فراخوان پیوستن به ابتکار جالب دوستداران حیات وحش کشورمان؛

همگی دعوتید در موسم «گاوبانگی» ساکن کوهستان شوید!

بر خلاف زمان های دیگر که چادر برپا کردن در جنگل ها و نزدیک شدن به قلمرو زیست گونه های جانوری، امری نکوهیده و اشکال آفرین به شمار می‌آید، موسم گاوبانگی زمانی برای سفر به کوهستان و تجربه زندگی یک هفته ای در طبیعت، با فواید بسیار برای حیات وحش است.

کد خبر: ۶۲۳۵۱۸

تاریخ: ۲۶ شهريور ۱۳۹۵ - ۱۴:۳۹

به گزارش «تابناک»، در روزهای پایانی فصل تابستان و خنکای پاییزی حاکم شده در اغلب نقاط کشورمان، در روزهایی که طبیعت زیبایی های فراوانی برای عرضه به مخاطبان دارد و هوا برای گشت و گذار بسیار مساعد است، فراخوانی در شبکه های اجتماعی دست به دست می شود که در آن از دوستداران محیط زیست و حیات وحش کشورمان درخواست می شود راهی کوهستان شوند.

درخواستی که در وهله نخست عجیب به نظر می‌رسد، چون می دانیم حضور مردم در مناطق جنگلی، بیشتر به وارد آمدن خسارات جبران ناپذیر منجر می شود و آسیب های فراوانی برای حیات وحش به همراه دارد. پس دلیل دعوت از دوستداران حیات وحش برای سکونت در مناطق جنگلی، آن هم در موسم گاوبانگی چیست؟

در پاسخ به این پرسش، بد نیست ابتدا درباره گاوبانگی توضیح دهیم. جنگل های استان های شمالی کشورمان، زیستگاه گونه های جانوری گوناگون مثل مرال است؛ یک گونه بومی و منحصر به فرد از پستانداران حمایت شده ای است که در این جنگل ها زندگی می کند و در فصل جفت گیری ـ که از اواسط شهریور آغاز و تا اواخر مهر ماه ادامه دارد ـ رفتارهای خاصی از خود نشان داده و با نعره هایی که سر می دهد، مبادرت به ایجاد قلمرو برای خود می کند که به آن گاوبانگ می گویند.

گاوبانگی نعره ای است که در دل کوه می پیچد و موجب می‌شود ماده ها در قلمرو حیوان نر گرد هم آمده و حراست از آنها بر عهده مرال بانگ زننده قرار گیرد. حراستی که گاه به نبردهای خونین میان مرال های نر گره می خورد و صحنه های منحصر به فردی در دل حیات وحش می‌آفریند. با این ملاحظه که این گردهمایی ها مورد سوءاستفاده برخی از شکارچیان قرار می‌گیرد و پایان ناخوشایندی دارد. آنقدر ناخوشایند که یکی از تهدیدهای نسل این گونه، سوءاستفاده شکارچیان از گاوبانگی است.

یکی از کارهایی که شکارچیان در این فصل انجام می‌دهند، تقلید صدای گوزن ها با وسایل خاصی است که موجب گرد آوردن دیگر گوزن ها و شکارشان می‌شود؛ اتفاقی بسیار شوم که از چند سال پیش تا کنون با راهکار ابتکاری دوستداران محیط زیست و حیات وحش کشورمان تا حدودی خنثی شده است.

راهکاری که شبیه تقویت محیط بانی در این روزهای سال است. به این صورت که دوستداران حیات وحش راهی کوه ها می شوند و با گشت زنی روزانه در مناطق پیرامون گاوبانگی و اتراق شبانه در جنگل، مانعِ استقرار شکارچیان و دستیابی ایشان به اهدافشان می شوند و به اصطلاح جنگل را برای ایشان ناامن می کنند.

رویکردی که چند سالی است مسئولان محیط زیست نیز آن را تقویت می کنند و با برپا داشتن چادرهایی در مناطق کوهستانی و دعوت از دوستداران حیات وحش، تلاش می کنند لایه ای حفاظتی پیرامون زیستگاه های این گونه ها به وجود آورده و راه های ورودی به این مناطق را ببندند. چادرهایی که محل استراحت گشت های سیار و سکونت دوستداران حیات وحش می شود و حتی از آن فراتر، امکان ثبت برخی رویدادهای حیاتی این گونه ها و سرشماری شان را هم فراهم می آورد.

اتفاقی بسیار زیبا و ارزشمند که بر اساس آن جا دارد، اگر می توانیم به آن بپیوندیم و اگر شرایطش برایمان مهیا نیست، تلاش کنیم دوستداران طبیعت و حیات وحش را از وقوعش آگاه کنیم تا بستر مناسبی برای حفاظت از میراث گرانبهای جانوری و گیاهی کشورمان فراهم آید.