آیاالگوی‌رفتاری‌تان، رییس‌جمهورروحانی است آقای وزیر؟!

احمد بهرامیان

کد خبر: ۶۲۷۰۴۲

تاریخ: ۰۷ مهر ۱۳۹۵ - ۱۵:۵۳

بیایید یک‌بار دیگر جدیدترین چالش ورزش کشور را در روزهایی که همه ارکان کشور تاکید بر پرهیز از حاشیه سازی بی دلیل ، دو قطبی سازی های لطمه زننده دارند، یکباره عالی ترین مقام ورزش کشور چالش بزرگی را به پا می کند.

1.  او می خواهد با فساد برخورد کند. اعتقاد دارد بیت المال حیف و میل شده و باید جلویش را بگیرد. پس می آید و با یک هفته نامه قدیمی به نام «کیهان ورزشی» مصاحبه می کند. وزیر که دل پری دارد، پیش دستی می کند و می گوید دوره بعد نمی خواهد وزیر باشد. تا اینجایش حق اوست . البته بماند که او بی شک اولین عضو کابینه دولت است که اینچنین دایره انتقادات را در رسانه ای که در خانواده رسانه ای بزرگ منتقد دولت است ، مورد نقد قرار می دهد:« بودجه ای که باید خرج ورزش شود را در وزارت بهداشت هزینه می کنند.» عبارتی که حمله به بزرگترین دستاورد دولت یازدهم یعنی بیمه سلامت است. اگرچه او قطعا می خواسته درباره یک ترم علمی ثابت شده سخن بگوید. اینکه در شاخص های سلامت ، ممالکی که ورزش همگانی میان ملت های شان نهادینه است، کمتر هزینه درمان می پردازند اما خب دکتر گودرزی است دیگر!

2. در همین گفت و گو نمونه یک وزیر مناسب را وزیری می داند که بیزنس من باشد و بتواند وام های هزار میلیاردی بگیرد.این شاید بزرگترین شوک به دولت در دل مصاحبه اخیر آقای وزیر بود و انتقادی که معلوم نیست به کدام یک از هم سلفانش در هیات دولت طعنه زده است. چون تنها وزیر پیش از در دولت قبلی اقلا چنین نبوده است.

3.بخش مهم و خبرساز دیگر که تا به حال گودرزی در سه سال گذشته بارها به آن ورود کرده ، تلاشش برای افشای پشت پرده های آتش زدن بیت المال در دو تیم استقلال و پرسپولیس است. بار قبل وزیر ورزش در شروع مدیریت کاری اش نقدی بزرگ به علی فتح الله زاده و محمد رویانیان داشت. توفانی به پا کرد و موجی از تغییر ایجاد شد. علی دایی هنوز از دست رفتن قهرمانی تیمش را حاصل افشای سند قراردادهای مالی بازیکنان پرسپولیس در چند هفته پایانی لیگ چهاردهم می داند و دلش با وزارت ورزش صاف نشده است.

4. آنچه این بار آقای وزیر رسانه ای کرده اند در تیمی رخ داده است که نگاهی به ارکانش ، نشان می دهد تیم مدیریتی وزارت ورزش حتی نتوانسته اند بر اتفاقاتی که در طبقه مدیریتی ساختمان سئول می افتاده مدیریت کنند. اینکه رئیس هیات مدیره تیمی مشاور اجرایی وزیر باشد و تقریبا تمام وقتش در اتاق وزیر ورزش بگذرد و حتی معاونین وزارتخانه دلیل انتخابش را نزدیکی به شخص وزیر بدانند و دیگر متهم به شلختگی مالی و هدر رفت بیت المال ، رئیس دفتر آقای وزیر باشد ، این ایراد قبل از همه به آقای وزیر وارد است که چطور مجموعه ای که درست از اتاق های کناردستی تان اداره می شدند ، اینچنین اتفاقاتی را اگر آن طور که شما می گویید ، حیف و میل بیت المال است ، رقم زده اند؟

5. این بار فرض را بر صحت تمام نکات مطرح شده از سوی آقای وزیر می دانیم. مسئولیت خطیر ایشان را در صیانت از بیت المال می پذیرم اما بیایید همه آنچه از سوی آقای وزیر ورزش در برخورد با این شلختگی مالی یا اصلا در بدترین حالت، فساد رخ داده مقایسه کنیم با آنچه رئیس دولت در برخورد با ماجرای فیش های نجومی رخ داد، مقایسه کنیم. دولت با چالش بزرگی روبرو شد. ارقام در قیاس با هزاران میلیاردی که در سال های قبل از جیب مردم رفته بودند، هیچ نبود اما همان رسانه های منتقد دولت هجمه ای عجیب را به روحانی و تیمش وارد کرده بودند.

روحانی هم احتمالا می توانست و ساده ترین کار برخوردی از جنس آنچه که گودرزی انجام داده، اینکه بیاید و گناه را گردن دیگران بیاندازد و فرار به جلو کند. او اما ایستاد. از خودش و نزدیکانش شروع کرد. قبل از هر چیز رو به ملت ایستاد و برای چنین اتفاقی که اتفاقا دستاویز قانونی برای فرار هم ایستاد، عذر خواست و قول داد که برخورد کند. از کابینه خودش هم شروع کرد و حقوق ها را با قوانین کشوری مطابقت داد. متخلفین را برابر قانون برکنار کرد و تلاشش پرهیز از هیاهو بود چون باور داشت اگر این اتفاق رخ داده ، قبل از همه مسئول مجموعه باید بیشتر دقت می کرده. نه اینکه در ساختمان ریاستش اتفاقی بیفتد و درحالی که یک سال همه درباره اش گفته اند و نوشته اند، به یکباره با توپ و تشر وارد شود. محمود گودرزی اما رفتار دوم را انتخاب کرد.

6.حالا که آقای وزیر به یقین رسیده شلختگی مالی رخ داده ، حالا که اینچنین هیاهو ایجاد کرده ، چه خوب است که یکبار نه فقط برای استقلال که برای هر دو تیم تحت مدیریتش ، بیاید و بخواهد افشاگری مالی درباره منابع مالی شان شود. درباره راه هایی از درآمدزایی که یک سال است همه به آن تشکیک وارد می کنند. از این بگویند اصل قرارداد واگذاری نمادهای استقلال و پرسپولیس ، شامل چه بندهایی می شود. چه پولی از این امتیاز بهره برداری از برند حاصل شده و چه پولی به این دو تیم رسیده است. اینکه عابربانک هایی که باز اطراف این تیم ها هستند ، در این یک یا دو سال چقدر پول آورده اند و در ازایش چه میزان خدمات گرفته اند و چه جنس خدماتی گرفته اند؟ وزیر عزیز ما که اینچنین به دنبال شفافیت مالی است چه خوب است گامی به جلو بردارد و بخواهد شفافیت در این دو تیم عینیت پیدا کند و مشخص شود واقعا چطور بازیکن 140 میلیونی شده 900 میلیون تومان و البته چطور به روایتی بازیکن 240 میلیونی شده 950 میلیون تومان. تازه اگر این رقم واقعیت داشته باشد و شایعات متواتر درباره 2 میلیارد تومانی بودنش صحت نداشته باشد. آقای وزیر ما در کنار شماییم برای مبارزه به فساد. بیایید دوشادوش هم به این ابهامات پاسخ دهیم تا در راستای امید بخشی به مردم ، لیستی از مفسدان در جیب مان نماند که هیچ وقت منتشر نمی شوند .