آمار‌ها شکم مردم را سیر نمی‌کند

نرخ تورم موجود در جامعه، با هیچ یک از معیارهای اقتصادی همخوانی ندارد و در واقع این نرخ، غیر واقعی است، زیرا اندازه تولیدات صنعتی ـ که پایه اصلی رشد اقتصادی به شمار می‌رود و یکی از معیارهای افزایش رفاه اجتماعی است ـ هنوز در پیچ و خم‌های رکود سرگردان است.

کد خبر: ۶۰۰۱۴۳

تاریخ: ۰۳ تير ۱۳۹۵ - ۱۷:۴۱

در آخرین جلسه مجلس شورای اسلامی، نوبت محمد باقر نوبخت، معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور رسید که با حضور در مجلس، به بهارستان نشین‌های جدید گزارش کار دهد؛ مهم‌ترین نکته گزارش نوبخت به نمایندگان، تک نرخی شدن تورم پس از گذشت هفت سال بود.

به گزارش «تابناک»، نوبخت در این جلسه گفت: با سیاست‌های دولت نرخ تورم بعد از سال‌ها و در حالی که زمانی به ۴۰ درصد هم رسیده بود، تک رقمی شد.

به گفته وی، نرخ تورم نقطه به نقطه از ۶.۸ درصد در اردیبهشت به ۶.۱ درصد در خرداد تقلیل یافت و نرخ تورم سالیانه از ۱۰.۲ درصد در اردیبهشت به ۹.۵ درصد در پایان خرداد کاهش یافته است.

بر پایه گفته مرکز آمار ایران، تورم نه و نیم درصدی که نوبخت از آن سخن می‌گوید، آخرین بار در سال ۸۸ اتفاق افتاد، ولی اکنون با عزم دولتی‌ها، دوباره تورم به نرخ چند سال پیش برگشته است؛ با این تفاوت که این بار دولت ادعا دارد، نرخ تورم کاهنده خواهد بود و یا اینکه ثبات خود را نگه خواهد داشت.

حتی برخی کار‌شناسان بر این باورند که شاید در روزهای آینده، نرخ تورم از این هم که است پایین‌تر بیاید، ولی کاهش نرخ تورم الزاما به معنای بهتر شدن اوضاع اقتصادی جامعه و بالا رفتن سطح معیشت مردم نیست؛ بنابراین، اگر قرار است نرخ کاهش تورم اثری در جامعه داشته باشد، باید به گونه‌ای باشد که نرخ سرانه در جامعه در نظر گرفته شود، در غیر این صورت، هیچ توفیقی نصیب کسی نشده است.

به باور این کار‌شناسان، نرخ تورم موجود در جامعه، با هیچ یک از معیارهای اقتصادی همخوانی ندارد و در واقع این نرخ، غیر واقعی است، زیرا اندازه تولیدات صنعتی ـ که پایه اصلی رشد اقتصادی به شمار می‌رود و یکی از معیارهای افزایش رفاه اجتماعی است ـ هنوز در پیچ و خم‌های رکود سرگردان است.

کار‌شناسان اقتصادی معتقد هستند، شرایط رکودی در اقتصاد کشور و کاهش قدرت خرید مردم در کاهش نرخ تورم در جامعه بی‌تأثیر نبوده است، به گونه ای که اسدالله عسگر اولادی در این باره می‌گوید: اکنون کشور در حالت رکود است و رکود خطرناکی نیز در جامعه رسوخ کرده است؛ اما اگر بتوانیم از رکود خارج شویم و همزمان تورم نیز کاهش یابد، اوضاع بهتر می‌شود.

هم اکنون حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد کارخانه‌ها تعطیل هستند و ۲۰ تا ۳۰ درصد نیز قادر به فروش محصولات خود نیستند. از سوی دیگر، بدهی دولت به بانک‌ها به قدری زیاد است که بانک‌ها از نظر مالی در تنگنا هستند و نمی‌توانند به تولید کشور کمک کنند و تا زمانی که این اوضاع درست نشود، هیچ چیز درست نمی‌شود و این نرخ تورم شعاری بیش نیست.

غلامعلی جعفر‌زاده ایمن آبادی در گفت‌و‌گو با تابناک اظهار داشت: این حرف‌ها برای مردم نان آب و نان نمی‌شود. همه مردم می‌دانند که وضع اقتصادی خوب چگونه است و با چه چیزی می‌شود شکم را سیر کرد. کاهش رکود زمانی پذیرفته است که مردم در جیب خود آن را احساس کنند.

وی گفت: انتظار ما از دولت این است که کشور را از رکود خارج و پس از آن اعلام کند، تورم مثلا به زیر 20 درصد رسیده است؛ این خیلی بهتر از آن است که تورم را تک رقمی کرده‌اند. اتفاقا اینجا اتفاق خوبی رخ نداده، چون نقدینگی وجود ندارد که تورم وجود داشته باشد.

این نماینده افزود: زمانی که دولتی راه نقدینگی را بسته است، باید تورم در آن زیر ۵ درصد باشد. به نظر من، در چنین شرایطی، تورم بالای 5 درصد از دولت پذیرفته نیست. اگر امروز تورم نزدیک۱۰ درصد است، این نشان می‌دهد که دولت در این زمینه هم زیاد موفق نبوده است.

جعفر‌زاده گفت: ما هم اکنون به فکر کاهش نرخ تورم نیستیم و باید تمام برنامه ریزی‌های دولت به سمت خروج از رکود باشد. زمانی که همه معاملات تجاری قطع شده، نقدینگی بخش صنعت به صفر رسیده و صادرات و واردات تراز مناسبی با هم ندارند؛ بنابراین، کاهش تورم بی‌فایده خواهد بود و در واقع برای مردم بی‌ارزش است.

وی افزود: البته آمار رشد اقتصادی نشان می‌دهد، در سه ماهه سال جاری رشد خوبی داشته‌ایم و اگر وعده قول ۵ درصد رشد اقتصادی که رئیس جمهور پیشتر درباره آن گفته، تا پایان سال جاری محقق شود، آنگاه می‌توان درباره این میزان کاهش تورم بهتر قضاوت کرد؛ اما با اوضاع کنونی، همه این‌ها حرف است و با حرف کسی سیر نمی‌شود.

این نماینده مجلس گفت: ای کاش ما تورم داشتیم، ولی رکود نداشتیم. وضعیت موجود به مانند این است که ما بخواهیم فرد نحیفی را لاغر کنیم. این لاغر شدن هیچ فایده ای ندارد، چون این فرد به زودی خواهد مرد. جامعه ما هم چنین وضعیتی دارد؛ بنابراین، باید مقدمات کاهش تورم ایجاد شود و پس از آن به فکر کاهش تورم بود. تا زمانی که رکود است، تورم زیر صفر هم باشد، بی فایده خواهد بود.