توزیع نامتوازن خدمات در جاده، آفت گردشگری کشور

کد خبر: ۶۲۲۲۸۸

تاریخ: ۲۱ شهريور ۱۳۹۵ - ۱۸:۵۰

توزیع نامتوازن امکانات در راه‌های مواصلاتی کشور سبب نوعی اختلاف و هدررفت سرمایه است از این رو دولت باید با ورود به این عرصه امکانات لازم را برای گسترش زیر ساخت‌های گردشگری در کشور فراهم کند.

به گزارش تیتر شهر، ایجاد و گسترش راه‌های آسفالته، ریلی، هوایی و زیرساخت‌های وابسته به آن ازجمله معیار‌های اصلی توسعه‌یافتگی هر کشور به‌حساب می‌آید. سفر و جابه‌جایی با اتومبیل به‌عنوان کم‌هزینه‌ترین نوع تردد بین‌شهری همیشه از اقبال خوبی برخوردار بوده است و همین مسئله سبب شده تا امکانات بسیاری در رابطه با گسترش آزادراه‌ها و جاده‌های بین‌شهری به وجود بیاید. برپایی استراحتگاه‌ها، هتل‌ها، مراکز تفریحی و رستورانی، پمپ‌بنزین و تعمیرگاه‌های مجهز ازجمله مشاغل وابسته‌ای است که به‌عنوان مهم‌ترین شاخص‌های راه‌سازی و استانداردسازی جاده‌ها به معرفی می‌گردد.

در ایران علی‌رغم توسعه راه‌های آسفالته و ریلی و همچنین ایمن‌سازی جاده‌های مواصلاتی کشور، توسعه امکان رفاهی در آزادراه‌ها و راه‌های بین‌شهری با مشکلات بسیاری روبه‌رو بوده و این صنعت مهم و سودآور نتوانسته هم‌پایه جاده‌های احداث‌شده، نیاز مردم را مرتفع کند. تمامی بحث‌های مطرح‌شده در کنار یک دیدگاه سنتی در اداره رستوران‌ها و اماکن بین‌راهی میان صاحبان رستوران‌ها و مسافرین وجود دارد که تصور می‌شود به دلیل کیفیت پایین مواد غذایی نباید از این رستوران‌ها خریداری کرد. اما باید این نکته را دریافت که یک‌راه مطمئن، استاندارد و مدرن نیازمند مجموعه‌های رفاهی و خدماتی مدرن نیز هست و این‌که بخواهیم با احداث رستوران‌های کوچک و دیدگاهی سنتی جاده‌های کشور را به اماکن متناسب با استانداردهای گردشگری بدل کنیم راه به‌جایی نخواهیم. احداث مراکز رفاهی در جاده‌ها و بزرگراه‌های بین‌شهری یک مسئله است و توسعه نامتقارن آن در سطح کشور مسئله‌ای مهم‌تر است که به‌عنوان یکی از دغدغه‌های اصلی مطرح شود.

جاده‌هایی که اقبالشان می‌درخشد

سؤالات بسیاری در خصوص توزیع نامتقارن اماکن تفریحی، رستوران‌های بین‌راهی و حتی پمپ‌بنزین در اذهان ایجادشده است. مسئله این است که چرا بسیاری از جاده‌های کشور خالی از امکان رفاهی و رستورانی است و تعداد کمی از جاده‌ها و آزادراه‌ها میزبان پرشماری از رستوران‌هاست به‌طوری‌که این عدم توازن سبب نوعی هدر رفت سرمایه به‌حساب می‌آید و سوء مدیریت و هدایت نادرست سرمایه‌گذاران سبب شده است تا این ناهمگونی تشدید شود. مثال بارز این مسئله مقایسه آزادراه تهران قم و تهران مشهد است. در آزادراه تهران قم تعداد پرشماری از اماکن تفریحی احداث‌شده است و این مسئله در آستانه اشباع است اما درزمانی که از جاده تهران مشهد تردد می‌کنید این وضعیت را شاهد نیستید. در جاده‌های شمالی کشور نیز این مسئله صدق می‌کند. در جاده تهران چالوس و هراز رستوران‌های بین‌راهی باکیفیت بالایی خدمت‌رسانی می‌کنند اما در جاده فیروزکوه فقر اماکن رستورانی به‌شدت دیده می‌شود و همین مسئله کار را برای کسانی که از این جاده استفاده می‌کنند سخت می‌کند.

مشکلات رستوران‌داری و نقش دولت در ارائه تسهیلات

زمانی که پای درد دل صاحبان رستوران‌ها بین‌راهی می‌نشینیم گلایه‌های بسیاری خطاب به دولت مطرح می‌کنند. مراکز اشغال زایی که در سخت‌ترین شرایط با سرمایه‌گذاری و ایجاد یک مرکز تفریحی با هزاران مشکل کوچک و بزرگ مواجه می‌شوند تا منطقه‌ای را آباد کنند، احداث نمازخانه و سرویس بهداشتی، تأمین روشنایی و امنیت و همچنین تأمین نیازهای مسافران در زمان بروز بحران از مسائلی است که این رستوران‌ها و مراکز تفریحی و رفاهی بدون هیچ چشم‌داشتی انجام می‌دهند اما توقع دارند تا دولت با حمایت از آن‌ها در توسعه ابعاد رفاهی جاده‌ها نیز سهمی داشته باشد. از طرفی سرمایه‌گذاران سعی می‌کنند در منطقه‌ای سرمایه‌گذاری کنند که قبلاً افراد دیگر به سود رسیده و یا از رونق زیادی برخوردار باشد، اما همیشه اولین‌ها خط‌شکن مشکلات بوده و با هجمه بسیار زیادی از مشکلات راه را برای دیگران هموار می‌کنند. اما این میان سهم دولت بسیار ناچیز است و باید با حمایت از سرمایه‌گذاران قدم بلندی در این زمینه بردارد و همین مسئله سبب می‌شود تا دولت به‌عنوان یک حامی در توسعه رفاهی کشور اقدامی سازنده داشته باشد. اما در کنار آن باید به این مسئله نیز اشاره کرد که درگذشته رستوران‌های بین‌راهی با خدمات ضعیف و ارائه نامطلوب غذا سبب بریده شدن مردم از رستوران‌ها شده‌اند و عدم اعتماد به تشدید مشکلات رستوران‌داری بین‌راهی منجر شده است.

خدمات بین‌راهی چیزی که هست چیزی که باید باشد

الگوبرداری از نمونه‌های موفق می‌تواند روزنه‌ای برای ورود سرمایه‌گذاران خارجی باز کند و با ورود سرمایه به حوزه زیرساخت‌های گردشگری اقدامی سازنده در زمینه احداث رستوران‌های زنجیره‌ای بین‌راهی، مراکز تفریحی و خریدوفروش لوازم سفر، پمپ‌بنزین و تعمیرگاه‌ها در سراسر کشور انجام دهند.

آمریکا با داشتن بیشترین طول جاده آسفالته در جهان، شاهد برپایی مجموعه‌های رفاهی زنجیره‌ای است با غذا، سرویس استراحت و تفریحی را با کمترین قیمت در اختیار مردم قرار می‌دهد و این مراکز 24 ساعته آمادگی دارند در هر شرایط به مسافران خدمت‌رسانی کنند. سودآوری بسیار و گردش مالی گسترده در سال رقم 24 میلیون دلاری را برای صنعت گردشگری در حوزه خدمات‌دهی به مسافران جاده‌ای برای صاحبان آن به ارمغان آورده است.

کشور چین به‌عنوان سومین مقصد گردشگران جهان پس از فرانسه و آمریکا با ایجاد یک هلدینگ چندملیتی توانسته است در تمامی جاده‌های بین‌راهی یک فضای رقابتی میان رستوران‌ها ایجاد کند و به‌عنوان یک نمونه موفق در حوزه صنایع وابسته به راه‌سازی در جهان مطرح شود. از همین رو ایران نیز می‌تواند با جذب سرمایه و ترغیب صاحبان مشاغل مجموعه‌ای از رستوران‌ها و مراکز رفاهی زنجیره‌ای را احداث کنند و با یک برنامه دقیق و حمایت دولت در این مسیر موفق ظاهر شوند.

ایجاد امنیت راهی، ارتقاء سطح رفاه عمومی، جلب رضایت مردم، جذاب شدن سفرهای زمینی و همچنین درآمد مطلوب برای کارآفرینان ثمرات بسیار خوبی از اجرای برنامه‌های مدون در زمینه رفاهی راه‌های مواصلاتی است به همین دلیل باید بامطالعه و بررسی دقیق این امر مهم در سراسر کشور نهادینه شود.