گزيده سرمقاله‌ روزنامه‌هاي صبح امروز

کد خبر: ۶۲۶۶۸

تاریخ: ۱۴ شهريور ۱۳۸۸ - ۱۰:۴۹

جام جم
«نمره قبولي براي دولت و مجلس» عنوان يادداشت روز روزنامه جام جم به قلم عباس محمدنژاد است كه در آن مي‌خوانيد:
مجلس شوراي اسلامي سرانجام پس از 5 روز كار فشرده بررسي صلاحيت 21 وزير پيشنهادي دولت دهم را تمام و 18 وزير را تاييد كرد. گزينه‌هاي پيشنهادي براي آموزش و پرورش، رفاه و تامين اجتماعي و نيرو افرادي بودند كه مجلس يا به دليل موجه نداشتن تجربه و سابقه مديريت كافي يا به دليل نداشتن تخصص در حوزه مربوط، به آنها راي اعتماد نداد.

مجلس در اين 5 روز همان گونه كه ميليون‌ها نفر از مردم از رسانه ملي خود شاهد و ناظر آن بودند، موضوع بررسي صلاحيت وزرا را با جديت پيگيري كرد، بحث‌هاي مخالفان و موافقان بدون غرض‌ورزي و در فضايي كارشناسي و مستدل پيگيري شد، وزرا نيز با برنامه‌هاي مدون و كاربردي از خود دفاع كردند. مسائل حاشيه‌اي هم بندرت جو حاكم بر مجلس را تحت تاثير قرار داد تا خروجي كار نمره قبولي كسب كند و اين نمره قبولي هم براي مجلس بود و هم براي دولت. براي مجلس از آن جهت كه اولا نشان داده شد با وجود سخنان تفرقه‌افكنانه كه تا پيش از جلسات بررسي صلاحيت وزرا در محافل مختلف مطرح بود، مسوولان كشور با وجود آن كه مي‌توانند آراي متفاوتي داشته باشند اما در منافع ملي كشور يكصدا و هم‌راي هستند.

رسالت
«فصلي نو در همگرايي دولت و مجلس» عنوان سرمقاله روزنامه رسالت به قلم محمد كاظم انبارلويي است كه در آن مي‌خوانيد:
کار بررسي صلاحيت وزراي پيشنهادي کابينه دهم پنج شنبه گذشته پس از5 روز بحث و بررسي و دقت هاي هوشمندانه نمايندگان محترم روي نقاط ضعف و قدرت آنان به اتمام رسيد.
128 نماينده با نگاه هاي متفاوت در35 ساعت فشرده برنامه هاي وزراي پيشنهادي را زير چکش نقد قراردادند.

آنچه مردم و جهانيان در5 روز بررسي صلاحيت ها به صورت زنده مشاهده کردند تصويري نو از همگرايي، همکاري دولت و مجلس در يک فضاي جدي و در عين حال دوستانه و اعتقادي بود.
رسانه هاي بيگانه و برخي نااهلان در داخل براي شکاف بين دولت و مجلس پس از انتخابات حساب ويژه اي بازکرده بودند. آنها بررسي صلاحيت وزرا را يک فرصت براي تمهيد «تهديد» شکاف بين دولت و مجلس تلقي مي کردند. اما هوشمندي سران دو قوه و نيز نمايندگان فهيم ملت نشان دادند يک عزم جدي وجود دارد که در دفاع از اسلام و مصالح و منافع ملي فقط يک صدا در کشور شنيده شود. مجلس به سه وزير پيشنهادي راي نداد. اکنون دولت با راي اعتماد بالا به18 وزير پيشنهادي رئيس جمهور تشکيل مي شود. مجلس به يک وزير از سه وزير پيشنهادي “زن” راي اعتماد داد تا نشان دهد در بررسي صلاحيت ها و برنامه نگاه جنسيتي نداشته است.

اعتماد
«مردم و دولت دهم» عنوان سرمقاله روزنامه اعتماد به قلم سيدعلي ميرباقري است كه در آن مي‌خوانيد:
بالاخره دولت دهم با همه اما و اگرهايش شکل گرفت و کابينه آقاي احمدي نژاد از مجلس همفکر با خود راي اعتماد گرفت. سخنان رئيس دولت دهم در پايان آخرين جلسه بررسي صلاحيت کابينه پيشنهادي، بيانگر رسيدن آقاي احمدي نژاد به رويکردي جديد در تعامل با قوه مقننه است؛ سخناني که اگر چه ممکن است تاکتيکي براي عبور از سد مجلسيان ممتنع بوده باشد، اما به نظر مي رسد رئيس دولت دهم ناهمواري و سختي راه آينده خود را در تعامل با ساير قوا، از هم اکنون حس کرده است و به خوبي مي داند که زمان متهم کردن ديگران و بازي با آمار و ارقام و وعده هاي اميدبخش يا انکار مشکلات گراني، تورم و بيکاري تمام شده است و مردم از دولتي که حمايت رهبري و ساير ارکان بالاي نظام را تمام و کمال با خود دارد، خواهان توسعه ملي و تحقق عدالت اجتماعي هستند؛ توسعه و عدالتي که آحاد جامعه احساس کنند در برابر قانون مساوي اند.
توسعه و عدالتي که سيستم قضايي کشور مستحکم و مستقل، مدافع اجراي بي کم و کاست قانون باشد و به قول دادستان جديد تهران در جلسه معارفه خود، دستگاهي که تصميماتش مبتني بر دليل و در چارچوب قانون و مقررات جلوه کند و نهادهايش چه قضايي و چه غيرقضايي پاسخگو باشند.

كيهان
«سالار كريمان» عنوان يادداشت روز روزنامه كيهان به قلم محمد ايماني است كه در آن مي‌خوانيد:
روزگار 10 ساله امامت امام حسن مجتبي-عليه آلاف التحيه والثناء- به ويژه تدبير و مديريت آن حضرت در دوراني انباشته از خدعه و خيانت، مالامال از درس ها و عبرت هاست. اين دهه پر است از خدعه هاي اردوگاه «لئامت» به سركردگي معاويه و غلبه يافتن وي به خاطر خيانت نخبگان و خواب زدگي و عافيت طلبي عوام؛ روزگاري كه گويا به هيچ نحو شجاعت و مجاهدت و صداقت و بصيرت را برنمي تابد.
هرچه اردوگاه شام پس از ماجراي حكميت در صفين بر قدرت و نفوذ خود افزوده، در اين سو خودرأيي و پريشاني و رخوت موج مي زند. گروهي از جهاد فراري اند و طايفه اي ديگر مدعي جنگ. اولي، شعارشان «البقيه، البقيه» است در وسط ميدان جنگ، يعني كه ما زنده ماندن را بر جنگ ترجيح مي دهيم و هرگز حاضر نيستيم بجنگيم ولو براي عزت و امنيت خود. و گروه دوم بقاياي خروج از حاكميتي هاي صفين و نهروانيان به سردستگي اشعث بن قيس و چند تن ديگر كه در زبان امام را متهم به سازش و فرار از جهاد مي كنند، در عمل آن هنگام كه جنگ جدي مي شود پشت امام را خالي مي كنند و در پنهان- سران آنها- با معاويه ساخته اند تا آن حد كه جاسوسي او را مي كنند و تعهد كرده اند امام را به زهر يا زخم شمشير و خنجر ترور كنند. مواضع آنها صرفاً در تقابل با امام حسن(ع) است چه آنگاه كه مردم را به جهاد فرا مي خواند و سپاه مي آرايد و چه آن زمان كه با ديدن خيانت خواص و ضعف و پريشاني و اضطراب عوام، مصلحت را در پيمان صلح مي يابد.

ابتكار
«استراتژي احمدي نژاد در مقابل مجلس» عنوان سرمقاله روزنامه ابتكار به قلم محمدعلي وکيلي است كه در آن مي‌خوانيد:
احمدي نژاد يکبار ديگر پيروز صحنه کارزار مجلس و دولت گرديد. چهار سال پيش در شرايطي که رابطه مجلس هفتم و دولت نهم صميمي تر بود و رئيس جمهور وزرا» دولت نهم را با حاشيه اي کمتر به مجلس هفتم معرفي کرده بود، نتوانست در گام اول براي چهار وزير پيشنهادي خود (وزراي رفاه، تعاون،آموزش و پرورش و نفت) راي اعتماد لازم را کسب کند.حساسيت زياد نمايندگان آن مجلس همچنين سبب شد که رئيس جمهور سه وزير را براي وزارت نفت معرفي کند که يکي پس از ديگري مورد قبول نمايندگان واقع نشد.

اما در اين دوره برغم اظهار گلايه نمايندگان اصولگرا و به خصوص روساي کمسيون ها و حاشيه هاي زيادي که در نتيجه عدم مشورت رئيس جمهور با بزرگان مجلس هشتم ايجاد شده بود، جو مجلس از التهاب خاصي برخوردار شد.توپخانه طرفين چنان آتشي افروخت که تاکنون سابقه نداشت،بطوريکه بيانيه اي با 200امضا» از سوي محمدرضا باهنر(مغز کارگردان اصولگرايان در مجلس) مبني بر لزوم توجه رئيس جمهور به انتظارات نمايندگان در صحن علني قرائت شد.گلايه هاي که تنها متوجه عدم مشورت رئيس جمهور نبود آنها نسبت به نحوه معرفي وزرا» نيز انتقاداتي داشتند چرا که احمدي نژاد در اقدامي جديد،وزراي خود را نه به شکل يکپارچه بلکه در چند مرحله معرفي کرد و پيش از معرفي به مجلس، اسامي آنها را به تدريج در اختيار صداوسيما و بقيه رسانه ها قرار داد و به اين ترتيب عصبانيت نمايندگان به اوج رسيد و درنتيجه بسياري گمان آن داشتند که فضاي تلخ ايجاد شده موجب حذف حداقل شش وزير از ليست 21نفره خواهد گرديد اما در روز پنج شنبه با راي نمايندگان مشخص شد که تنها سه وزير مردود شدند که دونفر آنها علاوه بر مسئله زن بودن به دليل عدم توانايي هاي لازم، حذفشان مورد انتظار همگان بود.

دنياي اقتصاد
«قدرت مردم و كمك دولت» عنوان سرمقاله روزنامه دنياي اقتصاد به قلبم محمدصادق جنان‌صفت است كه در آن مي‌خوانيد:
اعضاي اصلي و ارشد دولت كه به آنها وزير، معاون يا مشاور رئيس‌جمهور گفته مي‌شود، گروه بسياربسيار كوچكي از افراد جامعه هستند كه تنها مزيت آنها نسبت به همتايانشان، آشنايي سياسي و اعتماد رييس دولت است. قانون‌هاي موجود كه البته آنها نيز به وسيله يك گروه ديگر از افراد جامعه در مجلس قانونگذاري تصويب شده است، وزيران را داراي قدرت تصميم‌گيري كرده است كه اين نيز متضمن برتري خاصي نيست. تك‌تك اين گروه بسيار كوچك را كه در كابينه جمع مي‌شوند ـ در ايران و هر سرزمين ديگري ـ نبايد افرادي با ضريب هوشي بسيار متفاوت يا داراي تجربه‌هاي مديريتي بسيار كارآمد فرض كرد كه به مدد اين دو عنصر مي‌توانند هر گر‌هي از كسب‌و‌كار و معيشت شهروندان را بازكنند كه اگر اين گونه بود، هيچ كشوري از جمله ايران مشكلي نداشت.

دولتمردان ايران اما به دلايل قانوني، تاريخي و سياسي نسبت به همتايان خود در بسياري از جامعه‌ها، قدرت بيشتري نصيبشان شده است و به همين دليل هر تصميم آنها بر سرنوشت افراد در حوزه‌هاي گوناگون اثرگذاري بيشتري دارد. آنچه يك سرزمين و جامعه را به سوي پيشرفت و توسعه در هر عرصه و حوزه‌اي هدايت مي‌كند، رفتار تك‌تك شهروندان است كه براي افزايش منافع خويش تلاش مي‌كنند و در مسير پيشرفت خود از نهاد دولت كمك مي‌گيرند و اين نهاد را با شرايط و خواسته‌هاي خود سازگار مي‌كنند. اين ادعا چندان دشوار نيست و با نگاهي دقيق به حال و روز سرزمين‌ها و مردم كشورهاي گوناگون به خوبي اثبات مي‌شود. شهروندان ايراني نيز با درك دقيق از اين موضوع و عمل به الزام‌ها و پيامدهاي آن مي‌توانند در مسير پيشرفت قرار گرفته و راه خود را پيدا كرده و رفتارهاي خلاقانه نشان دهند و از دولت بخواهند كه موانع را از پيش پاي آنها بردارد.

سرمايه
«عوامل کاهش صادرات نفت ايران» عنوان سرمقاله روزنامه سرمايه به قلم مويد حسيني صدر است كه در آن مي‌خوانيد:
در 30 سال گذشته سهم ايران از صادرات جهاني نفت خام به طور قابل ملاحظه اي کاهش يافته که اين کاهش صادرات نفت خام موجب کمرنگتر شدن اثرگذاري ايران در معادلات جهاني انرژي شده است.

کاهش اثرگذاري جهاني ايران در بخش نفت و گاز به جايي رسيده که براي پروژه عظيم و مهمي همچون «ناباکو» از ايران دعوت به عمل نمي آيد. اين در حالي است که اعضاي کنسرسيوم «ناباکو» بارها به عدم موفقيت اين پروژه در غياب ايران اعتراف کرده اند. کاهش سهم ايران از بازار جهاني نفت و متاثر از آن کاهش اثرگذاري جهاني کشور در بخش انرژي به عواملي همچون سرمايه گذاري کم داخلي، عدم توانايي جذب سرمايه گذاري خارجي، محدوديت هاي بين المللي، جذاب نبودن سرمايه گذاري در صنعت نفت براي بخش خصوصي و در پاره اي از اوقات مديريت ناکارآمد برمي گردد.