مروری بر روزنامه های چهارشنبه ششم مرداد ماه؛

گام سوم اصلاح طلبان چیست؟/ بحران آب و تهدید بقای تمدن ایران!

امروز روزنامه ها صحبت های تکان دهنده وزیر نیرو درباره بحران خشکسالی و کم آبی را درکانون توجه خود قرار داده اند. این در حالی است که موضوع انتخابات ریاست جمهوری و رقابت جناح با یکدیگر در این راستا، از دیگر موضوعات مهم امروز بوده است.

کد خبر: ۶۰۹۵۲۵

تاریخ: ۰۶ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۰:۱۵

به گزارش «تابناک»، روزنامه ایران امروز در عکس یک خود در گزارشی با تیتر «مصرف بی‌رویه آب بقای تمدن ایران را تهدید می‌کند» با اشاره به هشدار وزیر نیرو در کنفرانس ملی اقتصاد آب نوشت:«منابع آبی کشور نظیر منابع زیرزمینی هر روز بی‌رمق‌تر می‌شوند اما در همین حال حجم مصرف آب مدام درحال افزایش و ثبت رکوردهای جدید است. اما چرا در کشوری که با خشکسالی دست و پنجه نرم می‌کند، مصرف‌کنندگان دائماً آب بیشتری را تقاضا می‌کنند که به اعتقاد کارشناسان این میزان حداقل دو برابر استانداردهای جهانی و گویای مصرف بی‌رویه آب است.

در این خصوص وزیر نیرو معتقد است، قیمت‌های پایین فروش آب موجب شده تا مردم برای مصارف خود حدی قائل نباشند و از این بابت حیات تمدن ایرانی تهدید شود.

حمید چیت چیان در نخستین کنفرانس ملی اقتصادی آب که با شعار «آب، اقتصاد، بهداشت و محیط زیست» روز گذشته برگزار شد با ابراز تأسف نسبت به بحران آب اذعان کرد که مدیریت بخش آب کشور با سیاست‌های تبلیغی و تمنایی و بخشنامه امکان پذیر نیست و تا زمانی که قیمت آب اصلاح نشود، چراغ سبز مصرف بیشتر برای مصرف‌کنندگان روشن است.

وی با بیان اینکه میزان منابع آب تجدیدشونده کشور در سال‌های اخیر کاهش چشمگیری یافته است، گفت: اکنون 86 درصد منابع تجدیدشونده آب مورد استفاده قرار می‌گیرد که باید به 60 درصد کاهش یابد.

وی با یادآوری افزایش دو درجه‌ای متوسط دمای هوا در کشور، آن را موجب تبخیر بیشتر منابع موجود دانست و گفت: میزان آب تجدیدشونده که 130 میلیارد مترمکعب بود، اکنون متوسط بلندمدت آن به 116 میلیارد مکعب کاهش یافته و حتی در سال‌های اخیر از این میزان نیز کمتر شده است.

وزیر نیرو با بیان اینکه میزان بارندگی در ایران یک سوم متوسط جهانی است، افزود: متوسط بارندگی در کشور از 250 به 243 میلیمتر کاهش یافته است.»

روزنامه جوان نیز در گزارشی به واکنش شدید اللحن وزیر خارجه علیه عربستان پرداخته و در گزارشی با تیتر «چرخش ظريف از خط تنش‌زدايي با سعودي‌ها » نوشت:« محمدجواد ظريف 15 ماه پيش در اوج حملات سعودي‌ها به يمن، براي عادل الجبير پيام فرستاد و انتصاب او را تبريك گفت، اما او حالا سعودي‌ها را رژيم كودك‌كش خوانده كه مناسبات خود را با رژيم صهيونيستي علني كرده‌اند؛ اظهار نظري كه مي‌تواند نقطه عزيمت رويكرد سياست خارجي ايران در قبال عربستان باشد.

به گزارش «جوان»، وزير خارجه كشورمان دوشنبه شب در جمع ايرانيان مقيم غنا با اشاره به اينكه جنايات رژيم صهيونيستي و عربستان بيش از پيش در حال آشكار شدن است، اظهار داشت: «جنايات اين رژيم كودك‌كش در يمن و سوريه به شكل سرسام‌آوري جهان را به اندوه واداشته است، اينها تلاش فراواني در طول ساليان گذشته كردند كه يك چهره غيرواقعي از جمهوري اسلامي ترسيم كنند، با اين هدف كه به جنايت‌ها و سياست‌هاي كوته‌نظراته خودشان سرپوش بگذارند و از اين طريق راهي براي ايران‌هراسي پيدا كنند و آن را ادامه دهند.» شايد اين اولين بار است كه ظريف با اين لحن عربستان سعودي را مورد انتقاد قرار مي‌دهد، وي پيش از اين بر لزوم تنش‌زدايي با عربستان تأكيد كرده و كمتر به اظهارات خصمانه مقامات سعودي واكنش نشان داده بود. زماني كه عادل الجبير به عنوان وزير خارجه عربستان انتخاب شد،»

اما موضوع انتخابات و عملکرد اصلاح طلبان از دیگر موضوعات مهم امروز بوده است.

صادق زیباکلام امروز در یادداشتی در روزنامه شرق با تیتر « شکست روحانی پیروزی اصولگرایان نیست » نوشت: «مجلس دهم را هرطور که تعریف کنیم، کاهش قدرت و نفوذ جریان خاص در آن نکته‌ای است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. این جریان خاص که در مجلس نهم خیلی پرسروصدا بود و حتی اصولگرایان سنتی را به دنبال خود می‌کشید، بعد از نتایج انتخابات مجلس دهم، دو گزینه بیشتر نداشت. گزینه نخست واقع‌گرایی سیاسی بود. اینکه چرا آنها به‌ویژه در میان اقشار و لایه‌های تحصیل‌کرده جامعه پایگاهی ندارند یا به‌اصطلاح رفتن به ‌دنبال کالبدشکافی و تجزیه و تحلیل شکست‌هایشان در دو انتخابات ریاست‌جمهوری سال ٩٢ و مجلس دهم در اسفند ٩٤ گزینه اول بود. گزینه دوم این بود که نگران از نتایج آن دو انتخابات در رقابت‌های ریاست‌جمهوری خرداد ٩٦، بروند به سمت هجمه و تخریب روحانی. به نظر می‌رسد که آنها رویکرد دوم را برگزیده‌‌اند و مصمم هستند با تخریب روحانی شانس پیروزی او در خرداد ٩٦ را منتفی کنند یا دست‌کم تا می‌توانند آن را تقلیل دهند. اما آنان سخت در اشتباه‌اند. آنچه مخالفان دولت یازدهم نمی‌خواهند ببینند، آن است که با توجه به تریبون‌های عدیده‌ای که دارند، از صداوسیما تا تریبون‌های متعدد در مراسم‌های مذهبی تا یک‌، دوجین سایت، روزنامه و خبرگزاری‌های رسمی چنانچه موفق شوند و نظر رأی‌دهندگان را نسبت به روحانی تغییر دهند- به گونه‌ای که دیگر حاضر نشوند به روحانی رأی دهند- قدر مسلم آن است آن ١٩ میلیون که به روحانی رأی دادند، به طیف او هم رأی نخواهند داد. واقعیت آن است که بسیاری از آنها با تردید در انتخابات سال ٩٢ شرکت کردند و حاضر شدند به روحانی برای تغییر آن وضع رأی دهند. به بیان ساده‌تر آنها ناامید بودند و تردید داشتند آیا رفتن به پای صندوق‌های رأی واقعا می‌تواند منجر به تحولی در کشور شود؟ شکست روحانی باعث نخواهد شد آنها رأیشان را در سبد اصولگرایان بریزند. احتمال بیشتر آن است که بسیاری از آنها به‌ویژه دهه شصتی‌ها و هفتادی‌ها اعتقاد و امید به تغییر از طریق صندوق‌های رأی را از دست بدهند. آن ١٩ میلیون بعد از روحانی، لزوما به اصولگرایان رأی نخواهند داد بلکه مجددا دست‌به‌گریبان همان پرسش اواخر دوران اصلاحات به بعد خواهند شد که آیا واقعا می‌توان از طریق شرکت در انتخابات امید به تحول داشت؟»

روزنامه اعتماد نیز در گزارشی با عنوان « آغاز گام سوم اصلاح طلبان» از حضور محمد علي نجفي در برنامه ريزي اصلاح طلبان براي انتخابات شوراها گزارش مي دهد. در بخشی از این گزارش می خوانیم: «گام سوم انتخابات شوراهاي اسلامي شهر و روستاست و ما براي كسب بيش از ٧٠ درصد كرسي‌هاي سراسر كشور تلاش مي‌كنيم.» اين گفته‌هاي محمد رضا عارف بود در روزهايي كه نتايج انتخابات مجلس شوراي اسلامي به تازگي اعلام شده بود و هنوز كسي گمان نمي‌كرد از درون جبهه اصلاحات چهره‌هاي نام‌آشنايي باشند كه خلاف تصميم كل جريان اظهارنظر كنند و به تبع آن دو شقه شدن اصلاح‌طلبان بيرون از مجلس باعث عدم انسجام فراكسيون اميد نيز شد و اتفاقات به گونه‌اي پيش رفت كه اصلاح‌طلبان در حالي كه پيروزي را نزديك مي‌ديدند آن را به طور كامل به دست نياوردند. هر چه بود فراكسيون اميد تشكيل شد و پس از طي فراز و فرودهايي بالاخره به انسجام نسبي رسيد. حالا كه امور فراكسيون اميد توسط هيات رييسه دايم در حال انجام است و كارها كمي رو روال طبيعي خود قرار گرفته اصلاح‌طلبان بايد آستين‌ها را براي گام سوم بالا بزنند. آنها اعلام كرده‌اند كه براي شوراي شهر برنامه دارند. اگر يك بار در شوراي قبلي با سو تدبير تنظيم‌كنندگان فهرست كانديداها اكثريت شوراي شهر تهران را از دست دادند؛ اگر به دليل انواع مشكلات و اتفاقات برخي نمايندگان مجلس عضو ليست اميد پايبندي به آرمان‌هاي فراكسيون خود نداشتند، اگر آنها آنچه تصور مي‌كردند را از مجلس به دست نياوردند و... هيچ كدام باعث نمي‌شود براي انتخابات سال ٩٦ بي‌انگيزه يا دست بسته باشند. سيد حسن رسولي، عضو بنياد اميد ايرانيان با اشاره به برنامه اصلاح‌طلبان براي ورود به انتخابات شوراهاي شهر و روستا گفت: به لحاظ اهميت و گستردگي و فراگير بودن آن در سراسر كشور، مقدمات ورود به مباحث انتخاباتي شوراها از سوي اصلاح‌طلبان در حال انجام است. برنامه‌ريزي براي انتخابات شوراهاي شهر و روستاها به علت تعدد كانديداها زمانبر و فشرده‌تر خواهد بود. وي با وجود برخي اظهارنظر‌هاي چهره‌هاي سياسي و حزبي تصريح كرد: از مهرماه بايد شاهد اعلام مواضع رسمي و تشكيلاتي جريان‌هاي سياسي براي تعيين مصاديق و ورود به انتخابات رياست‌جمهوري و شوراهاي شهر و روستا بود.

رسولي همچنين در خصوص انتخابات رياست‌جمهوري نيز گفت: تاكنون و به طور جدي در هيچ كدام از اتاق‌هاي فكر اصلاح‌طلبي مباحث جدي درباره كانديداي مشخص براي انتخابات رياست‌جمهوري صورت نگرفته است.

او درباره راهبرد انتخاباتي اصولگرايان براي ورود به عرصه انتخابات رياست‌جمهوري و شوراهاي شهر و روستا اظهار داشت: به نظر مي‌رسد اصولگرايان نيز هنوز تصميم راهبردي هماهنگ در مورد نحوه حضور در انتخابات رياست‌جمهوري اتخاذ نكرده باشند و تشتت آرا و نظرات در بين آنها بيشتر باشد. رسولي درباره برخي تلاش‌هاي طيف پايداري و نزديك به رييس‌جمهور سابق براي انتخابات سال آينده گفت: اين طيف و گروه براي انتخابات شوراهاي شهر و روستا و رياست‌جمهوري به صورت فعال و همزمان ورود پيدا مي‌كنند چراكه براساس تجربه سال ٨٢ انتخابات شوراها به عنوان نخستين سكوي پرش اين حلقه به حساب مي‌آيد.»

سعدالله زارعی نیز در یادداشتی در کیهان با عنوان « آینده اردوغان » نوشت: « اگر اردوغان عاقل باشد باید هم در مقابل فشارهای فزاینده اروپا و آمریکا و هم در مواجهه با تهدیدات فزاینده‌ امنیتی به طور واقعی به سمت ایران بیاید و با اتصال بیشتر به کشوری باثبات، موقعیت کشورش را از بی‌ثباتی خارج سازد اما با توجه به روحیات و نگرانی‌هایی که اردوغان دارد و روانشناسی شبه اخوانی اردوغان به نظر نمی‌آید او در این شرایط الزاما عاقلانه عمل کند اما در عین حال تردیدی در این نیست که اردوغان و دولت ترکیه حفظ و توسعه نسبی روابط با تهران را از نظر دور نخواهد کرد، اما به نظر می‌آید او بیش از آنکه به برقراری «رابطه استراتژیک» با تهران بیندیشد، به استفاده از کارت ایران برای مهار فشار آمریکا، اروپا و عربستان نگاه می‌کند و این دایره‌ای از عملیات تازه دیپلماتیک، سیاسی و اقتصادی را روبروی ما می‌گشاید و ما می‌توانیم بطور نسبتا محدود از شرایط جدید برای تثبیت موقعیت جبهه مقاومت، به خصوص در سوریه استفاده کنیم».