۴:۰۷

دروازه‌بان اسبق تیم فوتبال استقلال و تیم ملی گفت:آقایانی که این روزها پدر پدر می‌کنند روزی که منصورخان در صحت و سلامت کامل بود این لقب را به او می‌دادند که لذت ببرد.

به گزارش تابناک ورزشی، پرویز برومند درخصوص درگذشت منصور پورحیدری می‌گوید:

اگر از قبل به منصورخان می‌گفتند پدر استقلال و زمانی که او در سلامت کامل بود، این لقب را به او می‌داند، الان نباید دلمان می‌سوخت،‌اما ختم کلام را در این جمله می‌گویم، به جز این یکی‌، دو روز آینده پورحیدری رفت تا 365 روز دیگر که مراسم سالگردش را بگیرند. دیگر کسی اسم پورحیدری را تکرار نمی‌کند به جز همین چند روز و بازی آینده استقلال.

وی تأکید کرد: هر بار که به تشییع جنازه کسی می‌روم خوشحال می‌شوم که خیلی‌ها را می‌بینم، ولی همانجا غبطه می‌خورم چرا نباید در مراسم شادی یکدیگر را ببینیم؟چرا نباید ماهی یکبار دور هم جمع شویم؟ خیلی‌ها دیروز بعد از مراسم شیرودی حتی به بهشت‌زهرا هم نیامدند. به این خاطر است که می‌گویم اسم پورحیدری رفت تا یک سال دیگر.

دروازه‌بان اسبق استقلال و تیم ملی در ادامه تأکید کرد: من نمی‌دانستم که منصورخان زمانی که بازی می‌کرده، بارها برای استقلال قهرمانی آورده و وقتی این موضوع را شنیدم، تنم لرزید. این دو ستاره‌ای که استقلالی‌ها به آن می‌نازند و همه‌جا با آن کری می‌خوانند، از پورحیدری است. پورحیدری رفت و دو ستاره‌اش ماند، اما ای‌کاش زمانی که او حضور داشت قدرش را می‌دانستیم.

وی افزود: من در فجر شهید سپاسی هم با منصورخان افتخار همکاری داشتم و انصافاً در آنجا برای بچه‌ها مثل یک پدر رفتار می‌کرد.این را می‌توانید از بقیه هم بپرسید. ما پنجشنبه‌ها در خانه او در شیراز جمع می‌شدیم و یادم می‌آید یکی، دو مسافرت خوب هم با او داشتم. الان ناراحتم که به پورحیدری می‌گویند پدر استقلال، چون اگر او زمانی که در سلامت کامل بود این لقب را می‌شنید، خیلی برایش انگیزه و خوشحالی می‌شد. تا او روی تخت بیمارستان افتاد، همه به او لقب پدر را دادند. شما بگویید با حال مریض اگر سر تا پای یک نفر را طلا هم بگیرید، آیا به دلش می‌چسبد؟ پدر استقلال رفت و من اعتقاد دارم او را هم روحی و روانی مثل خدابیامرز حجازی دق دادند! مگر می‌شود پورحیدری در عرض یک سال و نیم این‌گونه افت کند و جانش را بدهد؟  آن‌قدر مشغله فکری برایش ایجاد کردند و آن‌قدر به او فشار آوردند که او هم مثل حجازی آب شد.