این‌ قرآن‌خواندن، استهزای کلام خداست!

کد خبر: ۶۲۹۷۹۵

تاریخ: ۱۶ مهر ۱۳۹۵ - ۱۳:۵۱

حجت‌الاسلام محمدرضا زائری - فعال فرهنگی - در یادداشتی، برخی «قرآن‌خواندن»ها را مورد انتقاد داد.

زائری در «خبرآنلاین» نوشت: یکی از جلوه‌های سبک زندگی دینی، انس با قرآن و حفظ شعائر مذهبی است و در صورتی که توجه به این ظواهر ارزشی، آگاهانه باشد، بسیار هم مهم و ثمربخش است اما اگر همین ارزش‌ها صورتی رسمی و تعارفی و تکلف‌آمیز پیدا کنند، ممکن است بی‌نتیجه بشوند و بلکه برعکس نتیجه منفی داشته باشند.

این سال‌ها رسم است که معمولا جلسه‌های اداری و رسمی را برای تیمن و تبرک با تلاوت آیاتی از قرآن کریم شروع می‌کنند که تا اینجای کار، موضوع قابل ستایش و تحسین است اما مشکل از جایی شروع می‌شود که این تلاوت برای تمسک به قرآن و همراه با قصد جدی در تبعیت از آموزه‌های قرآنی نباشد و فقط یک رسم خشک و تعارف تشریفاتی بشود.

این قرآن خواندن بی‌روح و تشریفاتی همان چیزی است که گاه در زمان طاغوت هم مشاهده می‌شد و در مراسم بزرگداشت شیمون پرز یا جلسه افطاری اوباما در کاخ سفید هم مشاهده می‌شود!

در بسیاری از کشورهای عربی وقتی صبح‌ها وارد فروشگاه‌ها می‌شوید می‌بینید فروشنده که خانمی بی‌حجاب است، با سر و وضعی خاص نوار قرآن گذاشته است تا کار خود را با برکت قرآن شروع کند ولی بعد از نیم‌ساعت کانال رادیو یا تلویزیون را تغییر می‌دهد و تا پایان شب چیزهایی که می‌توانید حدس بزنید می‌شنود و می‌بیند و کارهایی که نمی‌توانید حدس بزنید می‌کند!

ماه مبارک رمضان هم در چنین کشورهایی به همین ترتیب با مجالس رقص و آواز و پایکوبی می‌گذرد که اختصاصا به مناسبت فرارسیدن ماه خدا تشکیل شده است!

اگر رعایت ادب و رسم شروع جلسات با قرآن کریم بر اساس باور عمیق قلبی و آمادگی معنوی برای روی‌آوردن به کتاب خدا باشد، قطعا رعایت این رسم بسیار پسندیده است اما بارها دیده‌ایم که در برخی از جلسات رسمی با آب و تاب قرآن می‌خوانند و گاهی اینقدر وسواس دارند که اگر با قرآن شروع نکنند انگار معصیت شده و اگر مثلا قاری نیامده باشد یا قرآن موجود نباشد همه منتظر می‌مانند تا جلسه اداری را با قرآن شروع کنند.

جلسه با تلاوت قرآن آغاز می‌شود ولی بلافاصله طی چند دقیقه به بهانه مرور اخبار جاری کشور یا شهر به تهمت و غیبت و دروغ می‌رسد و اصلا گویی جلسه برای تقسیم غنائم سیاسی و نقشه‌کشیدن‌های حزبی بوده!

این طور قرآن خواندن در حقیقت استهزای باطن کلام خداوند و شوخی‌کردن با معارف الهی است؛ مثل نوای انتظار برخی تلفن‌های اداری که قرآن است و در حالی مثلا دارد برای مراجعه‌کننده قرآن پخش می‌کند که حقش را خورده‌اند و زندگی‌اش را نابود کرده‌اند ولی آیاتی مثل "أن تحکموا بالعدل" را برایش پخش می‌کنند!