یزدانی خرم خطاب به علی‏آبادی: روسیاهی برای ذغال ماند

اگر نمره ای که ایشان لیاقتش را دارد بگویم از دستم ناراحت می شود اما خیلی شهامت داشته که به خودش نمره داده، ترجیح می دهم با او رودررو صحبت کنم چون خودش می داند چه بر سر ورزش ایران آورده است.

کد خبر: ۶۲۲۵۳

تاریخ: ۱۱ شهريور ۱۳۸۸ - ۱۰:۴۰

مثل بیشتر حوزه ها در ورزش هم محمود احمدی نژاد دست به تغییر مدیر زد. بالاخره محمد علی آبادی از سازمان تربیت بدنی رفت اما در این بخش نام نیک از خود بر جای نگذاشت. معاون فنی عمرانی شهردار تهران در زمان حضور احمدی نژاد در شهرداری نتوانست در ورزش کارنامه موفقی از خود بر جای بگذارد و تاریک ترین روزهای این حوزه پس از انقلاب را رقم زد.

به نوشته سرمایه؛ علی آبادی البته در تمام این مدت در مقام دفاع از خودش برآمد و هرگز تقصیرها را گردن نگرفت و پس از افتضاح ورزش ایران در المپیک به نمایندگان مجلس در خانه ملت گفت: «در المپیک پکن در تمام ورزش ها عالی بودیم غیر از کشتی.»

این در حالی بود که افت محسوس ورزش ایران در بیشتر رشته ها (غیر از بسکتبال) بر هیچ کس پوشیده نبود. آقای مهندس هرجا صحبت از مدال نیاوردن و صعود نکردن به جام جهانی و... می شد فوراً بحث توسعه زیرساخت ها را پیش می کشید و مدعی می شد سازمان متبوعش در عوض اقدام به ساخت سالن ها و مکان های متعدد ورزشی کرده که نیاز اصلی ورزش ایران است.

محمدرضا یزدانی خرم که پس از ریاست موفق 17 ساله اش در فدراسیون والیبال به کشتی آمده بود پس از شکست المپیک به رفع عیوب مجموعه تحت امرش پرداخت تا امروز تیمی مدعی را آماده شرکت در مسابقات جهانی دانمارک کند. در این مدت او کمتر حاضر شد پاسخ علی آبادی را بدهد اما حالا می گوید: «علی آبادی در این چهار سال مشورت نکرد و هر کار دلش خواست کرد. امروز این حرف ها را می زنم که سعیدلو هوشیار باشد تا سرش کلاه نرود. او نباید رفتار مدیر قبلی را تکرار کند. رمز موفقیت رئیس ورزش هماهنگی با فدراسیون های ورزشی است.»

یزدانی خرم صحبت هایش را با بیان مشکلات ورزش در دوره چهار ساله دولت نهم آغاز می کند: «آقای علی آبادی دید ورزشی نداشته و متاسفانه ورزش را خوب درک نکرده بودند. ورزش زبان خاص خودش را می خواهد.

او چون در این حوزه سابقه نداشت برداشت هایش غلط بود. ورزش فقط برد و باخت نیست. او نمی دانست هدف اول ورزش سلامت جامعه است و مدال در مرحله بعدی اهمیت قرار دارد. چرا بردی و چرا باختی در ورزش معنا ندارد. باید ببینی چه دادی که حالا انتظار موفقیت داری. انتظار باید مطابق سرمایه گذاری باشد. تجربه من بعد از 20 سال ریاست در فدراسیون های ورزشی می گوید اگر در ورزش سرمایه گذاری کنی چند برابر برداشت می کنی.»

بخش هایی از حرف های او کلی است: «زیربنا و ساختار ورزش ما غلط است، اصلاً شاید هم نداشته باشیم. سازمان ورزش باید با آموزش و پرورش تعامل داشته باشد. ورزشکاران ملی ما در رشته های مختلف مکانیزه تربیت نشده اند بلکه به صورت دیم رشد یافته اند.»

او در مورد سایر اشتباهات علی آبادی در ورزش می گوید: «نتوانست رابطه ای منطقی بین کیفیت و کمیت در ورزش برقرار کند. پول اگر کم داریم نباید هر رشته ای در دنیا دست بلند کرد بگوییم بفرما. ما 50 فدراسیون ورزشی داریم در حالی که در کشورهای مدرن تر از ما بسیاری از این رشته های ورزشی در قالب انجمن فعالیت می کنند. علی آبادی در ورزش کیفیت را فدای کمیت کرد.متاسفانه مدیران کل ورزش استان براساس رابطه منصوب شده اند و هیچ کدام متخصص این حوزه نیستند.»

آقای علی آبادی در این مدت مدیران کل را به کارساخت و ساز کشید و حواس آنها را از اصل کار خود که ورزش بوده پرت کرد. به جرات می گویم ورزش استان ها در این چهار سال نزول فاحشی نسبت به دوره مشابه قبل داشت.»

یزدانی خرم از اقدامات تبلیغاتی علی آبادی هم انتقاد کرد: «ایشان شو راه می انداخت. هر جمعه خانواده ها را جمع می کرد و با این بهانه که چهار قدم راه بروند 40 ، 50 میلیون تومان پول متعلق به فدراسیون ها را هدر می داد. این پول ها باید خرج ورزش می شد اما خرج تبلیغات شد. اگر همان پولی که در استان ها به نام ورزش همگانی دور ریخته شد در رده نوجوانان هزینه می شد، ورزش ما رشد بی نظیری می کرد.»

آقای علی آبادی به خودش در ورزش نمره 17 داد شما به عنوان یک مدیر قدیمی چه نمره ای به او می دهید؟

یزدانی خرم در پاسخ به این سوال گفت: «اگر نمره ای که ایشان لیاقتش را دارد بگویم از دستم ناراحت می شود اما خیلی شهامت داشته که به خودش نمره داده، ترجیح می دهم با او رودررو صحبت کنم چون خودش می داند چه بر سر ورزش ایران آورده است.»

رئیس فدراسیون کشتی در آستانه مسابقات جهانی دانمارک می گوید: «به خودشان هم گفتم که از آنها توقع مدال ندارم اما توقع دارم خوب کشتی بگیرند و دوباره نام کشتی ایران را در جهان زنده کنند. اگر بچه ها فنون کشتی ایرانی را پیاده کنند این لیاقت را دارند که حتی روی سکو بروند. در المپیک کشتی گیران ایرانی به استرس خود باختند.»

یزدانی خرم از لنگ زدن کارهای پایه ای در کشتی می گوید: «یک راه موفقیت در کشتی داریم آن هم جوانگرایی است. اگر امکاناتی که ما می خواهیم در اختیارمان باشد جوانان را می سازیم. جوانان ما هنوز محل اردو و تمرین ندارند و وقتی خانه کشتی در اختیار تیم ملی بزرگسالان است بی جا و مکان می شوند.»

مگر علی آبادی زیرساخت های حوزه کشتی را توسعه نداده است؟ یزدانی خرم از این سوال تعجب کرد: «سالن؟ اگر دیدی سلام ما را برسان. مگر در تهران زندگی نمی کنید. یک سالن تازه تاسیس کشتی به من نشان بدهید. سالن هفتم تیر آنقدر قدیمی شده که من خجالت می کشم. به خود آقای علی آبادی گفتم اول اینها را درست می کردی بعد راه می افتادی به شعار دادن. جمعیت تهران یک موقع دو میلیون نفر بوده همین امکانات را داشته و حالا با 12 میلیون جمعیت هم همین است. علی آبادی یک سالن به درد بخور استاندارد در کشور نساخت. وضعیت این سوله های ورزشی که در اطراف شهرها بنا شده هم که معلوم است.»

او در پاسخ به سوال آخر سرمایه که «حاج آقا چرا در این مدت سکوت کردید» گفت: «می خواهم سعیدلو اشتباه های او را تکرار نکند وگرنه حالا هم این حرف ها را رسانه ای نمی کردم. علی آبادی برای افتتاحیه و اختتامیه یک میلیارد خرج می کرد اما مدت ها بود بودجه ها را قطع کرده بود به این امید که من تسلیم شوم اما ماندم و جنگیدم و در نهایت روسیاهی ماند به زغال.»