در گفت‌وگو با «تابناک»:

بیش از 150 نماینده گفتند قطعا به خانم آجرلو رأی می‌دهند

آلیا: همان‌گونه که امام جمعه موقت تهران در خطبه‌های نماز هفته گذشته تصریح داشتند، وزارت، کلا از نوع خدمت است، نه ولایت ... آنها بر این باور بودند که دفاع مردان از زنان معرفی شده، تأثیر بیشتری بر نمایندگان دارد تا اینکه زنان مجلس بخواهند از آنها حمایت کنند ... فاطمه آجرلو: به اعتراف همکاران و برخی کارشناسان که نظر دادند، من توانسته بودم هم برنامه مناسبی ارایه کنم، هم دفاع خوبی از برنامه‌هایم داشته باشم، این موضوع برای من اهمیت داشت که...

کد خبر: ۶۲۷۲۶

تاریخ: ۱۴ شهريور ۱۳۸۸ - ۱۳:۵۹

آقای احمدی‌نژاد در دولت نهم هم می‌خواست از زنان در کابینه استفاده کند، اما شرایط فراهم نشد.

به گزارش خبرنگار «تابناک»، فاطمه آلیا، نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در گفت‌وگو با این سایت، به تشریح چرایی رأی نیاوردن دو نامزد زن معرفی شده برای تصدی پست وزارت دردولت دهم پرداخت.

خانم آلیا در پاسخ به این پرسش که موضوع وزیر شدن زنان چگونه در کابینه دولت دهم شکل گرفت، گفت: به طور کل، دیدگاه آقای احمدی‌نژاد در دولت نهم همین بود و مطالبات مردم از ایشان نیز پیرامون این موضوع جدی بود؛ بنابراین، ایشان برای چند وزارتخانه که به دلایلی مانند مخاطبان آنها و نوع خدماتی که می‌دهند، برای مدیریت زنان مناسب می‌دیدند، وزیر زن معرفی کردند.

برای نمونه، وزارتخانه‌ای مانند آموزش و پرورش که مقوله تعلیم و تربیت را در دستور کار خود دارد یا وزارت بهداشت و درمان، این امکان را داشتند که بتوان از مدیریت زنان در آنجا استفاده کرد، اما بنا به دلایلی، فضا فراهم نبود و این موقعیت در دولت نهم برای مدیریت عالی زنان در وزارتخانه‌ها ایجاد نشد.

نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی افزود: با مطرح شدن بحث کابینه دولت دهم، آقای احمدی‌نژاد بنا بر همان نگاه و استدلال‌های پیشین، از همه گروه‌ها خواستند که بنا بر شایستگی و نه نگرش صرف جنسیتی، افرادی را معرفی ‌کنند. البته وقتی بحث معرفی زنان برای تصدی پست وزارت جدی شد، خیلی‌ها تلاش کردند، فضا را برای این کار نامناسب کنند؛ مثل مطرح کردن بحث نقد علما به این موضوع، اما همان‌گونه که امام جمعه موقت تهران در خطبه‌های نماز هفته گذشته تصریح داشتند، وزارت، کلا از نوع خدمت است، نه ولایت؛ بنابراین با این استدلال، دغدغه علماء نیز رفع می‌شود.
اما در مجموع، آقای رئیس‌جمهور بر پایه اختیارات و حقوقی که دارند، سه نفر از وزرای پیشنهادی را از میان زنان برگزیدند که به نظر من حرکت خوبی بود.

وی در پاسخ به اینکه واکنش و نظر زنان مجلس درباره معرفی این سه نفر چه بود و چرا به عنوان موافق سخنی نگفتند، بیان داشت: این موضوع مورد استقبال واقع شد و ما در فراکسیون زنان از این موضوع حمایت کردیم. همچنین درباره دفاع نکردن زنان مجلس از وزرای زن پیشنهادی دو موضوع دخیل بود؛ نخست این‌که تقریبا همه ما برای موافقت با وزرای زن و موافقت یا مخالفت با دیگر وزرای پیشنهادی نام‌نویسی کرده بودیم، اما جز در دو یا سه مورد، قرعه به نام ما نیفتاد؛ بنابراین، تلاش کردیم با آقایان وارد مذاکره شویم که آنها بخشی از وقتشان را به ما بدهند، اما آنان نیز استدلالی داشتند که از نظر ما هم منطقی بود.

آنها بر این باور بودند که دفاع مردان از زنان معرفی شده، تأثیر بیشتری بر نمایندگان دارد تا اینکه زنان مجلس بخواهند از آنها حمایت کنند، زیرا آن وقت بحث‌های جنسیتی مطرح می‌شد که به صلاح وزرای زن پیشنهادی نبود.

خانم آلیا درباره اینکه آیا درباره وزرای زن معرفی شده با فراکسیون زنان مجلس نیز رایزنی شده بود و اینکه خانم آجرلو که در مجلس حضور داشتند، و می دانستند که رأی بالایی ندارند، این پیشنهاد را پذیرفتند نیز گفت: به طور مشخص، درباره این افراد با فراکسیون زنان صحبتی نشده بود، اما از ما نیز نام افراد پیشنهادی را برای وزارتخانه‌های گوناگون خواستند. البته هم در دولت و هم از نگاه ما، شایسته‌سالاری ملاک بود، نه جنسیت؛ اما در خصوص دو نامزد زن برای پست وزارت که رأی نیاوردند، ما تا اندازه‌ای می‌دانستیم خانم کشاورز امکان بسیار کمی برای رأی آوردن دارد. حتی این موضوع را آقای رئیس‌جمهور هم وقتی که به نمایندگان سخنی با این مضمون گفتند که، « مجلس که می‌خواهد به دولت نمره بیست بده، خوب حالا این بیست و یک بشه چه بهتر»، معلوم بود دولت هم تا اندازه‌ بسیاری به این نتیجه رسیده است، اما درباره خانم آجرلو وضعیت فرق می‌کرد.

ایشان افزود: من شب پیش از رأی‌گیری در صحبت با خانم آجرلو، نمایندگان دولت و برخی دیگر از همکاران متوجه شدم که بیش از 150 نماینده ـ که همگی هم از آقایان بودند ـ یا به طور حضوری در دفتر خانم آجرلو حاضر شده یا با ایشان تماس گرفته و یا پیام داده بودند که قطعا رأی می‌دهند.

پس می‌بینیم که تا روز رأی‌گیری وضعیت ایشان مناسب بود، زیرا با احتساب نمایندگان زن مجلس که به وی رأی داده‌اند، ایشان حدود 170 رأی داشت و این برای موفقیتشان کافی به نظر می‌رسید، اما متأسفانه نتیجه جور دیگری شد.

این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس درباره دلیل این بد عهدی نمایندگان هم افزود: به هر روی، همیشه در موضوع رأی‌گیری‌ها پیش می‌آید که عده‌ای در دقایق پایانی، به هر دلیلی نظرشان را عوض می‌کنند و این وضعیت را هم می‌توان از همان شرایط خاص به شمار آورد.

در همین حال، فاطمه آجرلو، نماینده مردم کرج در مجلس شورای اسلامی و وزیر پیشنهادی برای وزارت رفاه از سوی آقای احمدی نژاد در دولت دهم، در گفت‌وگویی کوتاه با «تابناک» اظهار داشت:

برای یک خدمتگزار سنگر فرق نمی‌کند؛ برای من فرقی نمی‌کند کجا باشم، بلکه مهم این است که بتوانم خدمت کنم.

آجرلو در ادامه احساس و دیدگاه خود را درباره رأی نیاوردنش به عنوان وزیر رفاه این گونه بیان کرد: من از آقای احمدی نژاد تشکر می‌کنم، این تشکر جنبه شخصی صرف ندارد، زیرا ایشان با اعتماد به زنان و معرفی آنها به عنوان وزیر، آن هم برای نخستین بار پس از انقلاب اسلامی، نوعی تابوشکنی کردند. این کار، سبب نوعی شور و امید در میان زنان جامعه شد و به عبارتی، پاسخ به خواست بخش عمده‌ای از مردم به ویژه زنان به شمار می‌رود.

وی افزود: در این مدت هم به دولت و به ویژه بر من فشارهای بسیاری وارد کردند که کناره‌گیری کنم، اما من به احترام خواست جامعه و اعتماد آقای احمدی‌نژاد، قول دادم و در عمل هم اثبات کردم که تا آخرین لحظه می‌مانم.

اینکه چرا رای نیاوردم برای من مهم نیست، من بسیار از آقای احمدی نژاد تشکر می کنم هم به خاطر اعتمادش به بنده و هم به دلیل اقدام شجاعانه اش در تابو شکنی وزیر شدن زنان، در واقع با این اقدام دیگر این مسیر برای زنان هموار شد و این برای من مهم است نه چیز دیگری که برای من جنبه شخصی داشته باشد.

آجرلو در ادامه گفت: به اعتراف همکاران و برخی کارشناسان که نظر دادند، من توانسته بودم هم برنامه مناسبی ارایه کنم، هم دفاع خوبی از برنامه‌هایم داشته باشم، این موضوع برای من اهمیت داشت که بتوانم به عنوان یک زن در هر دو این مراحل خوب ظاهر شوم که به لطف خدا این‌گونه شد. برای من مهم عمل به تکلیف بود که خودم احساس می‌کنم در حد توانم به تکلیفم عمل کردم و از این بابت خدا را شاکرم.