در حاشيه دستگيري كارمندان گمرك

کد خبر: ۶۰۷۰

تاریخ: ۱۶ بهمن ۱۳۸۶ - ۱۵:۴۳

يكي از بينندگان «تابناك» كه احتمالا از كارمندان گمرك بوده، درددل‌هاي خود را اين گونه بيان مي‌كند: همه ما در اخبار خوانديم كه چهار كارمند گمرك مهرآباد، به جرم ارتشا، به اعدام يا حبس محكوم شدند. حال گذشته از اين كه چرا اين خبر كه براي ده سال پيش بوده و حالا منتشر شده، توضيحاتي خواهم داد.

در سال‌هاي اخير و به ويژه در يك سال گذشته، چنان فشاري به كاركنان گمرك وارد شده كه انصاف نيست اگر بتوانيم و از اين كاركنان خدوم دلجويي نكنيم.
همه كاركنان گمرك مي‌دانند در اين يك‌سال و اندي، چه بر سر گمرك آمده و آنقدر عذاب ديدند و لب فرو بستند كه اينچنين شد و زخم يك دهه گذشته، امروز سر باز كرد و مرزبانان اقتصادي را بي‌سبب شرمنده نمود. به راستي، در كدام سازمان يك كارمند اعدام مي‌شود؟

همه تصورشان بر اين است كه يك كارمند گمرك، ماهانه ميليون‌ها تومان دريافتي دارد. پس چرا رشوه مي‌گيرد؟ اما كاش مي‌دانستند كه در گمرك براي وام تعاوني پانصدهزار توماني بايد دست‌‌كم دو سال در نوبت باشي و البته گمرك تنها همين يك جور وام را دارد. بايد بدانند كه خيلي‌ها بابت اين‌كه نمي‌توانند ماهي سه هزار و پانصد تومان هزينه بيمه تكميلي را بدهند، به اجبار از آن انصراف مي‌دهند و دعا مي‌كنند كارشان به بيمارستان نيفتد. بايد بدانند كه در يك ساختمان كه چند جور سازمان با گمرك كار مي‌كنند، كارشناس خبره و داراي چندين سال سابقه گمرك، يك‌پنجم كارمند تازه استخدام شده اتاق بغل‌دستي شاغل در سازمان ديگر دريافت مي‌كند. و بدتر از همه اين كه اگر كوچكترين مشكلي در يك اظهارنامه پديد بيايد، بايد مرتبا مسير تهران و شهرستان را برود و به اين سازمان و آن سازمان ثابت كند قصد سوئي نداشته‌ام و اگر نتواند ثابت كند، كارش با كرام الكاتبين است.

و البته به تازگي در برخي گمركات خلوت‌تر، روزانه مسئولان حراست مربوطه، به كارمندان بدون اينكه حتي اتهامي در كارشان باشد، يادآوري مي‌كنند و همواره شاخ و شانه مي‌كشند كه اگر چنين شود، چنان مي‌كنيم و همه جا دوربين‌هاي مداربسته شما را كنترل مي‌كنند.
و جالبتر آن‌كه اگر بخواهند ارتقاي شغلي بگيرند، بايد از مراجعي چندگانه استعلام كنند كه آيا فلاني لياقت ارتقا به شغل مثلا ارزياب را دارد يا خير و اگر دارد، بايد سال‌ها در نوبت دوره شغلي باشد و پس از گذراندن آن، بايد از خانه و زندگي خود آواره شده، چند هزار كيلومتر آن‌طرفتر دور از همه كس ارتقاي شغلي خود را تك و تنها در غربت جشن بگيرد.

در كدام سازمان كارمند با اين مقدار دريافتي بايد هر روز تا 6 عصر و حتي روزهاي تعطيل و حتي اعياد مذهبي و نوروز و حتي عاشورا و تاسوعا هم كار كند؟
در كدام سازمان، بايد ساك و بار و بنه مسافران همسايه‌هاي شرقي را بازرسي كرد يا كالاها بايد بدون هيچ محافظت يا قرنطينه كامل، وارد انبارها شود و از آن هزار نوع بيماري عفوني و ويروسي و حساسيت گرفت؟
آيا كار كردن در همه سازمان‌ها به اين شكل است؟

آري عزيزان، كار كردن در گمرك، به قدري عذاب‌آور شد كه بسياري رفتند و بسياري در آستانه رفتن و بسياري در فكر رفتن هستند.
آن تعداد معدودي را كه با نفوذ در برخي نقاط حساس، سرگرم پر كردن جيب‌هاي خود هستند از بقيه كاركنان جدا كنيد. بسياري در گمرك، با بيش از پانزده سال سابقه كاري، هنوز مستاجرند.
آري، همه كاركنان گمرك رشوه‌گير نيستند؛ خواهش مي‌كنيم همه را به يك چشم نگاه نكنيد.