دانشگاه آزاد وقف شد تا در امان بماند

کد خبر: ۶۲۰۹۱

تاریخ: ۱۰ شهريور ۱۳۸۸ - ۱۳:۴۱

محمد هاشمی امروز در روزنامه خبر نوشت:

تصمیم جدیدی که هیأت مؤسس دانشگاه آزاد اسلامی اتخاذ کرده‌اند و براساس آن کلیه اموال منقول و غیرمنقول این دانشگاه در داخل و خارج کشور شامل وقف شده و همچنین برای این دانشگاه هیأت مؤسس جدیدی انتخاب شده است. درباره هیأت مؤسس که تفاوت چندانی با هیأت امنای قبلی ندارد و فقط دکتر حمید میرزاده به هیأت جدید پیوسته است که تا پیش از این دبیر هیأت امناء بود. اما تصمیم‌ دیگری که جالب و قابل توجه است، بحث وقفی شدن دانشگاه آزاد اسلامی با کلیه واحدها و اموالش است.

دانشگاه آزاد اوایل پیروزی انقلاب اسلامی حسب نظر امام خمینی (ره) تأسیس شد چرا که کلیه مراکز آموزش عالی و دولتی کشور به اندازه کافی، ظرفیت پذیرش دانشجو نداشت و نمی‌توانست پاسخگوی نیاز جامعه باشد. به همین علت دانشگاه آزاد اسلامی به عنوان یک جریان مردمی که وابسته به دولت نبود و از بودجه دولت تغذیه نمی‌کرد، تشکیل شد و هیأت امنای آن نیز علاوه بر مقام معظم رهبری که آن موقع ریاست جمهوری را بر عهده داشتند، آقایان هاشمی رفسنجانی، دکتر حبیبی، مرحوم حاج‌ سیداحمد خمینی، میرحسین موسوی، آیت‌الله موسوی‌اردبیلی، ولایتی و جاسبی بودند.

پس از رحلت حاج‌ احمدآقا هم فرزندشان سیدحسن خمینی به عضویت در هیأت امنا درمی‌آیند و اینگونه بود که دانشگاه آزاد فعالیت آموزشی خود را آغاز کرد. از آن موقع تاکنون بیش از بیست و اندی سال می‌گذرد، دانشگاه مذکور در ابعاد آموزشی و جغرافیایی پیشرفت و توسعه زیادی داشته است. توسعه مورد اشاره نیز فقط با کمک مردم و بدون پشتوانه دولتی بوده است چه به لحاظ تعداد دانشجو و تعداد اساتید و چه به لحاظ کیفی و کمی. در کنار این دانشگاه همچنین تصمیم گرفته شد که مراکز آموزشی قبل از مقطع دانشگاه نظیر دبیرستان و غیره تأسیس شود . حال در خلال این سال‌ها، روند پیشرفت و توسعه دانشگاه آزاد اسلامی به گونه‌ای بوده که برخی جریان‌های سیاسی، قصد نفوذ در این مرکز آموزشی را داشته‌اند. این اقدام نیز طی این سال‌ها با اهداف مختلفی همراه بوده است.

تلاش این نفوذ گاهی به این صورت گرفته تا دانشگاه را از کارکرد و بازدهی بیندازند و گاهی نیز به منظور بهره‌برداری جهت اهداف سیاسی جریان متبوع‌شان انجام شده است. بنابر آنچه از قبل علیه دانشگاه آزاد صورت می‌گرفته و تاکنون نیز نه‌تنها کم نشده بلکه تشدید هم شده است، هیأت امنا تصمیم گرفته‌اند تا کلیه اموال منقول و غیرمنقول دانشگاه را به علت همین هجمه‌ها وقف کنند. شاید این گونه بتوان دندان طمع برخی را کشید. در واقع این تصمیم برای تداوم و ثبات بزرگ‌ترین مرکز آموزشی غیردولتی کشورمان اتخاذ شده تا به نوعی دانشگاه را از تعرض جریان‌های سیاسی مصون نگه دارد و ظاهراً هم به نظر می‌رسد که تصمیم مورد اشاره جزو مورد ذکر شده، نمی‌تواند علت دیگری داشته باشد. این دانشگاه نباید دستخوش حوادث سیاسی قرار بگیرد لذا با اقدام تازه هیأت امنا، دانشگاه آزاد در حقیقت به نوعی بیمه شده تا انشاءالله در سالیان دراز بتواند منشأ خدمت به ایران و مردمانش باشد.

برخی ممکن است هنوز فکر کنند میان این تصمیم و هجمه‌هایی که جدیداً علیه آقای هاشمی رفسنجانی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام شکل می‌گیرد، ارتباطی وجود دارد. اما معتقدم این دو موضوع ربطی به هم ندارند. آن هجمه‌ای که علیه رئیس مجلس خبرگان رهبری صورت گرفت و می‌گیرد، بحثی سیاسی و جناحی است که موضوع دانشگاه آزاد در آن دخیل نیست. به هر حال مشی ایشان و نوع رابطه‌ای که با امام (ره) و جریان انقلاب از سال 1328 به بعد و از قم داشتند؛ همراهی خالصانه‌ای که با بینانگذار انقلاب داشتند؛ احترامی که شخص امام برای آقای هاشمی قائل بودند، همه و همه باعث شده تا برخی در صدد مقابله و حذف شخصیت ایشان باشند. این گروه نمی‌توانند بپذیرند که در جریان ترور آقای هاشمی، پیام حضرت امام با ذکر «هاشمی عزیز» این باشد که «بدخواهان بدانند هاشمی زنده است چون نهضت زنده است». این احترام زیادی که امام برای هاشمی رفسنجانی قائل بودند و وی را مترادف با نهضت می‌دانستند مورد حسادت عده‌ای قرار دارد. با این وجود مسئله مذکور ربطی به موضوع دانشگاه آزاد ندارد.

هیأت مؤسس از ابتدا مترصد بودند این حرکتی که درباره تأسیس دانشگاه غیر دولتی شروع شده، دستخوش حوادث سیاسی قرار نگیرد و یک جریان مستمری باشد. بنابر این معتقدم این راهی را که انتخاب کرده‌اند هم، به همین علت بوده است. این واقعیت که دانشگاه آزاد مجموعه‌ای است که به لحاظ امکانات، نیروی انسانی و دانشجویی و منابع مالی از یک سو و به دلیل آنکه به نوعی همتراز با دانشگاه‌های دولتی شده است می‌تواند، وسوسه‌ساز شود. دولت که این همه امکانات را در اختیار دارد، حتی اگر به عنوان رقیب به دانشگاه آزاد نگاه می‌کرد، باید به حمایت از آن می‌پرداخت ضمن آنکه در راستای جدی بودن بحث خصوصی‌سازی، بایست از این جریان خصوصی و مردمی که در کشور وجود دارد، پشتیبانی می‌کرد اما نه تنها این گونه نشده بلکه حتی بی‌تفاوت هم نیست و گاهی نیز مانع ایجاد کرده است که این رفتار را من ناشی از تنگ نظری سیاسی می‌دانم. لذا برای مصون نگهداشتن و در امان ماندن دانشگاه آزاد باید چاره‌ای اندیشیده می‌شد و شاید وقف کردن دانشگاه تنها کار و بهترین اقدامی بود که می‌توانستند انجام دهند.

عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام