کشف 97 ناحیه ناشناخته جدید در مغز توسط دانشمندان

نقشه و الگوی جدید که محققان از غشای لایه خارجی مغز انسان تهیه کرده اند، نشان می دهد، حدود صد ناحیه مختلف در این قسمت از مغز وجود دارد که تا کنون طبقه بندی و شناخته شده نبوده است. این اطلاعات جدید می تواند به پزشکان و دانشمندان در خصوص اعمال جراحی مغز کمک فراوانی کند. همچنین این تحقیق جدید به شناسایی تفاوت مغز در افراد مختلف به ویژه افرادی با نارسایی های خاص کمک فراوانی خواهد کرد.

کد خبر: ۶۰۸۸۱۲

تاریخ: ۰۴ مرداد ۱۳۹۵ - ۰۷:۰۰

به گزارش «تابناک»، «ماتیو گلاسر» استاد عصب شناس دانشگاه واشنگتن اشاره کرده است که در این پژوهش جدید، محققان موفق به شناسایی 180 ناحیه از غشای خارجی مغز ـ خارجی ترین لایه مغز انسان ـ در هر دو نیم کره شده اند. در واقع یک ناحیه در مغز به بخشی از این ارگان گفته می شود که مشخص مسئولیت پردازش اطلاعات از سیگنال های مختلف را بر عهده دارد. گلاسر توضیح داده که از این 180 ناحیه، 83 مورد پیش از این شناسایی شده بود، ولی 97 مورد ناحیه های جدید هستند که تا کنون ناشناخته بوده اند.

این 97 ناحیه جدید در غشای خارجی مغز نشان می دهد که لایه های بیرونی مغز انسان بیش از آنچه تا کنون تصور می شده، پیچیده است. نقشه جدید به شکلی جالب توجه حتی در قسمت هایی از مغز که پیش از این نقشه برداری شده بودند نیز نواحی جدیدی را نشان می دهد و دلیل این امر، دقت بالای روش های جدید نقشه برداری از مغز است.

برای مثال ناحیه ای که پیش از این توسط دانشمندان به عنوان ناحیه 31 در مغز شناسایی شده بود، اکنون خود به سه ناحیه با نام های ناحیه 31a، 31pd و 31pv تقسیم بندی شده است.

این در حالی است که اولین نقشه برداری از غشای خارجی مغز انسان در دهه اول قرن 20 توسط یک عصب شناس آلمانی با نام «کوربینیان برودمان» انجام شده و 50 ناحیه را مشخص کرده است. از آن به بعد، نقشه برداری های دیگر بین 50 تا 200 ناحیه مختلف را در مغز شناسایی کرده اند.

برای تهیه نقشه جدید، محققان از داده های به دست آمده از 210 اسکن مغزی مربوط به افراد جوان و سالم استفاده کرده اند. سپس میزان ضخامت قضای خارجی مغز، معماری ساختاری مغز و عملکرد کلی را در افراد مختلف اندازه گرفته اند. اسکن مغزی این افراد در دو حالت مختلف ـ بدون انجام هیچ کاری و یا در حین انجام کارهای ساده مانند گوش کردن به یک داستان ـ انجام شده است.

این اطلاعات جدید به عصب شناسان در درک دقیق تر مشکلات مغزی بیماران کمک زیادی می کند. همچنین در درک تحوه تحول و تکامل مغز در افراد دچار به نارسایی های مغزی – مانند مبتلایان به اوتیسم یا شیزوفرنی – بسیار یاری کننده است.