تولید نانو ذرات سرامیکی با استفاده از آبلیمو و شکر

کد خبر: ۶۱۶۷۹۲

تاریخ: ۰۱ شهريور ۱۳۹۵ - ۱۷:۳۸

پژوهشگران ایرانی موفق به تولید نانوذرات سرامیکی با استفاده از آب لیمو و شکر شدند.

به گزارش میزان، فاطمه داور عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی اصفهان گفت: جمعی از پژوهشگران دانشگاه‌ های صنعتی اصفهان و تهران با استفاده از آب‌ لیمو و شکر و  بهره‌گیری از روشی سبز موفق به سنتز نانو ذرات زیرکونیا برای تولید سرامیک‌های دمابالا شدند.

داور معمول‌ترین نانوذرات را نانوذرات سرامیکی، فلزی، پلیمری و نیمه‌رسانا دانست و افزود: از بین آنها ، نانوذرات سرامیکی از اهمیت ویژه‌ای در کاربردهای دمای بالا برخوردار و رایج‌ترین نانوذرات سرامیکی، نانوذرات اکسید فلزی، همچون اکسیدهای تیتانیم، روی، آلومینیوم، آهن و همچنین نانوذرات سیلیکاتی هستند.

وی این نانوذرات را علاوه بر مقاومت حرارتی از سختی بالایی هم برخوردار دانست و گفت: نانوذرات زیرکونیا با خواص بسیار مفید کاربردهای بسیار جالبی در صنایع مختلف دارد و در تولید پوشش‌های ضد سایش توسعه یافته است.

عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی اصفهان هدف از اجرای این طرح را سنتز نانوذرات زیرکونیا با ساختار پایدار در دمای محیط  با استفاده از مواد طبیعی و بهره‌گیری از روشی سبز بیان کردو افزود: این روش شامل فرایندی ساده  با بهره‌گیری از مواد طبیعی ازجمله  آب‌لیمو و شکر ودوستدار محیط زیست است.

فاطمه داور گفت: دراین روش ابتدا با استفاده از عصاره‌ آب‌ لیمو روش سنتز نانوذرات زیرکونیا بهینه‌سازی و سپس برای بهبود جدایی ذرات از یکدیگر و یکنواختی بهتر، اثر ساکارز (شکر) بر روی آنها بررسی و نانوذرات سنتز شده مشخصه یابی و بهترین نانوذرات از لحاظ اندازه و توزیع اندازه‌ ذرات انتخاب شد.

وی افزود : در مرحله‌ بعد با روش تف جوشی سرامیک‌هایی با شرایط مختلف از این نانوذرات تولید و در نهایت بهترین سرامیک از لحاظ داشتن چگالی بالا انتخاب و خواص الکتریکی آن ارزیابی شد.

عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی اصفهان گفت: درنتایج حاصل از پژوهش مشخص شد  ساکارز از کلوخه شدن نانوذرات جلوگیری می کند و همچنین ورود عناصر منیزیم و کلسیم از عصاره‌ آب ‌لیمو به درون ساختار نانوذرات، موجب هدایت الکتریکی خوب سرامیک‌ها شده است.

نتایج حاصل از تحقیق بامشارکت فاطمه داور عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی اصفهان، علیرضا عباسی عضو هیات علمی دانشگاه تهران و علی ماجدی دانشجوی مقطع دکترای دانشگاه تهران در مجله Journal of Sol-Gel Science and Technology  به چاپ رسیده است.