شیعه‌کشی در یمن با مشارکت عربستان و سکوت داخلی‌ها

اما نگران کننده‌ترین اخبار رسیده، حاکی است که «علی عبدالله صالح»، با دیدن ضعف ارتش در برابر یاران «الحوثی»، ترفندی خطرناک به کار خواهد گرفت و آن مشارکت اوباش قبایل «حاشد» ـ یکی از دو قبیله بزرگ یمن ـ است. تنها زیرمجموعه حاشد، هر کدام سیصد قبضه سلاح برای مسلح کردن اوباش خود دریافت کرده‌اند.

کد خبر: ۶۰۷۱۷

تاریخ: ۳۱ مرداد ۱۳۸۸ - ۱۶:۵۵

هرچند «علی عبدالله صالح»، رئیس‌جمهور یمن به ظاهر اعلام کرده است که با فرا رسیدن ماه رمضان، تصمیم به متوقف کردن حملات ارتش علیه شیعیان این کشور را دارد، واقعیت‌ها به گونه دیگری است و نشان می‌دهد پروژه نسل‌کشی سیعیان معترض ادامه دارد.

به گزارش خبرنگار «تابناک»، منابع محلی یمن می‌گویند که جنگنده‌های عربستان سعودی در روزهای گذشته به پشتیبانی از ارتش یمن، بارها اقدام به بمباران مناطق شیعه‌نشین مرزی یمن کرده‌اند.
در مجموع و بنا بر گزارش نهاد‌های رسمی و غیررسمی در ماه‌های گذشته، بیش از صد هزار شیعه یمنی آواره و صدها تن نیز کشته شده‌اند.

در همین باره، «الجزيره» در گزارشي گفت: يمن در حالي به استقبال ماه رمضان رفت كه صد ‬هزار نفر از مردم اين كشور در چند ماه اخير، به دليل نبردهاي سنگين در منطقه «صعده» میان نیروهای دولتی یمن با شیعیان معترض به نام یاران «حوثی»، از شهر و ديار خود آواره شدند. این در حالی است که صندوق حمايت از كودكان سازمان ملل متحد (يونيسف) و چندين سازمان امدادي ديگر، نگراني شديد خود را نسبت به وضعيت وخيم در شمال يمن ابراز داشتند.

بر پایه این گزارش، نظامیان یمن که در حمله به مناطق شیعه‌‏نشین این کشور، از به‌‏کارگیری هیچ سلاحی حتی بمب‌‏های شیمیایی ابایی ندارند، پیش از این و در سال‌های گذشته، پس از قتل عام شیعیان در روستاها و شهرهای استان «صعده» و مناطقی چون «الرزامات»، «حیدان»، «مران» و «آل‌‏شافعه»، پیکرهای شهدا را به‌‏ طور کامل می‌‏سوزانند و سپس با بستن آنها به پشت خودروهای نظامی و با هدف ترساندن مردم، این اجساد را در کوچه و خیابان می‌‏گردانند تا به قول خودشان، مایه عبرت دیگران شود و این نسل‌‏کشی به‌‏ اندازه‌ای رسید که «فهمی هویدی»، روزنامه‌‏نگار سرشناس اهل‌‏سنت مصری هم نام «دارفور یمن» را بر آن اطلاق کرده است.

اما در این میان، نقش عربستان سعودی در سرکوب شیعیان یمن، قدمتی چند ساله دارد. بسیاری از تحلیلگران، دلیل این نقش‌آفرینی را ترس سعودی‌ها از پیروزی جنبش شیعی یمن در برابر حکومت مرکزی دانسته و آن را پیامی به شیعیان عربستان می‌دانند که می‌تواند وضعیت سیاسی این کشور را دگرگون کند.
از سوی دیگر، استان‌های نفت‌خیز یمن نیز همچون عربستان در اختیار شیعیان است؛ اما از نظر فقر و بی‌کاری شیعیان این مناطق در مضیقه هستند.

چندی پیش نیز اقلیت شیعه عربستانی ساکن در نزدیکی مرز یمن به تبعیض‌های دولت مرکزی علیه شیعیان اعتراض داشتند که با بازداشت گسترده فعالان شیعه از سوی حکومت مرکزی روبه‌رو شدند.
عربستان با یمن حدود ۸۰۰ کیلومتر مرز مشترک دارد و به نظر تحلیلگران سیاسی عربستان از سرایت تب‌وتاب جدایی‌طلبی به شیعیان عربستان سخت در وحشت است.

این گزارش می‌افزاید: شاید به همین دلیل باشد که سعودی‌ها با کمک سه ‌میلیارد دلاری که سال پیش و تنها به عنوان بخش اولیه از مبلغی که عربستان برای ریشه‌کن کردن جنبش الحوثی در یمن به دولت «عبدالله صالح» اختصاص داد، این بار جنگنده‌های خود را مستقیم وارد جنگ ضد شیعی در یمن کرده است.

هرچند از ظهر چهارشنبه ۲۸ مرداد ۱۳۸۸ یاران الحوثی با سیطره بر منطقه استرتژیک «الملاحیط» در غرب استان صعده، توانستند ارتش یمن را به عقب برانند، اما در یک سال گذشته، پایگاه موشکی ارتش در الملاحیط، صدها موشک به سوی منازل مسکونی شیعیان در روستاهای «جبال مران» شلیک کرده و زنان و کودکان و غیرنظامیان بی‌شماری را به خاک و خون کشیده است.

اما نگران کننده ترین اخبار رسیده، حاکی است که‌ «علی عبدالله صالح»، با دیدن ضعف ارتش در برابر یاران الحوثی، ترفندی خطرناک به کار خواهد گرفت و آن، مشارکت اوباش قبایل «حاشد» ـ یکی از دو قبیله بزرگ یمن ـ است. تنها زیرمجموعه حاشد، هر کدام سیصد قبضه سلاح برای مسلح کردن اوباش خود دریافت کرده‌اند.

با گسترش دامنه کشتار شیعیان در یمن که در روزهای گذشته به بیش از پانصد نفر رسیده است و سکوت رسانه‌های منطقه‌ای و داخلی کشورمان، بار دیگر شاهد تبعیض در موضعگیری‌ها نسبت به وضعیت شیعیان و مسلمانان هستیم، باز هم سکوت جنبش‌های به اصطلاح مستقل دانشجویی و رسانه‌های حامی مظلومان در این ماجرا، نشان دهنده نوعی برخورد سلیقگی با مسائل جهان تشیع و اسلام از سوی این جریان‌ها هستیم.

هرچند ممکن است دولت به طور رسمی با معذوریت‌هایی برای فشار بر دولت صنعا روبه‌رو باشد، اما آیا جریان‌های غیرحکومتی، مردمی و تشکل‌های دانشجویی و در پایان، حوزه‌های علمیه و علما نیز در این زمینه محدودیت دارند؟