گفت‌و‌گو

عابدینی:نمی خواستند یک ایرانی به فینال المپیک برود/مردم شرمنده‌ام کردند

در مقابل آمریکایی 3 ضربه را باید به نفع من اعلام کردند ولی ندادند، آمریکایی حسابی از من ترسیده بود ولی خیالش بابت داوری راحت بود. دنیا شگفت زده شده بود و نمی توانستند باور کنند که یک ایرانی می خواهد به فینال برود و مدال بگیرد. در نهایت هم اجازه این کار را ندادند.

کد خبر: ۶۱۴۷۵۴

تاریخ: ۲۵ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۴:۳۶

مجتبی عابدینی می‌گوید: دوست نداشتند مقابل یک آمریکایی یک ایرانی به فینال برسد.

به گزارش تابناک ورزشی، مجتبی عابدینی ملی پوش شمشیربازی کشورمان در المپیک گل کاشت و با رتبه چهارم به حضورش در این مسابقات پایان داد. شاید هیچکس فکرش را هم نمی کرد که عابدینی تا پای مدال هم برود ولی او این کار را کرد تا نشان بدهد تا چه اندازه انگیزه دارد که شمشیربازی ایران را جهانی کند. با عابدینی تماس گرفتیم تا از او درباره مسابقات بپرسیم و البته پای درد و دل هایش بنشینیم. گفت و گوی چهارمین شمشیرباز دنیا را در المپیک با بانک ورزش می خوانید.

در المپیک حسابی گل کاشتید، از عملکردتان راضی هستید؟

حالم خیلی خوب نیست تا رو به راه شوم یک مقدار زمان می برد. یک مقدار از لحاظ روحی و روانی به هم ریخته ام و تا برگردم طول می کشد.

چرا؟ عملکردتان که خیلی خوب بود.

برای ورزشکاری که 4 سال از زندگی اش را پای این ورزش گذاشته، خیلی سخت است که مدال نگیرد، دوست داشتم به حقم می رسیدم و مدال می گرفتم.

امروز هم برای تان تولد گرفته بود.

تولد واقعی من 20 مرداد است یعنی همان روزی که مسابقه دادم، من قبل از رفتن هم گفتم که تا به حال پیش نیامده که در روز تولدم مسابقه بدهم، اکثر مواقع روز تولدم را خارج از کشور بودم ولی تا به حال مسابقه نداده بودم، امسال دوست داشتم که هدیه روز تولدم، مدال المپیک باشد که نشد. مردم می گویند تو هدیه ات را به ما دادی ولی دوست داشتم مدال بگیرم.

حضور در المپیک برای شمشیربازی خیلی اتفاق مثبتی است، اینکه تا پای مدال بروی یعنی چند گام بالاتر از پیش بینی ها ظاهر شدی.

در انتخابی، بین هزار و خرده ای نفر فقط دو نفر به المپیک رفتند که یکی از آن ها من بودم، در مقابل اوکراین که مقام دوم دنیا را داشت و در گرند پریکس برنز گرفته بود پیروز شدم.

چرا رنکش افت کرده بود؟

دو ماه آسیب دیدگی داشت و در مسابقاتی شرکت نکرده بود به همین دلیل رنکش پایین آمد و به من خورد.

از بازی ها بیشتر برای مان بگو.

از همان بازی اول انگار دنیا دوست نداشت یک ایرانی مدال بگیرد. رییس کمیته داوران که اوکراینی بود، وسط مسابقه به داور روس گفت چرا ضربه ها را بر نمی گردانی؟ من اما جوری بازی کردم که نتوانند حقم را بخورند.

و اما حریف قدرتمند کره ای!

کره ای 3 دوره قهرمان جهان شده بود، شانس مدال طلای او بالا بود ولی شکستش دادم، در مقابل فرانسوی هم که قهرمان جهان بود پیروز شدم.

تا به آمریکایی رسیدی و شانس حضور در فینال را از دست دادی.

در مقابل آمریکایی 3 ضربه را باید به نفع من اعلام کردند ولی ندادند، آمریکایی حسابی از من ترسیده بود ولی خیالش بابت داوری راحت بود. دنیا شگفت زده شده بود و نمی توانستند باور کنند که یک ایرانی می خواهد به فینال برود و مدال بگیرد. در نهایت هم اجازه این کار را ندادند. من می خواستم ثابت کنم که در دنیای شمشیربازی حرفی برای گفتن داریم و مربی و بازیکن ایرانی هم می توانند فینالیست شوند.

برخی معتقدند که از تو هم باید مثل طلایی ها تجلیل شود، درست است که مقام چهارم را کسب کردی ولی انصافا شاهکار کردی.

من این موضوع را به مسئولین می سپارم و درباره آن بحثی ندارم. مردم آنقدر مرا شرمنده کرده اند که نمی دانم چه بگویم. مردم ایران ساپورتم می کنند و در همه حال هوای ورزشکاران شان را دارند.

یکی از اتفاقات مثبت شمشیربازی این بود که با وجود کمبود امکانات، غر نمی زدید.

شاید الان وقتش باشد که کمی از مشکلات مان بگویم، ما واقعا از لحاظ سالن مشکل داریم، سالن های مان در شان شمشیربازی نیست، شاید مردم ندانند که پیمان فخری به دلیل عشق و علاقه به ایران، داوری را ول کرد تا در المپیک کنار من باشد، اگر دنیا بداند که ما کجا تمرین می کنیم قطعا شگفت زده می شود. ما از لحاظ سالن مشکل داریم و کمترین بودجه را هم فدراسیون شمشیربازی گرفته است.

برنامه بعدی تان چیست؟

بعد از آنکه از لحاظ روحی و روانی بهتر شدم، آماده مسابقات 2018 جاکارتا می شوم و بعد از آن هم برای المپیک 2020 توکیو آماده خواهم شد.

قول مدال می دهی؟

در جاکارتا می توانم مدال بگیرم چون هم کره را شکست دادم و هم ژاپن و قزاقستان را، تلاش می کنم هم مدال تیمی بگیرم و هم انفرادی.