رویکرد دوگانه بی‌بی‌سی فارسی؛

از سکوت درباره ابعاد اخلاقی تحریم ایران تا اعتراض به تحریم اسرائیل!

آیا آنچه اتحادیه اروپا در همراهی با آمریکا برای فلج کردن اقتصاد ایران انجام داد و میلیون‌ها فرصت شغلی در ایران از دست رفت و اقتصاد ایران راکد شد، اخلاقی بود و یا حتی از منطق سیاسی تبعیت می‌کرد؟ آیا میلیون‌ها شغلی که در ایران از دست رفت، از ده هزار شغلی که ممکن است در اثر تحریم اسرائیل در سال‌های دور از بین برود، کم اهمیت‌تر بود؟

کد خبر: ۶۰۵۸۸۵

تاریخ: ۲۴ تير ۱۳۹۵ - ۱۰:۳۸

پس از آنکه اتحادیه اروپا متأثر از مطالبه وسیع و فراگیر در میان افکارعمومی اروپا برای واکنش به جنایت دولتی و سازمان‌یافته اسرائیل در حق فلسطینی‌ها، مصوبه‌ای مبنی بر نصب برچسب روی کالای صادراتی از فلسطین اشغالی به اتحادیه اروپا صادر کرد، واکنش‌های متعددی رقم خورد اما تازه‌ترین و جالب‌ترین این واکنش، بررسی «ابعاد اخلاقی» این قانون اتحادیه اروپا توسط بی‌بی سی فارسی است.

به گزارش «تابناک»، رژیم صهیونیستی در سال‌های اخیر، آنچنان قساوتی در تخریب خانه‌های فلسطینی‌ها و استمرار کشتارهای هدفمند این مردم داشته که حتی دوستانش را نیز ناامید ساخته، تا آنجا که حتی پیشنهادهای فرانسه برای کاهش مناقشات نیز با عدم پذیرش سران رژیم صهیونیستی همراه شد و این متحد سنتی رژیم صهیونیستی نیز با سایر کشورهایی که موافق اعمال اندکی فشار به اسرائیل بودند، همراهی کرد.

بر همین اساس اتحادیه اروپا مدتی پیش مصوب کرد، از این پس کالاهایی که در مناطق فلسطین اشغالی تولید می‌شود، با برچسبی قابل تفکیک از سایر کالا‌ها شود تا شهروندان اروپایی حق انتخاب داشته باشند و کالاهای تولیدی در شهرک‌های بناشده بر خرابه خانه‌های فلسطینیان را خریداری کنند یا نکنند. در واقع با توجه به سیاست تجاوزکارانه صهیونیست‌ها، یک حق انتخاب برای آن دسته شهروندان اروپایی فراهم شده که مخالف استمرار تجاوز صهیونیست‌ها، تخریب خانه فلسطینی‌ها و شهرک‌سازی صهیونیست‌ها هستند.

تصمیم اتحادیه اروپا پس از سال‌ها فعالیت کمپین‌های سازمان‌های غیردولتی و کمپین‌های دانشجویی در سراسر اروپا و متقاعد شدن اکثر کشورهای مهم اتحادیه مبنی بر عدم همکاری رژیم صهیونیستی با این اتحادیه در راستای کاهش فشار بر فلسطینی‌ها رقم خورد.

این تصمیم که نمی‌توان نام تحریم بر آن نهاد، واکنش‌های متعددی داشت و رژیم صهیونیستی با افزایش فشار بر فلسطینی‌ها و سرعت بخشیدن به روند تخریب خانه‌های فلسطینی‌ها و شهرک سازی، نشان داد قصد ندارد برنامه حذف کامل غیریهودیان از کل خاک فلسطین را متوقف سازد و حتی پس از این، نتانیاهو بلندی‌های جولان را جزو رژیم اسرائیل برای همیشه تلقی کرده است.

یکی از دیرهنگام‌ترین واکنش‌ها نسبت به تحریم اسرائیل توسط بی‌بی‌سی فارسی ثبت و در قالب برنامه پرگار این موضوع به بحث گذاشته شد و داریوش کریمی مجری این برنامه با چند مغالطه مشهور در‌‌ همان ابتدا، بحث را به سمتی سوق داد که کلیت بحث بر علیه تحریم‌های ضدصهیونیستی باشد.

کریمی بحث را با طرح این ادعا‌ها شروع کرد: «آیا کمپین تحریم اسراییل که توسط مدافعان حقوق فلسطینی‌ها در اروپا در سال‌های اخیر رشد کرده، از نظر سیاسی و اخلاقی قابل دفاع است؟ چنین تحریمی چقدر می‌تواند مؤثر باشد و به چه کسانی ممکن است آسیب برساند؟ (بنا بر ادعای مجری بی‌بی سی) آیا تحریم اسرائیل در نظر سیاسی و اخلاقی موجه است؛ آن هم در شرایطی که آن دسته از کشورهایی که در مقابل اسرائیل صف آرایی کرده‌اند، خود رکوردار جرم و جنایت هستند؟! تحریم دولت یا شرکت‌های اسرائیلی به چه کسانی آسیب خواهد رساند؟»

سوای رویکرد کلی بی‌بی‌سی فارسی، که هیچ‌گاه به سراغ تحت فشار گذاشتن رژیم صهیونیستی یا حتی ارائه سلسله گزارش‌های دوطرفه درباره مرسوم‌ترین اتفاقات فلسطین نظیر تخریب خانه‌های فلسطینی‌ها و شهرک‌سازی نرفته و سوای همه مباحثی که در برنامه فوق الاشاره مطرح شده، این پرسش باقی است که چرا لااقل فرصت مشابهی درباره ایران در نظر گرفته نشد؟

چرا در بی‌بی سی جهانی و بی‌بی سی فارسی درباره ابعاد اخلاقی تحریم‌های کشورهای اتحادیه از جمله انگلیس علیه ایران که واقعاً تحریم بود و منجر به نرسیدن بدیهی‌ترین خدمات عمومی نظیر دارو به شهروندان ایرانی شد، یک سلسله برنامه تولید نشد و در حد اشاره در چند برنامه رفع تکلیف شد؟

آیا آنچه اتحادیه اروپا در همراهی با آمریکا برای فلج کردن اقتصاد ایران انجام داد و میلیون‌ها فرصت شغلی در ایران از دست رفت و اقتصاد ایران راکد شد، اخلاقی بود و یا حتی از منطق سیاسی تبعیت می‌کرد؟ آیا میلیون‌ها شغلی که در ایران از دست رفت، به اندازه ده هزار شغلی که ممکن است در اثر تحریم اسرائیل در سال‌های دور از بین برود، کم اهمیت‌تر بود؟

از بی‌بی سی جز مهندسی ظریف افکارعمومی انتظاری نمی‌رود و حتی بخش وسیعی از مخاطبان ایرانی بی‌بی سی فارسی نیز می‌دانند کارکرد بزرگ‌ترین سلاح دوران کنونی بریتانیا چیست. بنابراین تنها باید امید داشت تا سواد و هوش رسانه‌ای عموم مردم کشورمان نسبت به موضع‌گیری رسانه‌های داخلی و خارجی رو به فزونی بگذارد تا در ذهنشان و بدون تلنگر رسانه‌ها چنین مقایسه‌هایی داشته باشند.