طرح انتقال فرودگاه مهرآباد غیرقابل اجراست

کد خبر: ۶۲۰۸۲۶

تاریخ: ۱۶ شهريور ۱۳۹۵ - ۰۹:۳۲

دبیر شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران، موضوع انتقال فرودگاه مهرآباد مطرح‌شده توسط شهرداری تهران را بر اساس اسناد بالادستی غیرقابل‌اجرا دانست و گفت: نباید همه منابع را صرفا به این دلیل که منابع مالی نداریم یا می‌خواهیم برای شهر منابع تامین کنیم مصرف کنیم، زیرا قرار نیست دوره‌ای که ما در آن به‌سر می‌بریم پایان زندگی در شهر تهران باشد.

به گزارش دنیای اقتصاد، پیروز حناچی، دبیر شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در گفت‌وگو با پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی درباره اجرایی شدن یا نشدن انتقال فرودگاه مهرآباد از تهران که چندی پیش از سوی مدیریت شهری مطرح شده بود، با تاکید بر سیاست‌های وزارت راه و شهرسازی بر حمل و نقل یکپارچه درون‌شهری گفت: موضوعاتی در این سطح و اندازه می‌تواند توسط شهرداری تهران درخواست و طرح شود اما در نهایت از آنجا که بر اساس قانون، اقدام‌کننده شهرداری تهران نیست، نمی‌تواند به اجرا درآید. دبیر شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران تاکید کرد: در اسناد بالادستی همچون طرح جامع شهر تهران و مجموعه‌شهری تهران برنامه‌هایی برای اجرا در نظر گرفته شده که اساسا شامل انتقال فرودگاه‌ها نمی‌شود. بحث انتقال پادگان‌های بزرگ کشور قانون داشته و مسیر شورای‌عالی شهرسازی را طی می‌کند.

معاون شهرسازی و معماری وزیر راه و شهرسازی ادامه داد: بر اساس اسناد بالادستی و برنامه‌هایی که برای شهر تهران در سطح کلان دیده شده قطعا انتقال فرودگاه وجود ندارد اما شامل انتقال پادگان‌ها حداقل آن بخشی که لشکری است می‌شود.حناچی تصریح کرد: اگر گردش کار مطابق قانون شروع شود انتقال پادگان‌ها محقق می‌شود.وی تاکید کرد تمامی انتقالات در سطح کلان برای پادگان‌ها، فرودگاه‌ها و اصولا هر نوع انتقالی در شهرها در مقیاس بالای ده هکتارصورت ‌می‌گیرد، باید مسیر شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران را طی کند. وی همچنین افزود: بدون طی‌کردن مسیر شورای‌عالی شهرسازی و معماری، طرح‌ها، نه سندیت دارند و نه مرجع قانونی حساب می‌شوند. البته کمیسیون ماده ۵ می‌تواند نظر خود را به شورای‌عالی شهرسازی و معماری کشور ارائه کند.

معاون وزیر راه و شهرسازی ادامه داد: وقتی می‌گوییم طرح‌ها در کمیسیون‌ها مورد بررسی قرار می‌گیرد؛ بدین‌معناست که پیشنهادهای مطرح شده در موضوعاتی همچون لزوم انجام، امکانپذیر بودن، به مصلحت بودن و دیدن افق‌های طرح، همه‌جانبه دیدن موضوع و دیدن منافع بلندمدت شهروندان در کنار دیدن منافع ذی‌نفعان انتقال پادگان‌ها مورد بررسی قرار می‌گیرد. در همین رابطه نیز بررسی کامل صورت می‌گیرد که آیا اجرای طرح‌های پیشنهادی اصولا لازم است اجرا شوند و آیا کاری که می‌خواهد انجام شود بهترین کار است یا می‌توان به جای آن کار دیگری انجام داد.او در پایان تاکید کرد: باید تلاش کنیم تا همه منابع را صرفا به این دلیل که منابع مالی نداریم یا می‌خواهیم برای شهر منابع تامین کنیم زیر بار نبریم. اساسا توسعه‌پایدار نیز به همین معنا است و شهرداری‌ها باید به فکر توسعه‌پایدار شهرها باشند، به این ‌معنا که اگر ۱۰۰ واحد منابع در اختیار داریم باید ۶۰ درصد آن را برای نسل‌های بعد نگه داریم و با این نگاه برای آینده شهرهایمان برنامه‌ریزی کنیم.