گام‏های لرزان استقلال با سيستم صفر و يک؛

سکته پشت محوطه جريمه

استقلال امروز تا حدودي مطابق ميل مرفاوي بازي مي کند اما آمار سؤال برانگيز گل زده اين تيم که ضعيف ترين آمار تهاجمي آبي ها در تمام ادوار ليگ برتر محسوب مي شود حرف و حديثهاي بسياري را به وجود آورده است.

کد خبر: ۶۱۶۵۶

تاریخ: ۰۷ شهريور ۱۳۸۸ - ۱۳:۴۱

از اولين روزهايي که دور جديد تمرينات استقلال آغاز شد و صمد مرفاوي در جايگاه سرمربي پا به زمين چمن ورزشگاه دستگردي گذاشت، مانور کادر فني جديد روي يک نکته تاکتيکي محرز بود.
مرفاوي به حفظ توپ، رد و بدل شدن پاسهاي متوالي و باز کردن بازي در عرض زمين تأکيد ويژه اي داشت. او معتقد بود بعضي از عادتهاي استقلال بايد تغيير کند تا اين تيم به يک مجموعه بين المللي تبديل شود.

به نوشته قدس، معدود افرادي که بازي بدون تماشاگر استقلال و سپاهان را در ورزشگاه آزادي ديدند بارها و بارها فريادهاي مرفاوي را شنيدند که بلافاصله پس از تصاحب توپ توسط تيمش، بازيکنان را به حفظ توپ تشويق مي کرد و حتي گاهي به بازيکناني که بي محابا به سمت دروازه حريف حرکت مي کردند، ايراد مي گرفت.

مرفاوي روي نيمکت تيمي نشسته که فصل قبل آقاي گل ليگ را معرفي کرد، جام قهرماني را بالاي سر برد و در مقطعي از فصل بسياري از بازيها را با اختلاف بيش از سه گل پيروز شد.

اين استقلال نه تنها اکثر نيروهاي تهاجمي تأثيرگذار فصل قبل خود را حفظ کرده که رضا عنايتي و سيدصالحي را هم به خدمت گرفته و طبيعتاً انتظارها را افزايش داده است.

استقلال با هشت امتياز وضعيت نامطلوبي در جدول رده بندي ندارد، اما قبل از آنکه آمار چهار بازي بدون گل خورده اين تيم جلب توجه کند، چشم مخاطب روي دوگلي که در چهار بازي ازخط دروازه حريفان عبور کرده ميخکوب مي شود. مرفاوي سعي مي کند در هر بازي سه مهاجم از پنج مهاجم مدعي استقلال را به زمين بفرستد، اما در طول مسابقه عملاً توپ مناسبي به آنها نمي رسد و تنها به دنبال توپهاي مرده مي دوند.

يکي از مشکلات بزرگ اين است که در استقلال براي تغذيه مهاجمان نوک از يک مهاجم ديگر استفاده مي شود. در بازي با ملوان اين وظيفه برعهده سياوش اکبرپور بود، اما مانورهاي بي ثمر و بد موقع او عملاً فضا را از مهاجمان استقلال مي گرفت و معدود موقعيتها را حرام مي کرد.

خودخواهي و تمايل به ضربه زدن به سمت چارچوب يکي از ويژگيهاي ذاتي مهاجمان است و اساساً بازيکني مثل اکبرپور که عادت به پاس دادن ندارد هرگز نمي تواند نقش پاسور يک تيم را ايفا کند.

مرفاوي در بازيهاي قبل هم اين وظيفه را به فرهاد مجيدي واگذار کرد، اما او هم با اينکه نسبت به اکبرپور بيشتر پاس مي دهد، ثابت کرد بيشتر از آنکه يک هافبک طراح باشد يک مهاجم است.

حفظ توپ استقلال به رهبري کيانوش رحمتي سر و شکل بهتري پيدا کرده اما فقدان هافبکي که بتواند در يک لحظه طلايي پاس نهايي را صادر کند بشدت احساس مي شود.

وقتي يک تيم به مالکيت توپ اصرار دارد اين فرصت را به حريف مي دهد که تمامي بازيکنانش را بين توپ و دروازه خودي مستقر کند و فضاها را ببندد. به همين دليل تمام تيمهاي بزرگ دنيا به خصوص در دو سوي خط مياني خود از هافبکهاي خلاقي که توانايي برتري در نبردهاي يک در مقابل يک را داشته باشند استفاده مي کنند. در استقلال تنها اميد روانخواه تا حدودي اين توانايي را دارد و خسرو حيدري باوجود تحرک و جنگندگي بالا کارآيي لب خط را در پست جديد بروز نمي دهد.

در شرايط فعلي اضافه شدن فابيو جان واريو به ترکيب اصلي مي تواند براي مرفاوي موهبتي بزرگ باشد. هافبک برزيلي متخصص ارسال پاسهاي آخر است و سال گذشته نقش پررنگي در آقاي گلي برهاني ايفا کرد. نبود توازن در خطوط مختلف ايراد بزرگي است که حتي در فصل نقل و انتقالات هم در پيکره استقلال قابل تشخيص بود. آنها در خط دفاعي کوشکي و اميرآبادي را روي نيمکت دارند.

در پست هافبک دفاعي به حسين کاظمي بازي نمي رسد و در خط حمله هم با مجموعه اي از بازيکنان مدعي نيمکت نشين مواجهند. پست هافبک طراح، اما خالي مانده و سکته اصلي در مسير رساندن توپ به دروازه حريف در همين منطقه شکل مي گيرد.