سرگردانی و ناامیدی تروریست‌ها در ریف دمشق؛ «داریا» در آستانه آزادی

تروریست‌ها در شهر داریای ریف دمشق که این روزها خود را در حلقه محاصره ارتش سوریه و متحدانش می‌بینند، از بی‌تفاوتی هم‌قطاران خود در جنوب سوریه که به دستور اردن و اسرائیل مشغول جنگ با داعش هستند به خشم آمده و سرگردان شده‌اند.

کد خبر: ۶۰۶۱۷۱

تاریخ: ۲۵ تير ۱۳۹۵ - ۱۶:۵۷

به گزارش فارس، در پی پیشروی‌های بزرگ نیروهای سوری مورد حمایت متحدان خود در داریا، گروه‌های تروریستی فعال در ریف دمشق یکدیگر را به خیانت و کوتاهی در مقابله با ارتش سوریه متهم می‌کنند.

در همین حال این گروه‌های تروریستی که خود را به شدت در حلقه محاصره ارتش سوریه میبینند، همنوعان خود در جنوب سوریه را که در راستای منافع اردن و اسرائیل مشغول جنگ با داعش در منطقه حوض الیرموک هستند، به خیانت متهم کردند.

عملیات ارتش سوریه در داریا در تکمیل مراحل مهمی از عملیاتی بود که چند روز پیش آغاز شد و با سیطره ارتش بر مجموعه‌ای از ساختمان‌های واقع در شرق مسجد جامع نور الدین الشهید همراه بود از جمله یک کارگاه ساخت بمب‌های دستی و شماری از ساختمان‌های بلندی که به دست گرفتن کنترل آنها محاصره را بر تروریست‌های حاضر در داریا تنگ کرد.

از همین رو، تروریست‌های حاضر در داریا همچنان خواستار رسیدن کمک‌ها به این منطقه یا باز شدن جبهه‌های نبرد موازی یا نقض آتش‌بس مورد توافق با دولت سوریه در 178 شهرک و روستا در سوریه شدند .

از جمله گزینه‌هایی که تروریست‌های داریا برای دفع حملات ارتش سوریه به این شهر مطرح کرده‌اند، تدارک حمله شدید جیش الفتح به 2 روستای محاصره شده الفوعه و کفریا در ریف ادلب است تا بدین ترتیب با تشدید اوضاع انسانی 40 هزار نفری که ساکن این 2 روستا هستند، دولت سوریه را برای توقف حملات خود تحت فشار قرار بدهند.

اما مساله قابل توجه این است که تروریست‌های داریا، همقطاران خود در جنوب سوریه را به مزدوری برای اردن و اسرائیل متهم کرده و گفتند که این تروریست‌ها از اتاق عملیات الموک که مجددا احیا شده دستور می‌گیرند، به گونه‌ای که جبهه النصره با همکاری دیگر تروریست‌های فعال در این منطقه به پایگاه‌های داعش در منطقه حوض الیرموک در ریف جنوب غربی استان درعا حمله می‌کنند.

تروریست‌های فعال در داریا در حالی این اتهام را بر همقطاران خود در جنوب سوریه وارد می‌کنند که برخی گروه‌های آنها همچون «اتحاد اسلامی اجناد الشام» و «جیش الاسلام» از سوی اتاق عملیات الموک مدیریت شده و مورد حمایت رژیم آل سعود هستند.

بنابراین معلوم می‌شود که تروریست‌های داریا که از سوی ارتش سوریه در تنگنا قرار گرفته‌اند تهدید کرده‌اند در صورتی که از سوی گروه‌های همنوع خود کمک دریافت نکنند روابط این گروه‌ها با اسرائیل را رسوا خواهند کرد و بدین ترتیب تروریست‌ها خودشان نقش بزرگ اسرائیل در اداره عملیات‌ها علیه دولت سوریه را برملا می‌کنند.

اما جبهه جنوبی سوریه که در  آتش جنگ با ائتلاف تروریستی جیش خالد بن الولید و همپیمان داعش به سر می‌برد، تمایل اردن و اسرائیل برای ابقای جبهه النصره به عنوان قدرت مسلط بر جنوب سوریه را نشان می‌دهد، چرا که گروه ابومحمد الجولانی انضباط خود در اجرای دستورات اتاق الموک را ثابت کرده و بیش‌تر سرکرده‌های این گروه‌های تروریستی در جنوب سوریه تبعه اردن هستند، به همین دلیل توان این گروه‌ها برای سیطره بر مناطق تحت تصرف داعش صرف مبارزه با این گروهک می‌شود.

واقعیت تحولات میدانی در پیرامون داریا نشان می‌دهد که بر خلاف اخباری که از عملیات‌های تروریست‌ها علیه ارتش سوریه در اطراف این منطقه منتشر می‌شود، داریا در آستانه آزادی است.

تروریست‌هایی که از یک ماه پیش قصد نفوذ به شهرک الدرخبیه داشتند تاکنون نتوانسته‌اند به سوی مناطق الظهره-عرطوز پیشروی کنند تا خود را به داریا برسانند در حالی که آنها در مناطق الدرخبیه و خان الشیح که شمار زیادی از تروریست‌های مرتبط با اسرائیل و هوادار جبهه النصره در اطراف آن سنگر گرفته‌اند به طور مرتب هدف حملات هوایی نیروی هوایی سوریه قرار گرفته‌اند.

شهر داریا که در آستانه آزادی از چنگال تروریست‌هاست یکی از مناطق راهبردی برای تروریست‌ها در پیرامون دمشق است و سیطره ارتش سوریه بر آنجا موجب قطع یکی از مهم‌ترین راه‌های امداد رسانی می‌شود.

از همین رو ائتلاف مخالفان سوریه با جنجال سازی درباره حملات ارتش سوریه به داریا از طریق رسانه‌ها دولت سوریه را طبق معمول به گرسنگی دادن و قتل عام مردم متهم کرده چرا که سقوط داریا برای تروریست‌ها به معنای محاصره الغوطه است و بدین ترتیب امنیت دمشق بیش از پیش تامین شده و بر نقاط قوت دولت سوریه در پای میز مذاکرات خواهد افزود.

به هر روی گردانندگان تروریست‌ها در سوریه مایل نیستند دولت سوریه تا قبل از دور آتی مذاکرات ژنو به نقاط قوتی دست یابد  و آنها کاملا می‌دانند که تحولات حلب به نظام دمشق برگه برنده‌ای می‌دهد که مانع می شود در پای میز مذاکرات حاضر به امتیازدهی‌های سیاسی شود.