توقف همکاری اتمی روسیه و آمریکا

کد خبر: ۶۳۳۶۵۳

تاریخ: ۲۹ مهر ۱۳۹۵ - ۱۵:۴۰

تائید تعلیق اجرای موافقتنامه اتمی بین روسیه و آمریکا برای کاهش ذخائر پلوتونیوم با کاربرد تسلیحاتی در مجلس دوما نشانه گسترش دامنه های تقابل دو کشور می باشد که به عرصه اتمی نیز کشیده شده است.

به گزارش ایرنا روابط واشنگتن و مسکو از سال 2014 در سه محور گسترش نفوذ نظامی ناتو بوِیژه آمریکا نزدیک و حتی هم مرز روسیه در شرق اروپا، دریای بالتیک و اوضاع سوریه تیره شده است.

از سوی دیگر، آمریکا و اتحادیه اروپا از سال 2014 با طرح اتهام دخالت روسیه در درگیری های شرق اوکراین و کمک به مخالفان دولت این کشور، مجموعه ای از تحریم های گسترده اقتصادی و مالی ضدروسی را وضع کرده اند که واکنش متقابل مسکو را در پی داشته است.

اما تائید نهایی تعلیق توافقنامه اتمی با آمریکا تازه ترین رویداد در روابط نه چندان مناسب واشنگتن و مسکو است که در جریان آن نمایندگان حاضر در نشست روز چهارشنیه دوما جز یک نفر که رای ممتنع داد، پیشنهاد ولادیمیر پوتین رئیس جمهوری روسیه را برای تعلیق اجرای موافقتنامه اتمی با آمریکا تائید کردند.

پوتین 12 مهرماه اجرای این موافقتنامه را در واکنش یه رویکردهای ضدروسی آمریکا تعلیق و برای تصمیم گیری نهایی به دوما ارائه کرد.

موافقتنامه تعلیق شده در بر گیرنده این موضوع بود که از پلوتونیوم برای اهداف نظامی استفاده نشود و حتی در این حوزه با یکدیگر همکاری هایی داشته باشند.

پس از مهر تائید دوما به تعلیق توافق اتمی با آمریکا، معاون وزارت خارجه روسیه نیز با هشدار به آمریکا نسبت به وضع تحریم های جدید ضدروسی اعلام کرد که پاسخ های مسکو به اجرای تحریم های جدید برای واشنگتن ناگوار و ناراحت کننده خواهد بود.

سرگئی ریابکوف به خبرنگاران گفت: در صورت وضع تحریم های ضدروسی جدید، مسکو این اقدام واشنگتن را بدون پاسخ نمی گذارد.

خبرگزاری اینترفکس به نقل از ریابکوف نوشت که اگر آمریکا بر خلاف منطق، عقل سلیم و تجربه ای که در مورد روسیه کسب کرده تحریم ها را گسترش دهد، اطمینان می دهم از امکانات کافی برای پاسخ ناگوار به واشنگتن برخورداریم.

وی خاطرنشان کرد: پاسخ روسیه به آمریکا سنجیده و متناسب با اقدام های ضدروسی جدید واشنگتن خواهد بود.

معاون وزارت خارجه روسیه گفت که واکنش مسکو به تحریم های واشنگتن نخست مربوط به مواضع آمریکا در عرصه جهانی و نیز سیاست های این کشور در قبال روسیه و اروپا خواهد بود.

از سوی دیگر، مسکو دومین توافقنامه همکاری اتمی با آمریکا را نیز تعلیق کرده که شامل توقف همکاری در چارچوب اجرای توافقنامه تحقیق و برنامه ریزی در امور مربوط به طراحی و ساخت نیروگاههای اتمی با سوخت غنی شده پائین بود.

براساس موافقتنامه امضا شده در سپتامبر سال 2013 که خبر تعلیق آن در پایگاه خبری نخست وزیری روسیه اعلام شده است، قرار بود طرح جایگزینی راکتورهای تحقیقاتی روسیه از سوخت با غنای بالا با کم غنی شده اجرا شد.

مارک تونر معاون سخنگوی وزارت خارجه آمریکا ضمن ابراز تاسف از این اقدام، اعلام کرده که این موافقتنامه بسیار مهم بود.

وی تونر همچنین تعلیق موافقتنامه مربوط به کاهش ذخایر پلوتونیوم با آمریکا را بک تراژدی واقعی خواند.

وزارت خارجه روسیه پس از این واکنش های آمریکا برای احیای این توافق پیش شرط لغو تحریم های ضد روسی را گذاشت و اعلام کرد: واشنگتن و متحدانش با بی شرمی از بازداشتن مسکو سخن می گویند.

در این بیانیه آمده است: مسکو مجبور به انجام این تدبیر شد، زیرا موافقتنامه (تعلیق شده) را از گام های مهم خلع سلاح اتمی می داند، ولی متاسفانه اخیرا آمریکا اقدام های غیردوستانه ای انجام داده و با توسل به بهانه های واهی، تحریم های مختلفی از جمله اقتصادی علیه روسیه وضع کرده است.

پیامد این تحریم های سه ساله، اکنون نیز اعلام شده است که کشورهای تحریم کننده ممکن است به دلیل همکاری ضدتروریستی مسکو با دمشق، محدودیت های جدیدی را علیه روسیه وضع کنند.

همچنین در نشست اخیر وزیران امور خارجه هشت کشور در لندن با موضوع بحران سوریه، آمریکا و انگلیس بر افزایش فشارهای ضدروسی تاکید کردند.

جان کری وزیر خارجه آمریکا روز یکشنبه در نشست خبری مشترک با بوریس جانسون همتای انگلیسی خود در لندن گفت که واشنگتن و لندن اعمال تحریم هایی را علیه مسکو و دمشق در ارتباط با شهر حلب بررسی می کنند.

جانسون نیز اظهار کرد: از طریق دیپلماسی فشار خواهیم آورد، چون ابزار آن را داریم. به نظر من قوی ترین اقدام این است تا کاری کنیم که پوتین و روس ها عواقب کار خود را احساس کنند.

ریابکوف یک روز پس از بیان این اظهارات نیز گفت: این رفتار شایسته کشوری که ادعا می کند می تواند به اهداف خود در سیاست خارجی دست یابد، نیست و از این شیوه ها نمی توان به مقصد رسید.

وی تاکید کرد: دشمنی های آمریکا در قبال روسیه بی پاسخ نمی ماند تا موافقان سیاست های تحریمی بتوانند بی تاثیر بودن اقدام های خود را برای دستیابی به منافع مورد نظر از راه تهدید درک کنند.